Γράφει ο Γιώργος Κορτσιδάκης
Η μεγάλη απώλεια για τον ΟΦΗ, δεν ήταν ούτε η ήττα στο Μοσχάτο απο τον Εθνικό στην πρεμιέρα (2-0), ούτε η «γκέλα» (0-0) στο πλαστικό γήπεδο (8Χ8) του Ηρακλείου, στον Πράσινο Λόφο στην Αθήνα. Δεν ήταν, ούτε ακόμη, αυτή με τον Ιαλυσό στην Ρόδο (0-0).
Η πραγματική και πιο επώδυνη απώλεια για τον ΟΦΗ, στο γολγοθά της Γ Εθνικής, ήταν αυτό το «δυσκολοχώνευτο» 1-1 με τον Αστέρα Βάρης στο Γεντί Κουλέ.
Γιατί, αυτή ήταν η πρώτη «απώλεια» στο σπίτι του, εκεί που είναι η δύναμη του, η υπεροχή του, έναντι των αντιπάλων. Το «Κάστρο» του, στο οποίο επεδίωκε το απόλυτο για να καλύψει το χαμένο έδαφος.
Κυρίως, ενοχλεί, ο τρόπος που αυτή η απώλεια ήρθε για τον ΟΦΗ. Με μια εμφάνιση σορολόπ απο τους παίκτες και μια κακή διαχείρηση του έμψυχου δυναμικού απο τον πάγκο.
Το παιχνίδι, έμοιαζε «εύκολο» στο ξεκίνημα, όταν οι αντίπαλοι μπήκαν με τρεμάμενα πόδια στο Γεντί Κουλέ και έβαλαν μόνοι τουτς της μπάλα στα δίχτυα στο ξεκίνημα της αναμέτρησης (6' αυτογκολ Μητσόπουλος).
Και αντί οι παίκτες του ΟΦΗ, να αρπάξουν την ευκαιρία και να «τελειώσουν» γρήγορα το παιχνίδι, βάζοντας 3-4 γκολ, όπως αρμόζει στα παιχνίδια κόντρα σε ομάδες του επιπέδου του Αστέρα Βάρης, έπαιξαν επικίνδυνα με την φωτιά και τελικά....κάηκαν.
Γιατί η μπάλα τιμωρεί, εκείνους που δεν είναι σοβαροί. Και κανείς απο τον ΟΦΗ, δεν ήταν, σε αυτό το παιχνίδι.
Ακόμα και σε αυτήν την κακή μέρα της ομάδας όμως, δεν επιτρέπεται να χάσεις βαθμούς.
Κάνεις το καθήκον σου, παίρνεις το τρίποντο έστω και με το 1-0 και ότι έχεις να «λύσεις» ως ομάδα, το κάνεις μετά το παιχνίδι, για την απαράδεκτη εμφάνιση.
Είναι έγκλημα όμως, σε ένα τέτοιο παιχνίδι, που έχεις την ευκαιρία να το κάνεις 3 ή 4-0, τελικά να αφήνεις βαθμούς στο γήπεδο.
Αυτά δεν γίνονται! Και δεν επιτρέπονται σε ομάδα που θέλει να κάνει πρωταθλητισμό και έχει ώς μοναδικό στόχο την άνοδο στην παραπάνω κατηγορία.
Δεν υπάρχει «λογική εξήγηση» για την αγωνιστική συμπεριφορά του ΟΦΗ, στο τελευταίο 15λεπτο του αγώνα:
Εχει το 1-0 υπέρ του, παίζει με παίκτη περισσότερο απο το 60' και αντί να πάει σε ένα φινάλε κομμένο και ραμμένο στα μέτρα του, να δέχεται τελικά γκολ, στο «ογδοντα φεύγα» σε μια φάση, που έκανε η αντίπαλη ομάδα στην κόντρα επίθεση (!) αν και με δέκα παίκτες, βρίσκοντας τον ΟΦΗ «ανοιχτό» και τα ¾ της ομάδας στην επίθεση, για ένα δεύτερο γκολ, που θα «κλείδωνε» το παιχνίδι.
Ακόμα και έτσι, στο πέναλτι του Φραγκουλάκη ο ΟΦΗ είχε την ευκαιρία να «καθαρίσει», αλλά την πέταξε και αυτή στα σκουπίδια, ενώ στο δοκάρι του Τζέκου στις καθυστερήσεις, όπου η μπάλα πήγε στο δοκάρι σε ένα εκληκτικό γυριστό σούτ του επιθετικού του ΟΦΗ, επιβεβαιώθηκε ότι και όλα είχαν συνωμοτήσει στο να μην κερδίσει το παιχνίδι ο ΟΦΗ.
Γιατί, πολύ απλά, όταν δεν είσαι σοβαρός, όλα είναι εναντίον σου.
Οτι έγινε, δεν γυρίζει πίσω όμως. Ο ΟΦΗ «πέταξε» δυο ακόμη πολύτιμους βαθμούς στην μάχη της ανόδου, οι οποίοι μαζί με τους 7 που ήδη είχαν χαθεί απο τα προηγούμενα παιχνίδια και το -6 να εξακολουθεί να πλανάται ως «φάντασμα», επιβαρύνουν την κατάσταση.
Ο ΟΦΗ (έστω και χωρίς το -6) είναι 7 βαθμούς πίσω απο την πρώτη θέση και η αγωνιστική αστάθεια της ομάδας, δεν πείθει, ότι είναι εύκολο να αναστρέψει την κατάσταση.
Χρόνος και παιχνίδια υπάρχουν, αλλά χρειάζονται και πράξεις. Προς το παρόν οι παίκτες του ΟΦΗ, έχουν μείνει μόνο στα λόγια.
Μετά το «Χ» στη Ρόδο, όλοι στον ΟΦΗ, είπαν ότι «πάμε για το 4Χ4» στην τετράδα αγώνων στην Κρήτη με Επισκοπή, Αστέρα Βάρης, Ζωνιανά και Ατρόμητο Πειραιά.
Απο το δεύτερο κι' όλα παιχνίδι και αυτός ο στόχος έγινε κομμάτια
Και ο ΟΦΗ εξακολουθεί να «κυνηγάει» τους αντιπάλους του, οι οποίοι δεν εντυπωσιάζουν, αλλά κερδίζουν τα παιχνίδια με 1-0 και αυξάνουν συνεχώς την διαφορά...
