george
Για τα κορίτσια της ομάδας πόλο του ΟΦΗ, το όμορφο φετινό ταξίδι στην πρώτη τους χρονιά στην Α2 κατηγορία, ολοκληρώθηκε εντυπωσιακά με την κατάκτηση της τρίτης θέσης και του χάλκινου μεταλλίου, το οποίο ήρθε μέσα από την συμμετοχή στα πλέι-όφ ανόδου.
Η χρονιά κρίνεται απόλυτα επιτυχημένη και μπορεί να μην έγινε το… θαύμα της ανόδου στην Α1, το οποίο άλλωστε ποτέ δεν ήταν στόχος για τα κορίτσια του ΟΦΗ, ωστόσο η ομάδα έδειξε ότι έχει μεγάλες δυνατότητες και ίσως με ένα κατάλληλο σχεδιασμό να μπορέσει να επόμενα χρόνια να κάνει και αυτή την υπέρβαση.
Η αρχηγός και ψυχή της ομάδας πόλο του ΟΦΗ, Μαίρη Παλικαράκη, μίλησε στην επίσημη σελίδα του Ερασιτέχνη ΟΦΗ, για την σπουδαία φετινή πορεία της νεοφώτιστης ομάδας πόλο του ΟΦΗ, η οποία όχι μόνο πέτυχε εύκολα τον αντικειμενικό στόχο της παραμονής στην κατηγορία, αλλά και βρέθηκε να διεκδικεί και άνοδο στην Α1 κατηγορία:
-Η χρονιά ολοκληρώθηκε με την τρίτη θέση και το χάλκινο μετάλλιο στην Α2. Είναι πετυχημένη;
«Απόλυτα μπορώ να πώ. Τα κορίτσια κάνανε υπέρβαση. Ξεκινήσαμε για σωτηρία στην πρώτη μας χρονιά στην Α2 και βρεθήκαμε να διεκδικούμε άνοδο. Αυτό τα λέει όλα».
-Μίλησε μας λίγο για την προσπάθεια που κάνετε τα κορίτσια της υδατοσφαίρισης του ΟΦΗ;
«Ξεκινήσαμε πριν από 5 χρόνια. Κάποιες έμπειρες παίκτριες και κάποιες μικρές σε ηλικία. Με τα χρόνια εξελιχθήκαμε. Πέρσι πήραμε το πρωτάθλημα στην Β’ Εθνική και ανεβήκαμε στην Α2. Φέτος, ενισχυθήκαμε με κάποιες έμπειρες παίκτριες και καταφέραμε όχι μόνο να σωθούμε, αλλά να διεκδικούμε και άνοδο στην Α1, μέσα από τη συμμετοχή μας στα πλέι-οφ ανόδου».
-Ποιο ήταν το μυστικό σας;
«Το πολύ καλό κλίμα, που έχουμε. Είμαστε μια παρέα και διασκεδάζουμε με αυτό που κάνουμε. Φέτος η πορεία της ομάδας ήταν υπέρβαση. Μια νεοφώτιστη ομάδα, μπήκε στα μετάλλια».
-Ο ΟΦΗ μπορεί να κοιτάξει μελλοντικά την άνοδο στην Α1 πόλο γυναικών;
«Πιστεύω πως ναι με ένα καλό σχεδιασμό. Πρέπει να είμαστε έτοιμοι από όλες τις πλευρές για κάτι τέτοιο. Φέτος, δεν είχαμε τέτοιο στόχο. Απλά προέκυψε. Ο ΟΦΗ έχει τις προυποθέσεις, αν οργανωθεί κατάλληλα, να βρεθεί στην Α1 γυναικών. Το πόλο ως άθλημα, είναι σε συνεχή άνοδο. Οι Εθνικές μας ομάδες είναι στις καλύτερες του κόσμου σε άνδρες και γυναίκες και ο ΟΦΗ συνολικά σαν υδατοσφαίριση, μπορεί αν είναι στο πιο υψηλό επίπεδο».
Δείτε παρακάτω φωτογραφίες
Του Γιώργου Κορτσιδάκη
Είναι απαραίτητες ορισμένες διευκρινήσεις, για την κάρτα φιλάθλου, ώστε ο κόσμος του ΟΦΗ να μην μπερδεύεται.
