Tou Γιώργου Κορτσιδάκη

Εγραψε ιστορία! Η 14χρονη Ζωή Παντερή Βάντα, με πατέρα Ελληνα και μητέρα Πολωνέζα, αθλήτρια του Ηρακλειώτικου συλλόγου ΗΡΑ (Ηράκλειο-Ρυθμός-Αθληση), έγινε η πρώτη αθλήτρια απο την Κρήτη, που περνάει το κατώφλι της Εθνικής ομαδας.

Η Ζωή Παντερή, μετά απο μια εξαιρετική σεζόν και αυστηρή αξιολόγηση, εντάσσεται στην Εθνική Ομάδα Ανσάμπλ Νεανίδων, με εισήγηση της Τεχνικής Επιτροπής Ρυθμικής Γυμναστικής, όπως ανακοινώθηκε και επίσημα.

Εκεί που πριν απο κάποια χρόνια, οι Κρητικοί σύλλογοι πανηγύριζαν για συμμετοχή (και μόνο) αθλητριών τους στα Πανελλήνια πργωταθλήματα, πλέον κατακτούν τίτλους και μετάλλια, αλλά "στέλνουν" αθλήτριες στην Εθνική ομάδα!

Η "μαχήτρια" Ζωή Παντερή, με σκληρή δουλειά τα κατάφερε και ο σύλλογος της εκφράζει την υπερηφάνεια του, με ανακοίνωση που εξέδωσε, στην οποία κάνει λόγο για δικαίωση.

"Για εμάς, ως ομάδα, αυτή η στιγμή είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια μεγάλη αθλητική διάκριση. Είναι η δικαίωση μιας διαδρομής γεμάτης προσπάθεια, επιμονή, αγάπη, θυσίες και αμέτρητα όνειρα" αναφέρει στην ανακοίνωση του, ο ΗΡΑ. "Ζήσε το όνειρό σου, πέταξε όσο πιο ψηλά μπορείς και απόλαυσε κάθε στιγμή αυτού του μοναδικού ταξιδιού" προτρέπει την Κρητικοπούλα πρωταθλήτρια, η οποία πλέον μετακομίζει στην Αθήνα, όπου την περιμένει καθημερινή σκληρή δουλειά, με τις συναθλήτριες της και το επιτελείο της Εθνικής ομάδας.

Η προπονήτρια της, Φρόσω Λεωνίδου απο την Κύπρο, εκφράζει σε συγκινητικό μήνυμα της, την περηφάνεια της, για την επίδοση της αθλήτρια της.

Και για την ίδια την προπονήτρια, όμως, είναι μια μεγάλη στιγμή, καθώς η Ζωή είναι η πρώτη αθλήτρια, που περνά την πόρτα της Εθνικής ομάδας.

Οπως τονίζει "τη Ζωή την πήρα από πολύ μικρή. Την επέλεξα 5 χρονών, με ακολούθησε όταν άλλαξα σύλλογο και μαζί περάσαμε τόσα, χαρές, δυσκολίες, απογοητεύσεις, νίκες και αμέτρητες ώρες δουλειάς. Ήταν πάντα μαχήτρια. Ποτέ δεν σταμάτησε να προσπαθεί και να κυνηγάει το όνειρό της" αναφέρει η προπονήτρια και καταλήγει "τώρα ήρθε η στιγμή να σε παραδώσω σε άλλα χέρια… για να ανοίξει μπροστά σου ένας καινούργιος δρόμος. Εγώ όμως θα είμαι πάντα εκεί, απλώς από μια άλλη θέση, από μια άλλη γωνιά, να σε καμαρώνω πια με την Εθνική Ομάδα".

