Ήρθε η ώρα να μάθουμε και άλλες πτυχές της ζωής του. Ως  κυνηγός μπορεί να βάζει φωτιές με τα γκολ του στις αντίπαλες άμυνες, αλλά έχει την ικανότητα και να τις σβήνει (!), καθώς μονιμοποιήθηκε πρόσφατα στο Πυροσβεστικό Σώμα. Ο Κώστας είναι μορφωμένο παιδί. Καθώς εκτός από τα παραπάνω είναι και καθηγητής σε φροντιστήριο Μέσης Εκπαίδευσης καθώς έχει τελειώσει την Σχολή Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Ρεθύμνου (τέσσερα χρόνια) και σε δύο χρόνια ολοκληρώνει και την Σχολή Μαθηματικών στο Ηράκλειο.
 
Η ποδοσφαιρική του διαδρομή
 
Ο Κ. Τσαφαντάκης ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο σε ηλικία 15 χρονών στις ακαδημίες του Εργοτέλη με πρώτο προπονητή τον Νίκο Παχιαδάκη. Ένα χρόνο αργότερα μετακομίζει στις ακαδημίες του ΟΦΗ με προπονητή τον Δημήτρη Παπαδόπουλο στις οποίες κάθεται για μισό χρόνο περίπου. Στην συνέχεια σταματάει την μπάλα για ένα χρόνο λόγω σχολικών του υποχρεώσεων και ακολουθεί ο Νέστορας την φανέλα του οποίου φοράει για μία σεζόν στο Γ’ τοπικό. Το ταλέντο του Κώστα Τσαφαντάκη ανακαλύπτει ο Μανόλης Πατεμτζής παίρνοντάς τον στον Εργοτέλη.
Στους «κιτρινόμαυρους» ο 28χρονος επιθετικός (αποτελούσε το αγαπημένο παιδί και του Μύρωνα Σηφάκη) αγωνίζεται από το 1998 μέχρι το 2004 (σε Δ’ Εθνική τρία χρόνια, Γ’ και Β’ Εθνική), φτιάχνει τ’ όνομά του, γίνεται ευρέως γνωστός στο Ηρακλειώτικο και γενικότερα στο κρητικό φίλαθλο κοινό και όχι μόνο, αλλά κάποιοι σοβαροί τραυματισμοί, συν τις σπουδές του στο Ρέθυμνο του στερούν την δυνατότητα να κάνει το μεγάλο άλμα. Ο επόμενος σταθμός της καριέρας του είναι ο ΠΑΝΟΜ τον οποίο ενισχύει για δύο χρόνια (2004-06) στην Γ’ Εθνική και στο Περιφερειακό πρωτάθλημα. Στον Γιούχτα αγωνίστηκε τα τελευταία τρία χρόνια, ένα στην Α’ ΕΠΣΗ και δύο στο Περιφερειακό πρωτάθλημα. Με τους «πράσινους» πανηγύρισε την άνοδο στο Περιφερειακό, αλλά και την κατάκτηση του Κυπέλλου ΕΠΣΗ φέτος στην παρθενική συμμετοχή της ομάδας των Αρχανών στον τελικό της συγκεκριμένης διοργάνωσης.
 