Η κάρτα φιλάθλου, έχει εφαρμοστεί εδώ και χρόνια σε ομάδες της Ελλάδος (ειδικά της μεγάλες) και θα εφαρμοστεί και φέτος στον ΟΦΗ.
Η κάρτα είναι απαραίτητη, ώστε να μπορεί κανείς να μπεί στο γήπεδο, είτε αγοράζοντας εισιτήριο αγώνα, είτε αγοράζοντας εισιτήριο διαρκείας.
Τα έσοδα 10 ευρώ, από την κάρτα, που θα βγάζει εφ' άπαξ κάθε φίλαθλος μια φορά το χρόνο, θα αποδίδονται στον Ερασιτέχνη ΟΦΗ, αντί των νόμιμων ποσοστών που θα έπρεπε να λαμβάνει από την ΠΑΕ ΟΦΗ, για τη χρήση του γηπέδου, που είναι ιδιοκτησία του Ερασιτέχνη ΟΦΗ, αλλά και για τη χρήση του σήματος.
Όλα αυτά, αφορούσαν το 10% των καθαρών εισπράξεων, συν 15% των ακαθάριστων σε κάθε εντός έδρας αγώνα του ΟΦΗ, αλλά και το 15% απο τα έσοδα για την χρήση των διαφημιστικών πινακίδων του γηπέδου.
Αυτά, τα αναφέρει ξεκάθαρα ο νόμος 2725/99, δεν τίθεται θέμα αμφισβήτησης.
Όλα αυτά, τα νόμιμα έσοδα, τα τελευταία χρόνια στον ταλαιπωρημένο οικονομικά ΟΦΗ, δεν μπήκαν ποτέ στα ταμεία του Ερασιτέχνη ΟΦΗ.
Με αποτέλεσμα, να υπάρχει μια συσσωρευμένη οφειλή, η οποία αγγίζει τις 170 χιλιάδες ευρώ.
Κοντά σε αυτά, υπάρχει ένα πολύ υψηλό χρέος για τη χρήση ρεύματος στα δυο γήπεδα του ΟΦΗ (γήπεδο Θεόδωρος Βαρδινογιάννης και Βαρδινογιάννειο αθλητικό κέντρο), το οποίο και κληρονομήθηκε από την διάλυση της ΠΑΕ το 2015 και αφορούσε βέβαια στο μεγαλύτερο βαθμό χρήση της ΠΑΕ και όχι του Ερασιτέχνη, καθώς τα δυο γήπεδα (με εξαίρεση το κλειστό του ΟΦΗ στο ΒΑΚ στο οποίο έχει μπεί ξεχωριστός μετρητής ρεύματος), χρησιμοποιούσε και χρησιμοποιεί ως επι το πλείστον, η ΠΑΕ ΟΦΗ.
Η σημερινή διοίκηση της ΠΑΕ ΟΦΗ 1925 πληρώνει τις ρυθμίσεις αυτής της οφειλής, καθώς αποτελεί ένα φορτίο της ανώνυμης εταιρείας, που η σημερινή κατάσταση ανέλαβε.
Ακόμη και επί ημερών της σημερινής διοίκησης (Μπούση) στην ΠΑΕ ΟΦΗ, στον Ερασιτέχνη ΟΦΗ, δεν έχουν αποδοθεί τα νόμιμα ποσοστά, από τον Οκτώβριο μέχρι και σήμερα, που έχουν την ευθύνη της ομάδας.
Ωστόσο, μετά από συζήτηση που έγινε, με καλή θέληση και πνεύμα συνεργασίας των δυο πλευρών, Ερασιτέχνης και ΠΑΕ συμφώνησαν ,ώστε το αθλητικό σωματείο να πάρει επιτέλους ένα έσοδο, μέσα από αυτήν την κάρτα φιλάθλου, ώστε να μπορέσει και αυτός, να επιβιώσει και να συντηρήσει τα 8 τμήματα που έχει και 1500 αθλητές και προπονητές , που έχει στις τάξεις του.