Πολύ συγκινητική είναι ωστόσο και η ανάρτηση της μητέρας της αθλήτριας Sniegon Dagmara, η οποία αφού ευχαριστεί τον ΗΡΑ, τον πρόεδρο του συλλόγου Γιώργο Κανάκη και τις προπονήτριες Φρόσω Λεωνίδου, Γωγώ Ανταλουδάκη, Κατερίνα Γκοντούνοβα, "για την ευαισθησία που" όπως λέει "δείξατε απέναντι στο παιδί μου" και τονίζει για την κόρη της, ότι "η Ζωή ήταν πάντα μια δυνατή αθλήτρια με μια πολύ ευαίσθητη ψυχή. Όταν πονάει, συνήθως κλαίει σιωπηλά, μόνη της. Μετά όμως σηκώνεται. Και από κάθε αποτυχία βγαίνει πιο δυνατή. Υπήρχαν στιγμές που εγώ ήθελα να πω «φτάνει». Ήθελα να την προστατέψω από έναν ακόμη πόνο, από μία ακόμη απογοήτευση. Εκείνη όμως δεν τα παράτησε ποτέ. Το παιδικό της πείσμα έγινε με τα χρόνια επιμονή, πειθαρχία και ακόμη μεγαλύτερη αγάπη γι’ αυτό που κάνει".

Ο πρόεδρος του ΗΡΑ Γιώργος Κανάκης και μέλος του Δ.Σ. της Ομοσπονδίας,  αναφέρει για την επιτυχία τρης αθλήτριας "δεν θα κρύψω τη συγκίνησή μου. Γιατί όταν ξεκινάς κάτι από την αρχή, κάθε φορά που ένα παιδί σου ανοίγει τα φτερά του, νιώθεις λίγο σαν να πετάς κι εσύ μαζί του".

*Οι προπονήτριες  του ΗΡΑ (Φρόσω Λεωνίδου, Γωγώ Ανταλουδάκη, η κυρία Κατερίνα Γκουντούνοβα, η Ναταλία Γκουντούνοβα και η Εύα Κανάκη), με ατελείωτες ώρες δουλειάς, με όλα τα παιδιά, αισθάνονται περηφάνεια, για αυτήν την μεγάλη επιτυχία!

*Κοντά στη Ζωή Παντερή, ένα ακόμη αστεράκι του ΗΡΑ, η 13χρονη Μαρία Ξημεράκη, ετοιμάζεται να αγωνιστεί για 3η φορά στους Βαλκανικούς αγώνες, με το εθνόσημο! Η Μαρία, είναι ένα ακόμη κορυφαιο ταλέντο και εκείνοι που γνωρίζουν λένε ότι είναι πολύ πιθανό να αποτελέσει την επόμενη αθλήτρια του συλλόγου, που θα κληθεί στην Εθνική ομάδα!

Αναρτήσεις που συγκλονίζουν

 Δείτε αναλυτικά τις συγκινητικές αναρτήσεις, για την σπουδαία επιτυχία, της 14χρονης αθλήτριας Ζωής Παντερή, που έγινε η πρώτη αθλήτρια ρυθμικής γυμναστικής απο την Κρήτη, που μπαίνει στην Εθνική ομάδα:

H ανάρτηση του συλλόγου ΗΡΑ, για την μεγάλη επιτυχία της αθλήτριας του:

"Μια στιγμή που ένα όνειρο γίνεται πραγματικότητα.
Η Παντερή Ζωή Βάντα , με εισήγηση της Τεχνικής Επιτροπής Ρυθμικής Γυμναστικής, εντάσσεται στην Εθνική Ομάδα Ανσάμπλ Νεανίδων!
Και για εμάς, ως ομάδα, αυτή η στιγμή είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια μεγάλη αθλητική διάκριση.

Είναι η δικαίωση μιας διαδρομής γεμάτης προσπάθεια, επιμονή, αγάπη, θυσίες και αμέτρητα όνειρα.
Η Ζωή είναι η πρώτη αθλήτρια στην ιστορία του συλλόγου μας που εντάσσεται στην Εθνική Ομάδα Ανσάμπλ!
Μια στιγμή ιστορική για εκείνη, αλλά και για ολόκληρη την οικογένεια του συλλόγου μας.
Ένα όνειρο που γεννήθηκε πριν χρόνια… σήμερα γίνεται πραγματικότητα.
Και δεν θα μπορούσαμε να είμαστε πιο περήφανοι για σένα!
Ζωή μας, τώρα είναι η δική σου στιγμή!
Ζήσε το όνειρό σου, πέταξε όσο πιο ψηλά μπορείς και απόλαυσε κάθε στιγμή αυτού του μοναδικού ταξιδιού.
Όποιος κι αν είναι ο προορισμός, να χαμογελάς, να τολμάς, να ονειρεύεσαι και να απολαμβάνεις τη διαδρομή!
Εμείς θα είμαστε πάντα εδώ, δίπλα σου, να σε καμαρώνουμε σε κάθε σου βήμα.
Πέτα ψηλά, Ζωή μας! Το αξίζεις!"