 
Τα πρώτα βήματα
 
-Πολλοί δεν γνωρίζουν ότι πέρασες από τις ακαδημίες του ΟΦΗ στο ξεκίνημα της καριέρας σου…
«Ναι ήμουν στις ακαδημίες του ΟΦΗ με προπονητές τον Δημήτρη τον Παπαδόπουλο και τον Ζαχάρη τον Γραβιά. Ίσως να ήταν και λάθος που έφυγα εκείνη την περίοδο από κει».
-Γιατί το λες αυτό, ότι ίσως να ήταν λάθος που έφυγες από τις ακαδημίες του ΟΦΗ;
«Ίσως να ήταν λάθος. Ο κ. Παπαδόπουλος πίστευε πολύ σε μένα και έφυγα σε μία χρονική στιγμή που ήταν ίσως κρίσιμη ηλικιακά».
-Το όνομά σου ωστόσο το έκανες στον Εργοτέλη με τον Μανόλη Πατεμτζή προπονητή…
«Ναι, ο Μανόλης ο Πατεμτζής ήταν αυτός που πίστεψε πρώτος σε μένα γιατί το να πάρεις έναν παίκτη από το Γ’ τοπικό και να τον χρησιμοποιήσεις βασικό κατευθείαν στο πρωτάθλημα Δ’ Εθνικής δεν είναι κάτι απλό. Τότε στον Εργοτέλη έπαιζαν ηχηρά ονόματα όπως ο Βάβουλας, ο Σακαβέλης, ο Κουτσάκης. Τον ευχαριστώ γι’ αυτό, λόγω του Πατεμτζή έχω κάνει το όνομά μου».
-Ήσουν όμως και το αγαπημένο παιδί του Μύρωνα Σηφάκη ο οποίος πίστευε πάρα πολύ σε σένα, το διάστημα που ήσασταν μαζί στον Εργοτέλη.
«Ναι. Εντάξει είχαμε καλή σχέση με τον κ. Σηφάκη απλά οι εποχές ήταν δύσκολες. Ο Εργοτέλης ήταν μία ομάδα που είχε στόχο πάντα τον πρωταθλητισμό, εγώ είχα να συναγωνιστώ με παίκτες πολύ μεγάλης αξίας, με παίκτες από άλλες χώρες και ίσως δεν άντεξα αυτή την πίεση, ήμουνα μικρός σε ηλικία. Πάντως και ο κ. Σηφάκης μου έχει διδάξει πολλά».

Ενδιαφέρον του Ολυμπιακού
 
 
-Πολλοί περίμεναν στην πορεία που είχες στον Εργοτέλη να κάνεις και το άλμα για έναν μεγαλύτερο σύλλογο, σε μία ανώτερη κατηγορία. Γιατί δεν έγινε το άλμα τότε, τι έφταιξε;
«Για να κάνει κάποιος το άλμα πρέπει να συντρέξουν πολλοί παράγοντες. Εγώ είχα και τις σπουδές μου στο Ρέθυμνο, είχα καθημερινές μετακινήσεις. Λίγο αυτό, λίγο κάποιοι τραυματισμοί, λίγο ο παράγοντας τύχη, πιστεύω όλα αυτά μαζί δεν μου έδωσαν την δυνατότητα να κάνω κάτι καλύτερο».
-Ίσως κι εσύ θεωρείς ότι δεν το κυνήγησες περισσότερο όσο θα έπρεπε;
«Κάποια στιγμή κι εγώ δεν το κυνήγησα, πέτυχα στις σπουδές μου αλλά πιστεύω έκανα μια καλή προσπάθεια, είμαι ικανοποιημένος με την παρούσα φάση, αλλά στο βάθος του μυαλού μου σκέφτομαι κάποιες φορές ότι θα μπορούσα να κάνω κάτι πολύ καλύτερο».
 
-Το διάστημα αυτό που ήσουν στον Εργοτέλη είχες προτάσεις από τον ΟΦΗ ή από μεγαλύτερους συλλόγους εκτός Κρήτης;
«Είχα μία συνάντηση με ανθρώπους του Ολυμπιακού στην δεύτερη χρονιά που ήμουνα στον Εργοτέλη για να πάω στον Ερασιτέχνη Ολυμπιακό».
-Σε ηλικία;
«Σε ηλικία 18 χρονών. Μετά από συζήτηση που είχαμε τότε με τους κ.κ. Τζώρτζογλου, Σουλτάτο και τον Μανόλη τον Πατεμτζή θεωρήσαμε καλύτερο να μείνω στον Εργοτέλη. Τώρα κανείς δεν ξέρει τι θα μπορούσε να είχε συμβεί».
-Από την διαδρομή σου στα πέτρινα -εν συγκρίσει με το σήμερα- χρόνια του Εργοτέλη, τι θυμάσαι, τι σου έχει μείνει;
«Σίγουρα μπορώ να θυμηθώ τον κόσμο με τον οποίο έχω αναπτύξει ιδιαίτερη σχέση, αγάπησα πολύ τον Εργοτέλη, ιδιαίτερα τον κόσμο. Πιστεύω κι ο κόσμος μ’ αγάπησε. Έχω κάνει φιλίες πολύ δυνατές, πέρασα πολύ καλά, αλλά δυστυχώς έτυχα σε κακές εποχές και σε γηπεδικές εγκαταστάσεις και σε χρόνια σε δύσκολες κατηγορίες. Δεν μετανιώνω, ήτανε χρόνια που θα μου μείνουν αξέχαστα».
-Έμαθες πολλά…
«Είχα συμπαίκτες μεγάλους δασκάλους όπως ο Κουτσάκης, ο Λαμπράκης, ο Μαθιουδάκης ο Μανόλης με τον οποίο πηγαινοερχόμασταν καθημερινά στο Ρέθυμνο».
 