Το «δεκάρικο» αυτό, θα είναι δηλαδή, το έσοδο του Ερασιτέχνη ΟΦΗ, αντί των νόμιμων ποσοστών που δικαιούται απο την ΠΑΕ ΟΦΗ.
Και θα είναι το μοναδικό, μέσα από τη «σχέση» του, με την ανώνυμη εταιρεία.
Είναι σαφές λοιπόν, ότι κανείς δεν κάνει καμία χάρη σε κανένα, απλά σε ένα μέρος αποκαθίσταται μια οικονομική αδικία που είχε υποστεί όλα αυτά τα χρόνια ο Ερασιτέχνης ΟΦΗ, από τις εκάστοτε διοικήσεις της ΠΑΕ ΟΦΗ.
Θα έλεγα δε, ότι είναι μια γενναία απόφαση του προέδρου του Ερασιτέχνη ΟΦΗ Γιάννη Δανδάλη, να αποδεχθεί αυτή τη συμφωνία, για την οποία δεν είμαι ακόμη απόλυτα βέβαιος, ότι οικονομικά είναι η πλέον συμφέρουσα, για το αθλητικό σωματείο, σε σχέση με χρήματα που θα μπορούσε να πάρει ο Ερασιτέχνης ΟΦΗ, από τα νόμιμα ποσοστά, που δικαιούται (αλλά δεν τα έπαιρνε τα τελευταία χρόνια).
Απλά, ο Δανδάλης, όπως έχει αποδείξει πολλές φορές, βάζει πάνω από όλα, την ενότητα του σωματείου και την πρόοδο του.
Προτιμάει να βάλει βαθιά το χέρι στην τσέπη, απο το να δημιουργήσει ένταση.
Υπήρξε πάντα υποστηρικτής και όχι αντιπολίτευση, στις διοικήσεις της ΠΑΕ (και ας του χρωστούσαν) και ειδικά σήμερα, με την διοικητική κατάσταση που επικρατεί στον ΟΦΗ και την σχέση ειλικρίνειας που έχει αναπτύξει με τον Μιχάλη Μπούση, θέλει να βοηθήσει ακόμη περισσότερο, ώστε αυτό το εγχείρημα, που επιτελείται, να προχωρήσει.
Το έδειξε άλλωστε αυτό, με τις υπογραφές παραχώρησης χρήσης του γηπέδου Θεόδωρος Βαρδινογιάννης και του Βαρδινογιάννειου αθλητικού κέντρου, που είναι περιουσιακά στοιχεία του αθλητικού σωματείου, προκειμένου το «όραμα» του Μπούση και των συνεργατών του, να υλοποιηθεί για την ανάπτυξη του ΟΦΗ.
Και ο σύλλογος να πορευθεί ενωμένος και να μπορέσει να αναδείξει την μεγαλοσύνη του, το οποίο ήδη κάνει, με τις τόσες επιτυχίες του, σε όλα τα αθλήματα, που τον καθιστούν ένα μεγάλο πρωταγωνιστή του Ελληνικού αθλητισμού.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ
Τα έσοδα απο την κάρτα φιλάθλου και η επιβίωση του Ερασιτέχνη ΟΦΗ
Πέρασαν κι' όλας 7 χρόνια χωρίς τον Απόστολο Παπουτσάκη, τον άνθρωπο που οραματίστηκε ένα μεγάλο Εργοτέλη, αλλά και ένα καλύτερο Κρητικό ποδόσφαιρο.
Στις 23 Ιουλίου 2012, ο χρόνος σταμάτησε και ο Εργοτέλης βυθίστηκε στο πένθος.
Χάθηκε ένας υπέροχος άνθρωπος.
Μια μεγάλη μορφή του Εργοτέλη, αλλά και μια σπουδαία προσωπικότητα για την κοινωνία του Ηρακλείου με μεγάλη προσφορά.