 H ανάρτηση της προπονήτριας Φρόσως Λεωνίδου, για την Ζωή Παντερή, που επιλέχθηκε στην Εθνική ομάδα:

Κάποια παιδιά δεν τα μεγαλώνεις μόνο μέσα στο ταπί… τα μεγαλώνεις και μέσα στην καρδιά σου. 
Τη Ζωή την πήρα από πολύ μικρή. Την επέλεξα 5 χρονών, με ακολούθησε όταν άλλαξα σύλλογο και μαζί περάσαμε τόσα, χαρές, δυσκολίες, απογοητεύσεις, νίκες και αμέτρητες ώρες δουλειάς.
Ήταν πάντα μαχήτρια. Ποτέ δεν σταμάτησε να προσπαθεί και να κυνηγάει το όνειρό της.
Και το όνειρο της ήταν ένα: Η ΕΘΝΙΚΗ ΟΜΑΔΑ. 
Σήμερα, με απίστευτη συγκίνηση, μπορώ να πω πως τα κατάφερε. Είναι το πρώτο παιδί της προπονητικής μου διαδρομής που εντάσσεται στην Εθνική.

Και για ένα παιδί που ξεκινά από την επαρχία, αυτό το ταξίδι έχει ακόμα μεγαλύτερη αξία.
Τώρα ήρθε η στιγμή να σε παραδώσω σε άλλα χέρια… για να ανοίξει μπροστά σου ένας καινούργιος δρόμος.
Εγώ όμως θα είμαι πάντα εκεί, απλώς από μια άλλη θέση, από μια άλλη γωνιά, να σε καμαρώνω πια με την Εθνική Ομάδα.
Ζωή μου, πήγαινε να ζήσεις το όνειρό σου.
Σου αξίζουν τα καλύτερα.
Και να θυμάσαι πάντα… πόσο περήφανη είμαι για σένα! 

 Η συγκινητική ανάρτηση της μητέρας της αθλήτριας Sniegon Dagmara, η οποία περιγράφει το δύσκολο δρόμο της Ζωής για την επιτυχία:

