Του Γιώργου Κορτσιδάκη
O τελικός τελείωσε, το όνειρο έσβησε, τα φώτα έκλεισαν.
Αν κάτι κρατάει ΜΕΓΑΛΟ σήμερα τον ΟΦΗ, είναι η ΙΣΤΟΡΙΑ του και ο ΚΟΣΜΟΣ του.
Η εικόνα της κερκίδας του ΟΦΗ, στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος στο ΟΑΚΑ, ήταν η εικόνα μιας ΜΕΓΑΛΗΣ ΟΜΑΔΑΣ.
Περίπου 20 χιλιάδες, παθιασμένοι φίλαθλοι του ΟΦΗ, ΕΚΑΝΑΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ για να δείξουν το ΜΕΓΑΛΕΙΟ αυτής της ομάδας και τα κατάφεραν!
Σήκωσαν στην πλάτη τους, το όνομα του ΟΦΗ, σε αυτό το μεγάλο γεγονός.
Ολη η Ελλάδα χειροκροτεί τον ΚΟΣΜΟ του ΟΦΗ, που καβάλησε αεροπλάνα και βαπόρια για να είναι εκεί, στη ΜΕΓΑΛΗ ΣΤΙΓΜΗ του συλλόγου μετά απο 35 χρόνια.
Ο σύλλογος έβγαλε μια ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΔΥΝΑΜΙΚΗ και διέψευσε πανηγυρικά, εκείνους που έλεγαν ότι ούτε δέκα χιλιάδες, θα ανηφόριζαν στην Αθήνα.
Ο κόσμος όμως, δεν παίζει μπάλα. Ούτε η ιστορία.
Ο ΟΦΗ για να μπορέσει να σηκώσει ξανά μια ΚΟΥΠΑ, θα πρέπει να ανεβάσει το ΕΠΙΠΕΔΟ του σαν ομάδα, το οποίο παραμένει χαμηλό, για τέτοιους στόχους.
Μόνο έτσι θα μπορέσει να επιστρέψει στο ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ και να μπεί σφήνα στους "4" όπως έκανε παλιά.
Ας μην γελιόμαστε. Ο ΟΦΗ του 2025, δεν έχει καμία σχέση σαν ομάδα, με τον ΟΦΗ του 1987 ή τον ΟΦΗ του 1990, που πρωταγωνιστούσε.
Στον τελικό με τον Ολυμπιακό, όσο και αν η κερκίδα κόχλαζε, η εικόνα στο γήπεδο, δεν έμοιαζε σε τίποτε, με το πάρτι των φιλάθλων, στις εξέδρες.
Ο ΟΦΗ παρουσιάστηκε αδιάβαστος, ήταν παθητικός και "πνίγηκε" απο το πρέσινγκ του αντιπάλου του, με αποτέλεσμα να μην σταθεί στο επίπεδο του αγώνα.
Πέρασε εφιαλτικές στιγμές στο παιχνίδι, απο ένα Ολυμπιακό, πολύ διαβασμένο, που εξουδετέρωσε όλα τα ατού του ΟΦΗ (Νους, Μπάκιτς, Φούντας, Σαλτσέντο, άφαντοι) και έπαιξε καθαρά για το 29ο Κύπελλο και το 19ο ντάμπλ στα 100 του χρόνια. Είναι μια ομάδα, βέβαια, που κοστίζει 120 εκατομμύρια και είναι δίκαια πρωταθλήτρια και Κύπελλούχος.
Η ομάδα του Ράσταβατς, φαινόταν πανικοβλημένη, χωρίς σχέδιο, να γυρίζει τη μπάλα στον τερματοφύλακα Χριστογεώργο και αυτός να φανερώνει τόσο αποκαλυπτικά την αδυναμία του να παίξει με τα πόδια, στέλνοντας άγαρμπα τη μπάλα, είτε στον αντίπαλο, είτε στην κερκίδα, εν μέσω απογοήτευσης των φιλάθλων του ΟΦΗ, στο εκνευριστικά επαναλλαμβανόμενο σκηνικό!
Πόσες παραπάνω επιθέσεις, πήρε ο Ολυμπιακός, με αυτόν τον τρόπο!
Απο μια τέτοια στραβοκλωτσιά του τερματοφύλακα, ξεκίνησε το πρώτο γκολ του Ολυμπιακού, για να κερδίσει φάουλ και να γίνει η κομπίνα με τους Ροντινέι-Τσικίνιο και τελικό αποδέκτη τον Ελ Κααμπί, ο οποιος βγήκε στο ύψος της περιοχής για να σουτάρει ανενόχλητος για το 1-0.
Ακόμα και στο 70 φεύγα όμως, που το παιχνίδι ήταν ζωντανό (1-0) παρά τις ευκαιρίες του Ολυμπιακού, ο Ράσταβατς, έδειξε φοβικός και δεν ρίσκαρε επιθετικά (τον Θεοδοσουλάκη, τον έβαλε στο 85') για να ζητήσει κάτι περισσότερο, καθώς ο Ολυμπιακός είχε αρχίσει να σκέφτεται το χρόνο, απο τη στιγμή που δεν είχε πετύχει νωρίτερα ένα δεύτερο γκολ, για να καθαρίσει το παιχνίδι.
Το λάθος του Νέιρα ή το κλέψιμο του Ελ Κααμπί για να δώσει την ασίστ στον Γιάρεμτσουκ για το 2-0, στις καθυστερήσεις, σήμανε το τέλος του τελικού.
Η διαφορά ποιότητας των δυο ομάδων είναι μεγάλη, εκείνο που άφησε ωστόσο μια πικρή γεύση στον κόσμο, είναι ότι οι παίκτες του ΟΦΗ, δεν έκαναν κατάθεση ψυχής στο γήπεδο, δεν έβγαλαν πάθος και δύναμη, σε αυτό το ματς καριέρας για τους περισσότερους παίκτες του, που δεν ξέρουν αν θα έχουν ξανά την ευκαιρία να παίξουν σε ένα τελικό.
Δεν χρειάζονται όμως, δάκρυα. Ο ΟΦΗ ήταν ήδη κερδισμένος, απο τον ξεσηκωμό των φιλάθλων του.
Ήταν ένα "ξύπνημα" της ομάδας, απο ένα λήθαργο πολλών ετών.
Το θέμα είναι ο ΟΦΗ, να μην "ξανακοιμηθεί" και θυμηθεί να ξυπνήσει πάλι, μετά απο 40 χρόνια!