Στην αναφορά της, η ΠΑΕ Εργοτέλης, στη μνήμη του Απόστολου Παπουτσάκη, αναφέρει ότι «το ημερολόγιο δείχνει 23 Ιουλίου. Ημέρα πένθους για όλους τους Εργοτελίτες. Σαν σήμερα, πριν από επτά χρόνια, έφυγε από κοντά μας ο Απόστολος Παπουτσάκης. Ένας άνθρωπος που διακρίνοντας για το ήθος, την ρομαντική του φιλοσοφία και έγραψε την δική του όμορφη και ξεχωριστή ιστορία προσφέροντας τα μέγιστα στον Εργοτέλη. Ο πάλαι ποτέ ισχυρός άνδρας της κιτρινόμαυρης οικογένειας έφυγε κάνοντας φτωχότερο το ελληνικό ποδόσφαιρο...
Για όλους εμάς θα μείνεις αξέχαστος. "Ζωντανός", μέσα απ' όλα όσα σε θυμίζουν Κυρ – Απόστολε.
Θα είσαι για πάντα στις καρδιές μας».
Για τον Απόστολο Παπουτσάκη, ένα άνθρωπο φαινόμενο, που ήταν τιμή μου που τον γνώρισα είχα γράψει τότε εκείνες τις μαύρες μέρες του θανάτου του, στο mvpmagazine, ένα άρθρο με πολλές αλήθειες, που θα έλεγα ότι κάποιες απο αυτές, είναι επίκαιρες και σήμερα:
Τον Απόστολο Παπουτσάκη τον γνώρισα το 2006.
Ηταν όταν έκανε τα πρώτα του βήματα στον χώρο του ποδοσφαίρου,μπαίνοντας στην μετοχική σύνθεση του Εργοτέλη.
Την «είδηση» για την συμμετοχή ενός τρίτου μεγαλομετόχου (αν θυμάμαι καλά, αρχικά με ποσοστό 16%) στην ΠΑΕ Εργοτέλης, κοντά στο γνωστό «δίδυμο» των ιδιοκτητών της ομάδας (Τζώρτζογλου-Σουλτάτος), την δημοσίευσα για πρώτη φορά στην άλλοτε δυναμική «ΤΟΛΜΗ» και προκάλεσε το ενδιαφέρον της αθλητικής κοινής γνώμης του Ηρακλείου.
Για το νέο παράγοντα που μπαίνει στον Εργοτέλη και την οικονομική του «δυναμική» μέσα απο την ασφαλιστική εταιρεία «Διεθνής Ενωσις».
Τότε-θυμάμαι-μίλησα για πρώτη φορά τηλεφωνικά με τον Απόστολο Παπουτσάκη, για την επιβεβαίωση της πληροφορίας.
Την επόμενη μέρα τον γνώρισα για πρώτη φορά απο κοντά. Καθώς ο Απόστολος δέχθηκε την πρόσκληση μας στα γραφεία της εφημερίδας, για την πρώτη του συνέντευξη ώς αθλητικός παράγοντας!
Μαζί με τον συνάδελφο Τάσο Βαρδάκη, τα είπαμε μαζί του για αρκετή ώρα.
Κλεισμένοι στο γραφείο μου, προσπαθούσαμε να πάρουμε απαντήσεις απο τον Απόστολο για την ενασχόληση του με το ποδόσφαιρο και τον Εργοτέλη.
Απο την πρώτη στιγμή, αναρωτήθηκα για ποιό λόγο ένας τόσο καλοσυνάτος άνθρωπος, θέλει να ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο.
Η αλήθεια είναι ότι ποτέ όλα αυτά τα χρόνια, δεν βρήκα την απάντηση.
Ο Απόστολος απαντούσε αφοπλιστικά στο ερώτημα: «Για να βοηθήσω...» έλεγε.
Η πρωτοσέλιδη δημοσίευση της φωτογραφίας του, την επομένη μέρα της πρώτης συνέντευξης του Απόστολου Παπουτσάκη, με τον «άνθρωπο γεμάτο καλοσύνη με το μουστάκι», έκανε αίσθηση.
Ο Απόστολος είχε μπεί πλέον στον χώρο του ποδοσφαίρου.
Λίγο αργότερα θα αναλάμβανε και τα ηνία της ομάδας, πέφτοντας αμέσως στα βαθιά και στα...άγχη για τη σωτηρία.
Τα κατάφερε, έφτιαξε ομάδα, οργάνωσε τις ακαδημίες, έβαλε υψηλούς στόχους, αλλά και κανόνες ηθικής.