"Tο τέλος ενός κεφαλαίου. Η αρχή ενός καινούργιου.
Υπάρχουν στιγμές που κοιτάζουμε πίσω και αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε πως τίποτα από όσα συνέβησαν στη διαδρομή δεν ήταν χωρίς λόγο.
Σήμερα η Ζωή ξεκινά ένα νέο κεφάλαιο στην αθλητική της πορεία — ως αθλήτρια της Εθνικής Ομάδας Νεανίδων Ρυθμικής Γυμναστικής της Ελλάδας.
Κι εγώ δεν κοιτάζω μόνο αυτή την επιτυχία. Κοιτάζω ολόκληρη τη διαδρομή που την έφερε μέχρι εδώ.
Τις χιλιάδες ώρες προπόνησης. Τον ιδρώτα, την κούραση, τα δάκρυα, τις στιγμές αμφιβολίας, αδικίας και έλλειψης κατανόησης. Τις αποτυχίες, μετά από τις οποίες την επόμενη μέρα έπρεπε να ξαναμπεί στο ταπί και να ξεκινήσει πάλι από την αρχή.
Η Ζωή ήταν πάντα μια δυνατή αθλήτρια με μια πολύ ευαίσθητη ψυχή. Όταν πονάει, συνήθως κλαίει σιωπηλά, μόνη της. Μετά όμως σηκώνεται. Και από κάθε αποτυχία βγαίνει πιο δυνατή.
Υπήρχαν στιγμές που εγώ ήθελα να πω «φτάνει». Ήθελα να την προστατέψω από έναν ακόμη πόνο, από μία ακόμη απογοήτευση. Εκείνη όμως δεν τα παράτησε ποτέ. Το παιδικό της πείσμα έγινε με τα χρόνια επιμονή, πειθαρχία και ακόμη μεγαλύτερη αγάπη γι’ αυτό που κάνει.
Πιστεύω ότι μέσα από όλες αυτές τις εμπειρίες ο Θεός τη διαμόρφωνε. Της δίδαξε ταπεινότητα, υπομονή, να ξεπερνά τον ίδιο της τον εαυτό και έχτιζε μέσα της τη δύναμη που θα χρειαστεί για όσα βρίσκονται μπροστά της.
Σήμερα είναι έτοιμη για το επόμενο βήμα. Έτοιμη να αφήσει την ασφάλεια που γνώριζε — μακριά από το σπίτι, τα αδέλφια της, τους γονείς της, τη Μαρία της, την αγαπημένη της ΗΡΑ, την κυρία Φρόσω, τη Γωγώ και την κυρία Κατερίνα — και να συνεχίσει να παλεύει για τα όνειρά της.
Πριν όμως ξεκινήσει αυτό το νέο κεφάλαιο, θέλω να πω ένα μεγάλο:
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ. 
Ευχαριστώ όλη την οικογένεια της HPA, mr. Georgios , και ιδιαίτερα τη Froso , τη Γωγώ και την Κατερίνα, για όλα αυτά τα χρόνια δουλειάς, για την υπομονή, τις απαιτήσεις, τη στήριξη και κάθε συζήτηση. Και πάνω απ’ όλα, για την ευαισθησία που δείξατε απέναντι στο παιδί μου. Γιατί πίσω από τη δυνατή αθλήτρια ξέρατε να βλέπετε και το ευαίσθητο παιδί. Ως μητέρα, αυτό πάντα με συγκινούσε περισσότερο απ’ όλα.
Ευχαριστώ όλα τα κορίτσια και τους γονείς για τα χρόνια που μοιραστήκαμε, τους αγώνες, τα ταξίδια, τις συζητήσεις, το άγχος, τα γέλια και τα δάκρυα. Για τις γνωριμίες και τις σχέσεις που δημιουργήθηκαν στη διαδρομή και για όλες τις στιγμές που ζήσαμε μαζί.
Γιατί ποτέ δεν ήταν μόνο ρυθμική γυμναστική. Ήταν άνθρωποι, σχέσεις, μεγάλωμα και ένα τεράστιο μάθημα ζωής.
Αυτά τα χρόνια διαμόρφωσαν τη Ζωή, αλλά άλλαξαν και δυνάμωσαν κι εμένα ως μητέρα. Με έμαθαν ότι δεν μπορώ να προστατεύω το παιδί μου από κάθε αποτυχία. Κάποιες φορές πρέπει απλώς να στέκομαι δίπλα της και να τη βλέπω να σηκώνεται μόνη της.
Ζωή μου, είμαι περήφανη όχι μόνο επειδή σήμερα είσαι μέλος της Εθνικής Ομάδας της Ελλάδας.
Πάνω απ’ όλα είμαι περήφανη για τον άνθρωπο που έγινες μέσα από αυτή τη διαδρομή.
Προχώρα λοιπόν, κορίτσι μου. Δούλεψε, μάθε, πάλεψε, μείνε ταπεινή και μην πάψεις ποτέ να αγαπάς αυτό που κάνεις. Και πάνω απ’ όλα, να θυμάσαι πάντα ποια είσαι και σε Ποιον ανήκεις.
Σ’ αγαπώ. Ένα νέο κεφάλαιο μόλις ξεκινά.
Και μέσα από την καρδιά μου — ευχαριστώ όλους όσοι υπήρξαν μέρος αυτής της διαδρομής".

