Του Γιώργου Κορτσιδάκη
Ενα ντέρμπι με όνομα...βαρύ σαν ιστορία διεξάγεται την Κυριακή (25/9) στο Ατσαλένιο.
Μετά απο 14 χρόνια, ανταμώνουν ξανά ΠΟΑ και Εργοτέλης στην ίδια κατηγορία!
Μεγάλες μάχες, μεγάλες κόντρες, αξέχαστα παιχνίδια με ένταση, φανατισμό και πάθος έχουν γίνει σε αυτό το γήπεδο, όπου στα παιχνίδια των δυο ιστορικών ομάδων του Ηρακλείου «έπεφταν κορμιά», στις χαμηλές κατηγορίες.
Τι παιχνίδια έχουμε δεί κατά καιρούς μεταξύ τους! Σπουδαία μάτς. Τόσο στο Ατσαλένιο, όσο και στο Μαρτινέγκο. Και τι παιχταράδες και απο τους δυο.
Ποιούς να πρωτοθυμηθείς. Μηλιάρας, Καλογεράκης, Γιακουμάκης, Μπαστουνάς, Ρωμανάκης, Ταουσιάνης, Τριανταφύλλου, Ρουμπάκης μερικοί απο τον ΠΟΑ, που μου έρχονται στα γρήγορα στο μυαλό. Χατζάκης, Λεκάκης, Λαμπράκης, Σουτζής, Οικονομάκης, Μαρνελάκης, Ανδρεαδάκης, Κουτσάκης, Αργυράκης, Γωνιωτάκης, κάποιοι απο τον Εργοτέλη!
Είναι χαρακτηριστικό ότι απο τα παιχνίδια που έγιναν πριν απο 14 χρόνια, θα ανταμώσουν σήμερα 4 παίκτες! Ο Ρουμπάκης, ο Τριανταφύλλου, ο Τζανής και ο Αλκης Δημήτρης. Ο τελευταίος έπαιζε τότε στον Εργοτέλη και θα είναι και σήμερα στην σύνθεση των κιτρινόμαυρων. Ο Τζανής ήταν τότε στον ΠΟΑ, σήμερα στο Εργοτελη και οι Τριανταφύλλου και Ρουμπάκης, έπαιζαν τότε στον ΠΟΑ και είναι και σήμερα το βαρύ πυροβολικό του!
«Περιμέναμε πολλά χρόνια αυτό το παιχνίδι» λένε στο Ατσαλένιο και ακόμα και αν τα χρόνια έχουν περάσει και οι «κόντρες» δεν έχουν πια την ένταση του παρελθόντος, είναι βέβαιο ότι το παιχνίδι θα είναι «ζόρικο» μέσα και έξω απο το γήπεδο-κλουβί του Ατσαλένιου.
Την τελευταία φορά (2001-2), ο Εργοτέλης είχε το πάνω χέρι. Κέρδισε και τα δυο παιχνίδια με 1-0 μέσα και 0-2 στο Ατσαλένιο. Ηταν στην Δ' Εθνική. Η οποία βέβαια σε δυναμική και ποιότητα δεν είχε να ζηλέψει τίποτα απο τη σημερινή Γ' Εθνική!
Ηταν η χρονιά, που ο Εργοτέλης του Μύρωνα Σηφάκη και του διδύμου Τζώρτζογλου-Σουλτάτου, ξεκινούσε την ανοδική πορεία απο την Δ' Εθνική στην Σούπερ Λίγκ.
Και πράγματι, τότε ο Εργοτέλης πήρε το πρωτάθλημα και ανέβηκε κατηγορία, ξεκινώντας την μεγάλη αυτή πορεία, που τον έφερε μερικά χρόνια αργότερα, στα «σαλόνια» του Ελληνικού ποδοσφαίρου.
Ο ΠΟΑ ποτέ δεν κατάφερε ποτέ να «ξεφύγει» απο αυτές τις κατηγορίες. Ηταν και είναι όμως όμως πάντα, μια υπολογίσιμη ποδοσφαιρική δύναμη.
Κάποια στιγμή ο ΠΟΑ, καθιερώθηκε στην Γ' Εθνική, αλλά η «συνήθεια» της σωτηρίας, τον κούρασε, έχασε τα κίνητρα του, έπαιξε με τη φωτιά και ...κάηκε! Επεσε στο τοπικό και φέτος επανήλθε, με στόχο να παραμείνει σε μια κατηγορία που δικαιωματικά αξίζει να βρίσκεται ως σύλλογος, με υποδομές, μια νοικοκυρεμένη διοίκηση και αξιόπιστες γηπεδικές εγκαταστάσεις.
Σήμερα ο Εργοτέλης, είναι ο πρωταθλητής των μεταγραφών στον 4ο όμιλο της Γ' Εθνικής.
Αλλά ο ΠΟΑ, είναι ομάδα που μπορεί να τον βάλει σε μεγάλο «πρόβλημα», αν δεν μπορέσει να επιβάλει το ρυθμό του στο παιχνίδι.
Οι γηπεδούχοι παίρνουν μεγάλη δύναμη απο τους «παππούδες» Τριανταφύλλου και Ρουμπάκη, οι οποίοι αν...θυμώσουν, μπορεί και να καταστρέψουν τον Εργοτέλη!
Οι «κιτρινόμαυροι» υπερτερούν συνολικά σε ποιότητα. Θα τους λείψει ο Βραζιλιάνος Καλέ, αλλά οι Λεάλ, Κατσικοκέρης, Πόι, Μισέλ, είναι παίκτες που μπορούν να πάρουν την ομάδα στην «πλάτη» τους σε τέτοια παιχνίδια.
Θα γίνει ωραίο μάτς! Ο ΠΟΑ προέρχεται απο το μεγάλο διπλό στην Κηφισιά (1-2), μια νίκη που ανέβασε το «ταβάνι» της ομάδας, ενώ ο Εργοτέλης έχει και αυτός το «δυο στα δυο» με τους αδύναμους όμως Προοδευτική (έξω) και Ρόδο (μέσα).
Το παιχνίδι στο Ατσαλένιο θα είναι αντικειμενικά, το πιο ισχυρό «κρας-τεστ» για τους επίδοξους πρωταθλητές.
Στο «κλουβί» του Ατσαλένιου, δεν θα πέφτει ούτε καρφίτσα! Το ποδοσφαιρικό κοινό της πόλης «αγαπάει» τέτοια παιχνίδια και είναι βέβαιο ότι θα σπεύσει στο γήπεδο.
Ευνοεί (ακόμη) το ότι ο ΟΦΗ, δεν έχει αγωνιστική υποχρέωση και γενικά το ματς αυτό είναι ότι καλύτερο μπορεί να επιλέξει κανείς αν θέλει να περάσει το απόγευμα της Κυριακής του, στο «ποδοσφαιρικό» γήπεδο του Ατσαλένιου.
Αυτά τα παιχνίδια -συνήθως-μένουν στην ...ιστορία. Ας το έχουν κατά νου οι πρωταγωνιστές, ώστε να το χαρούν πρώτα αυτοί, για να δώσουν και σε όλους εμάς στην εξέδρα το «σύνθημα» να βοηθήσουμε, ώστε όλοι να ασχοληθούμε μόνο με το «παιχνίδι» και τίποτε άλλο, μπορεί να αμαυρώσει μια τόσο ωραία και αυθεντική ποδοσφαιρική μονομαχία...
Καλό παιχνίδι!