Του Γιώργου Κορτσιδάκη
Αν στο άκουσμα του μοιραίου, για τον θάνατο κάποιου ανθρώπου είναι το πρώτο σοκ, εκείνο που σε κάνει πραγματικά να συνειδητοποιείς ότι ο άνθρωπος αυτός έφυγε οριστικά, είναι όταν τον βλέπεις στο φέρετρο.
Για τον Γκέραρντ, παρ’ ότι όλοι γνωρίζαμε, ότι το τέλος πλησιάζει, η είδηση ότι έφυγε ο 77χρονος ταλαιπωρημένος από τα προβλήματα υγείας τα τελευταία χρόνια Ολλανδός, ήταν πράγματι σοκαριστική.
Πιο σοκαριστική όμως, ήταν η εικόνα με τον Ευγένιο στο φέρετρο, την Τετάρτη, το βράδυ στην οικία του στην Ελιά.
Η εικόνα αυτή, μαζί με το κηδειόχαρτο έξω απ την πόρτα του σπιτιού, ήταν η απόλυτη επιβεβαίωση ότι ο Ολλανδός, εγκατέλειψε αυτό το μάταιο κόσμο.
«Και στο κρεβάτι της σιωπής, έλαμπες με τη σημαία του ΟΦΗ μαζί σου» έγραψε στη σελίδα του στο Facebook, oγιατρός της ΠΑΕ και επι δεκαετίες φίλος του Ολλανδού, Γιώργος Στεφανουδάκης.
Και πράγματι, η όψη του Γκέραρντ, στο φέρετρο, ήταν η όψη ενός ταλαιπωρημένου ανθρώπου, που επιτέλους, βρήκε την ηρεμία και την γαλήνη του.
Ενός ανθρώπου που έζησε μια ζωή με ένταση και πάθος για αυτά που αγάπησε και έφυγε χορτασμένος.
Η κακοκαιρία της Πέμπτης 5 Ιανουαρίου (βροχή και τσουχτερό κρύο) δεν επέτρεψε σε πολλούς να ανηφορίσουν στην αγαπημένη του Ελιά, σε αυτό το μαύρο και σκοτεινό μεσημέρι.
Ο κόσμος ήταν πολύς, αλλά έχω την αίσθηση ότι θα ήταν πολλαπλάσιος, αν το επέτρεπε ο καιρός.
Που ξέρεις, ίσως και οι ουρανοί να έκλαψαν σκόπιμα για τον Γκέραρντ, μαζί με τα δάκρυα, όλων αυτών που στεναχωρήθηκαν με το τέλος του.
Τα παιδιά του ήταν εκεί. Στο τελευταίο αντίο. Και τα πραγματικά παιδιά του, ο Μάνος, με το Μηνά, αλλά και τα ποδοσφαιρικά παιδιά του, οι παίκτες του, εκείνοι που έμειναν πίσω για να γίνουν και τα επόμενα χρόνια πρεσβευτές του έργου του, ώστε το όνομα του να μείνει ζωντανό στην ιστορία και τις επόμενες δεκαετίες.
Σήκωσαν το φέρετρο όλοι μαζί και οδήγησαν τον Ολλανδό στην τελευταία του κατοικία.
Σσσσστ! Ο Ολλανδός κοιμήθηκε. Ας τον αφήσουμε να ησυχάσει.
Οσοι πιστεύουμε, ότι αυτά που άφησε πίσω του, πρέπει να μείνουν ανεξίτηλα στο χρόνο, ας φροντίσουμε να αναδεικνύουμε σε κάθε ευκαιρία τις αρχές του και αυτά που πρέσβευσε.
Είναι καθήκον των «φίλων» του και των «παιδιών» του, το όνομα του και το πνεύμα του να συνεχίσει να βρίσκεται ανάμεσα μας…
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ
