Του Γιώργου Κορτσιδάκη
Εχω ζήσει από κοντά, όλη την διαδρομή του Νίκου Παπαδόπουλου, στον ΟΦΗ, δυο χρόνια τώρα, στον πάγκο της ομάδας.
Ενάμιση χρόνο, στην σκληρή Β’ Εθνική και αυτό το εξάμηνο στην Σούπερ Λίγκ.
Προπονητικά, έχω την γνώμη μου, για τα θετικά και τα αρνητικά του.
Για τα πλεονεκτήματα του και τα «κολλήματα» του, που έχουν όλοι οι προπονητές, έτσι και αλλιώς και έχει και ο Νίκος, ασφαλώς.
Για τα καλά και τα άσχημα του.
Για αυτά που έχει δικαιωθεί, αλλά και τα λάθη του.
Δεν υπάρχει προπονητής χωρίς λάθη.
Κανείς δεν έχει το αλάθητο.
Είναι αφέλεια να λέει κανείς ότι ο Παπαδόπουλος δεν έχει και αυτός, ευθύνη, για την άσχημη εικόνα της ομάδας.
Ασφαλώς και έχει. Το μερίδιο που του αναλογεί.
Ο Νίκος πέρσι, πέτυχε ένα άθλο και ανέβασε μια διαλυμένη ομάδα στα μέσα της σεζόν, στην Α’ Εθνική.
Είχε μεγάλο μερίδιο, επιτυχίας σε αυτό.
Ετσι και τώρα, έχει το μερίδιο που του αναλογεί σε αυτό, που συμβαίνει.
Φέτος, ο σχεδιασμός του, δεν πέτυχε.
Ηταν ένα σχεδιασμός ειδικών συνθηκών, ανάλογος με τις οικονομικές δυνατότητες της ομάδας, το περασμένο καλοκαίρι.
Οι βασικές επιλογές παικτών, που υποτίθεται ότι θα τραβούσαν το καράβι, δεν βγήκαν.
Για αυτό και σήμερα, ο προπονητής και η ομάδα «σηκώνουν» ένα γολγοθά.
Βλέποντας το Νίκο Παπαδόπουλο, να βαδίζει αποδοκιμαζόμενος προς την καταπακτή, από μια μεγάλη μερίδα φιλάθλων, μετά το 1-1 με τον Πανιώνιο, εκείνο που σκέφτηκα είναι πόσο ...μάταια είναι όλα.
Ενας ήρωας, του χθες, που σήμερα γίνεται.. αποδιοπομπαίος τράγος.
Δεν ξέρω, τι προπονητή θα ήθελαν να έχουν ορισμένοι στον ΟΦΗ.
Ποιός θα μπορούσε να τα πάει καλύτερα.
Πότε θα έρθει, τι θα προλάβει να βελτιώσει, πότε θα μάθει την ομάδα, για να επιτευχθεί ο στόχος.
Η άποψη μου, είναι ότι αν η σημερινή διοίκηση δεν στηρίξει με προσθήκες ουσίας, τη σημερινή ομάδα, κανένας… Μουρίνιο, δεν θα κάνει θαύματα.
Η ομάδα χρειάζεται βοήθεια, με ή χωρίς τον Παπαδόπουλο.
Για το Νίκο, θέλω να πω, ότι είναι… ΟΦΗ, είναι παλικάρι, είναι δεμένος με την ομάδα και ποτισμένος με την ιδέα της.
Κλαίει σαν μωρό παιδί, όταν μιλάει για τον ΟΦΗ και τις δύσκολες στιγμές που έχει ζήσει και αυτό το «δεν το αξίζω αυτό που γίνεται», είναι ένας τίμιος και ανθρώπινος σπαραγμός , που βγαίνει μέσα από την ψυχή του.
Γιατί πολέμησε σκληρά, για να βρίσκεται ο ΟΦΗ, εκεί που είναι σήμερα.
Τόσο ο ίδιος, όσο και κάποιοι παίκτες, που έπαιζαν πέρσι απλήρωτοι για τη φανέλα και σήμερα απαξιώνονται, από ορισμένους.
Πράγματι, δεν το αξίζει αυτό ο Νίκος.
Παρά την πίκρα, που μπορεί να έχει κανείς, για την πορεία της ομάδας, δεν αξίζει αυτή τη συμπεριφορά.
Τις ύβρεις, τα λαικά δικαστήρια, τις αποδοκιμασίες.
Το ποδόσφαιρο, όπως και η ζωή, είναι όμως, άδικη, πολλές φορές.
Κάποτε, όλα τα ωραία τελειώνουν.
Απλά κρατάς, τις «στιγμές» και προχωράς.
Και ο Νίκος, ανεξάρτητα από το αν θα μείνει ακόμη για λίγο ή για πολύ στον ΟΦΗ, αυτό πρέπει να κάνει.
Το όνομα του, όπως και κάποιων παικτών, (αλλά και μιας χούφτας ανθρώπων της ομάδας), θα μείνει στην ιστορία, για αυτά που πέτυχαν.
Εβαλαν τον ΟΦΗ, πάνω από τους εαυτούς τους, έγιναν ήρωες και πέτυχαν ένα άθλο, για τον οποίο θα μιλάμε για χρόνια.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ
Μια ακόμη αυτοκτονία του ΟΦΗ (VIDEO)
Ο διάλογος του Παπαδόπουλου με 50 φιλάθλους του ΟΦΗ
Λαικά δικαστήρια στο Γεντί Κουλέ
H καταιγίδα στο Γεντί Κουλέ και το τρέξιμο των φιλάθλων του ΟΦΗ στη θύρα 6