Ενώ αν η οικονομική κρίση δεν έπλητε τη χώρα, ίσως είχε βάλει και μπροστά το μεγάλο του όνειρο, που ήταν ένα γήπεδο και ένα αθλητικό κέντρο για τον Εργοτέλη.
Είχε βρεί εκτάσεις, ήταν έτοιμος να υπογράψει συμφωνίες, αλλά η οικονομική κρίση, έβαλε στο συρτάρι το μεγαλύτερο του όραμα για αυτην την ομάδα.
Με τον Παπουτσάκη είχα πάντα μια καθαρή και ειλικρινή σχέση.
Μια σχέση φιλίας, αλλα και σοβαρότητας.
Ποτέ δεν εξέφρασε παράπονο για οποιαδήποτε κριτική. Σωστή ή υπερβολική.
Ομως, η αλήθεια είναι ότι, όσο γνώριζα τον άνθρωπο αυτό καλύτερα, σε κάθε μου σκέψη για να ερμηνεύσω τις προθέσεις του (σωστές ή λανθασμένες σύμφωνα με το δικό κριτίριο) έβαζα και τον ανθρώπινο παράγοντα. Και έλεγα πάντα ότι «για να το κάνει αυτό ο Απόστολος κάποιο λόγο θα είχε».
Υπήρξε εφυής, μελετημένος, άνθρωπος με σχέδιο και πλάνο.
Δεν έκανε τίποτε στην τύχη. Για κάθε ενέργεια του υπήρχε...λόγος.
Για αυτό και πέτυχε, ώς αυτοδημιούργητος επιχειρηματίας.
Ο Απόστολος πολλές φορές στις «παρέες» που έχουμε κάνει θυμόταν το...παρελθόν του.
Δεν ξέχασε ποτέ, ότι ξεκίνησε απο ένας απλός ασφαλιστής, για να φτάσει να είναι αντιπρόεδρος σε μια απο τις 6 κορυφαίες ασφαλιστικές εταιρείας της χώρας και να έχει «χτίσει» πίσω του μια περιουσία που διασφαλίζει την οικογένεια του.
Ηταν «άνθρωπος» με όλη τη σημασία της λέξεως.
Απο τους λίγους που η πόρτα του γραφείου του ήταν ανοιχτή για τον καθ’ ένα.
Στο γραφείο του στο κτίριο της «Διεθνούς Ενώσεως» στην οδό 62 Μαρτύρων, παρέλαζαν καθημερινά πολλοί και διάφοροι.
Και ο Απόστολος, παρά τον μεγάλο φόρτο των εργασιών του, ήταν εκεί για όλους.
Για να ακούσει το πρόβλημα τους, για να βοηθήσει με κάποια χορηγια, φιλανθρωπία ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο, εκείνους που ζητούσαν την βοήθεια και την συμπαράσταση του.
Η απώλεια του Απόστολου Παπουτσάκη, είναι πρωτίστως κοινωνική, για τον τόπο μας.
Ειδικά στην σημερινή εποχή, όπου η «ανθρωπιά» μοιάζει πολυτέλεια.
Χάθηκε ένας «άνθρωπος» με όλη την σημασία της λέξεως και το γνωρίζουν πολύ καλά εκείνοι που κατά καιρούς έλαβαν την βοήθεια του.
Για την «μεγάλη απώλεια για το ελληνικό ποδόσφαιρο», που είπαν κάποιοι στην κηδεία του, δεν συμφωνώ. Το ελληνικό ποδόσφαιρο είναι πολύ «βρώμικο» για να δεχθεί αυτές τις «καθαρές» ψυχές.
Γιατί όποιος πιστεύει ότι η ενασχόληση του με το ποδόσφαριο δεν ήταν απο τις βασικές αιτίες που τον οδήγησαν στο θάνατο σε ηλικία μόλις 60 ετών, είναι αφελής.
Η βρωμιά που συνάντησε και τα άγχη της επιβίωσης του Εργοτέλη, μαζί βέβαια και με καποια προβλήματα υγείας που ο άνθρωπος αυτός είχε με τα νεφρά του και το αναπνευστικό, τον έφεραν, πρόωρα στο τέλος.
