Του Γιώργου Κορτσιδάκη
Η εικόνα που εμφανίζει ο Εργοτέλης, είναι -κατά τη γνώμη μου-καλύτερη του αναμενομένου, αν αναλογιστεί κανείς την ποιότητα του ρόστερ που διαθέτει, το χρονικό διάστημα προετοιμασίας και αγώνων, αλλά και τα προβλήματα που είχε το καλοκαίρι, για να ανασυνταχθεί.
Είναι μια ομάδα με χαμηλό μέσο όρο ηλικίας, με ενθουσιαμό και ταλέντο, αλλά με φανερή έλλειψη εμπειρίας.
Ο Γκώνιας, παρουσιάζει μέσα στο γήπεδο μια ομάδα, που θέλει να παίξει ποδόσφαιρο και έχει καθαρή έμφαση στο επιθετικό παιχνίδι, που είναι το κομμάτι που ξεχωρίζει στον Εργοτέλη.
Φάνηκε αυτό, στο φιλικό με τον ΟΦΗ, όπου ο Εργοτέλης από ατυχία δεν σκόραρε (είχε τρία δοκάρια), αλλά και με την Ξάνθη, η οποία αν και έπαιξε με αναπληρωματικούς έχει πολύ ανώτερη ποιότητα.
Ακόμα και σε αυτήν την ομάδα, όμως, ο Εργοτέλης σκόραρε δυο φορές!
Ωστόσο, παρ’ ότι η ομάδα κεντροεπιθετικά «δουλεύει» ωραία και παρουσιάζει ένα ελκυστικό πρόσωπο, η εικόνα αμυντικά, είναι πολύ κακή.
Σε αυτό, δεν έχουν να κάνουν μόνο οι αμυντικοί της ομάδας, αλλά η συνολική της αμυντική λειτουργία, όταν ο αντίπαλος επιτίθεται αργά ή γρήγορα ή από στημένη φάση.
Στον τομέα αυτό, ο Εργοτέλης παραμένει ακόμη μεταξεταστέος!
Η ομάδα του Γκώνια με αυτό το στυλ του «όσα φάμε και όσα βάλουμε» κερδίζει μεν τις εντυπώσεις, αλλά χάνει την ουσία, δηλαδή το αποτέλεσμα, που είναι και το ζητούμενο!
Όταν σε κάθε παιχνίδι δέχεσαι δυο-τρία γκολ, δύσκολα θα κερδίσεις και αυτή η έλλειψη αγωνιστικής ισορροπίας που εμφανίζει ο Εργοτέλης και η οποία φαίνεται να είναι θέμα έλλειψης εμπειρίας αλλά και παικτών με τα απαραίτητα αμυντικά χαρακτηριστικά, του κοστίζει.
Ο Γκώνιας θα πρέπει να βρεί λύσεις σε αυτό το κομμάτι, γιατί οι εντυπώσεις από μόνες τους δεν φτάνουν, στα παιχνίδια.
Ο Εργοτέλης ξεκινάει τον «γολγοθά» της Β’ Εθνικής, σε μια κατηγορία που υποβιβάζονται φέτος 6 ομάδες και θα πρέπει να βρεί τον τρόπο να παίρνει πρώτα τους βαθμούς και μετά και τις εντυπώσεις..
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ
