Του Γιώργου Κορτσιδάκη Ο ιστορικός Απόλλων, Αθηνών για τους παλαιότερους και Σμύρνης, για τους νεότερους (δεν έχει σημασία, για την ίδια ομάδα μιλάμε), είναι ένας σύλλογος, με λίγο, αλλά ηρωικό κόσμο. Κάτι, σαν τον επίσης ιστορικό Εθνικό Πειραιά. Δεν έχει τους "στρατούς", των μεγάλων ομάδων. Είναι αυτό που λέμε, λίγοι και καλοί. Προσωπικά, δεν ξέρω και δεν με ενδιαφέρει και ιδιαίτερα να μάθω, ποιοί είναι οι Ultras και τι συμβαίνει, στο οπαδικό κίνημα του Απόλλωνα. Εκείνο που κατάλαβα, διαβάζοντας την τελευταία καυστική ανακοίνωση τους, με την οποία τάσσονται κατά της "εμπλοκής" της διοίκησης του Απόλλωνα Σμύρνης, στην υπόθεση υποβιβασμού του ΟΦΗ, προκειμένου να ευνοηθούν οι ίδιοι και να μείνουν στα...χαρτιά στην κατηγορία, είναι το πόσο σημαντικό ρόλο, παίζουν τελικά σε μια ομάδα, οι οπαδοί της, -έστω και λίγοι-σε στιγμές κρίσης. Το πόσο σημαντική είναι -για τους οπαδούς- η δημοσιοποίηση μιας θέσης, με ένα κείμενο όχι μόνο χωρίς ύβρεις και ακραίους…