Οταν δε, αντιλήφθηκε το «κυνηγητό» που γινόταν «πίσω απο την πλάτη του» στον Εργοτέλη, όταν το πρωτάθλημα μπήκε στην τελικη ευθεία, όπου την ομάδα αυτη την κυνήγησαν θεοί και δαίμονες, τότε τα πράγματα χειροτέρεψαν για τον ίδιο.
Οι τόνοι ανέβηκαν, οι πίκρες ,οι στεναχώριες, αλλά και τα πισώπλατα μαχαιρώματα απο υποτιθέμενους «φίλους και υποστηρικτές», σε κάνουν μοιραία να αναθεωρήσεις το ρόλο σου και τα πιστεύω σου. Σε κάνουν να αντιλαμβάνεσαι ότι μάλλον εξαπατήθηκες. Οτι προδόθηκες. Είναι όμως αργά.
Το ελληνικό ποδόσφαιρο βλάπει σοβαρά την υγεία. Αυτό το γνωρίζουν και οι παράγοντες που είναι εν ζωή! Ομως είναι τόσο ισχυρό το «μικρόβιο» του ποδοσφαίρου, που παρότι γνωρίζεις τις συνέπειες, δεν είναι εύκολο να το απαρνηθείς!
Για αυτό και ο Απόστολος, δεν είπε όχι στην «πρόκληση» της ηγεσίας της Σούπερ Λίγκ. «Αν φάς την ένεση του παράγοντα, τελείωσες. Κόλησες» λένε εκείνοι που γνωρίζουν. Και έχουν δίκιο.
Ο Απόστολος που σαν επιχειρηματίας έκανε τόσα δύσκολα «ντίλ» στην δουλειά του, «άντεξε» μόλις έξι χρόνια σε αυτό που λέγεται «ποδόσφαιρο».
Ο Απόστολος θα μείνει στη σκέψη όλων μας σαν μια ωραία και «ρομαντική» παρουσία, η οποία όμως και αυτή «μαράθηκε» απο το κατεστημένο.
Ο χαμός του με συγκλόνισε. Οπως όλους. Παρ’ ότι γνώριζα την επιβάρυνση της υγείας του, δεν μπορώ ακόμη να πιστέψω, ότι αυτός ο «ωραίος άνθρωπος» δεν είναι πια κοντά μας.
Οφείλουμε όμως, όλοι εμείς που τον γνωρίσαμε, «ήπιαμε ένα κρασί» μαζί του, που χαρήκαμε την παρέα και την καλοσύνη του, να μην αφήσουμε να ξεχαστεί αυτή του η γοητευτική και «αρχοντική» παρουσία στα κοινά του τόπου μας.
Πρώτα κοινωνικά γιατί εκεί –επαναλλαμβάνω-η προσφορά του ήταν αθόρυβη αλλά πολύ μεγάλη και μετά αθλητικά.
Το Ηράκλειο, οι αρχές, ο σύλλογος του, οι φίλοι του, όλοι εμείς οφείλουμε να βρούμε τους τρόπους για να μην ξεχαστεί ο άνθρωπος-φαινόμενο «Απόστολος Παπουτσάκης»...
Σε ότι αφορά στο τελευταίο, ο Εργοτέλης του σήμερα, θα πρέπει να φροντίσει ώστε η μνήμη του Απόστολου, να κρατηθεί ακόμη πιο δυνατά, ζωντανή. Με κάποια ενέργεια προς αυτήν την κατεύθυνση. Ενα δυνατό τουρνουά στη μνήμη του κάθε χρόνο θα ήταν μια καλή ιδέα.
Οτιδήποτε μπορεί να θυμίζει, ότι κάποτε υπήρξε κάποιος, που οραματίστηκε να "μεγαλώσει" τον Εργοτέλη, ίσως πιο πολύ απο τις δυνατότητες του.
Με τα όποια λάθη του, τα οποία δεν μπόρεσε να αποφύγει, ο αείμνηστος Απόστολος, έγραψε ιστορία με αυτήν την ομάδα.
Δείτε παρακάτω ένα συγκινητικό video για τον Απόστολο Παπουτσάκη απο τη σελίδα Cretesports.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ
Νεότερα Άρθρα