Η ανάρτηση του προέδρου του ΗΡΑ Γιώργου Κανάκη, για την επιλογή της Ζωή Παντερή, στην Εθνική ομάδα:

"Ένα όνειρο που μεγάλωσε μαζί μας…
Το 2012, όταν ξεκινούσα το ΗΡΑ, δεν μπορούσα να φανταστώ που θα μας οδηγούσε αυτό το ταξίδι. Δεν είχαμε μεγάλους χώρους, μεγάλες υποδομές ή μεγάλες φιλοδοξίες για τίτλους και διακρίσεις.
Είχαμε όμως κάτι πολύ σημαντικότερο.
Είχαμε πίστη.
Πίστη στα παιδιά.
Πίστη στη δουλειά.
Πίστη στους ανθρώπους που θα έβαζαν καθημερινά την ψυχή τους μέσα στην αίθουσα.
Και κάπως έτσι, χρόνο με τον χρόνο, το ΗΡΑ μεγάλωσε. Μαζί του μεγάλωσαν και τα παιδιά μας.
Τα είδαμε να μπαίνουν στην αίθουσα μικρά, με τα μαλλιά τους πιασμένα και τα μάτια γεμάτα ενθουσιασμό.

Τα είδαμε να προσπαθούν, να πέφτουν, να σηκώνονται, να θυμώνουν, να κλαίνε, να χαμογελούν.
Και κάποια στιγμή συνειδητοποιείς ότι αυτά τα παιδιά δεν είναι πια «τα παιδιά του συλλόγου».
Είναι κομμάτι της ιστορίας του.
Και σήμερα, 14 χρόνια μετά, έχω την τύχη να βλέπω ένα από αυτά τα παιδιά να κάνει το όνειρο πραγματικότητα.
Η Ζωή Παντερή είναι σήμερα αθλήτρια της Εθνικής Ομάδας Ρυθμικής Γυμναστικής. Και δεν θα κρύψω τη συγκίνησή μου.
Γιατί όταν ξεκινάς κάτι από την αρχή, κάθε φορά που ένα παιδί σου ανοίγει τα φτερά του, νιώθεις λίγο σαν να πετάς κι εσύ μαζί του.
Και τώρα έρχεται ακόμη μία μεγάλη στιγμή.
Η Μαρία Χρυσοβαλάντη Ξημεράκη ετοιμάζεται να αγωνιστεί για τρίτη φορά στο Βαλκανικό Κύπελλο.
Τρίτη φορά!!
Κι αυτό από μόνο του λέει πολλά.
Για τη Μαρία.
Για τις προπονήτριές της.
Για όλη τη δουλειά που έχει προηγηθεί.
Αλλά λέει και κάτι για το ΗΡΑ.
Ότι ένα όνειρο που ξεκίνησε το 2012 συνεχίζει να γεννά καινούργια όνειρα.
Κοιτάζω σήμερα πίσω και σκέφτομαι πως τελικά δεν μετριούνται όλα με τα κύπελλα που σηκώσαμε ή τα μετάλλια που κρεμάσαμε στον λαιμό των παιδιών.
Μετριούνται με τις ζωές που αγγίξαμε.
Με τα παιδιά που έμαθαν να προσπαθούν.
Με εκείνα που έμαθαν να μην τα παρατούν.
Με εκείνα που έμαθαν πως η αποτυχία δεν είναι το τέλος, αλλά ένα ακόμη βήμα.
Και πάνω απ’ όλα, με εκείνα που κάποτε ήταν μικρά παιδιά στην αίθουσά μας και σήμερα στέκονται απέναντι σε έναν ολόκληρο κόσμο και λένε: «Είμαι έτοιμη».
Αν με ρωτούσε κάποιος σήμερα, μετά από 14 χρόνια, αν άξιζε… θα του έλεγα μόνο αυτό:
Κοιτάξτε τη Ζωή.
Κοιτάξτε τη Μαρία.
Κοιτάξτε τη Μαργαρίτα, την Γωγώ, την Αναστασία …
Κοιτάξτε όλα τα παιδιά που πέρασαν από το ΗΡΑ. Και θα καταλάβετε.
Γιατί το ΗΡΑ δεν το ξεκίνησα για να δημιουργήσω έναν μεγάλο σύλλογο. Το ξεκίνησα για να δημιουργήσουμε μεγάλα όνειρα. Και σήμερα, κάποια από αυτά τα όνειρα έχουν ήδη γίνει πραγματικότητα.
Και το πιο όμορφο;
Η ιστορία μας δεν έχει τελειώσει ακόμη.
Μόλις τώρα αρχίζει το επόμενο κεφάλαιο".

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Το "αστέρι" της ρυθμικής απο το Ηράκλειο, στην Εθνική ομάδα!