«Θα επέλεγα τον ΟΦΗ»
 
-Θα ήθελες να παίζεις στην σημερινή ομάδα του Εργοτέλη που βρίσκεται στην Σούπερ Λίγκα; Το ζηλεύεις αυτό, περνάει από το μυαλό σου;
«Θα προτιμούσα να ήμουνα στην ομάδα του ΟΦΗ επειδή υποστηρίζω τον ΟΦΗ, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αν μου δινότανε η ευκαιρία τότε ν’ αγωνιστώ με τον Εργοτέλη στην Α’ Εθνική, δεν θα το έκανα. Απλά, θα προτιμούσα να παίξω στον ΟΦΗ».
-Αν σου έθετε λοιπόν κάποιος το δίλημμα ΟΦΗ ή Εργοτέλης θα επέλεγες τον ΟΦΗ;
«Ναι, τον ΟΦΗ».
-Παρ’ ότι αγωνιζόσουν τόσα χρόνια στον Εργοτέλη…
«Ε ναι γιατί υποστήριζα από μικρός τον ΟΦΗ. Στον Εργοτέλη ανδρώθηκα ποδοσφαιρικά, αλλά η μεγάλη μου αγάπη είναι ο ΟΦΗ και παραμένει».
-Ο ΟΦΗ όμως που διανύει μία πολύ δύσκολη περίοδο και βρίσκεται πολύ κοντά στο να υποβιβαστεί στην Β’ Εθνική μετά από 33 χρόνια συνεχόμενης παρουσίας στα μεγάλα σαλόνια…
«Όλος ο φίλαθλος κόσμος του Ηρακλείου νιώθει πολύ άσχημα γι’ αυτή την πορεία, ακόμη και φίλαθλοι άλλων ομάδων. Ο ΟΦΗ είναι ένα ιστορικό σωματείο, έχει μεγάλη ιστορία, κόσμο και πραγματικά εύχομαι να επιστρέψει γρήγορα στην Α’ Εθνική αν τελικά υποβιβαστεί».
-Μπορεί να τα καταφέρει πιστεύεις σύντομα να επιστρέψει στην Σούπερ Λίγκα αν δεν τα καταφέρει να μείνει σ’ αυτήν φέτος;
«Είναι δύσκολο αλλά πιστεύω αν ασχοληθούν άνθρωποι με όρεξη και μεράκι θα τα καταφέρει εύκολα».
 
«Η καλύτερη χρονιά»
 
-Ποια είναι η καλύτερη και ποια η χειρότερη στιγμή στην καριέρα σου απ’ όλες τις ομάδες από τις οποίες έχεις περάσει;
«Αυτό που μπορώ να θυμηθώ είναι ότι έχω κάνει πολύ καλές σχέσεις με ανθρώπους του ποδοσφαίρου. Όλες μου οι παρέες είναι από τον χώρο αυτό, έχω μάθει πολλά ως χαρακτήρας, έχω διαπλάσει την προσωπικότητά μου. Δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποια συγκεκριμένη στιγμή, έχω περάσει αρκετές στιγμές οι πιο πολλές κακές γιατί η μπάλα έχει μεγαλύτερες λύπες απ’ ό,τι χαρές. Είχα έναν σοβαρό τραυματισμό στα Μάλια, δύο-τρεις ακόμη αρκετά σοβαρούς στον Εργοτέλη. Θέλω να ξεχάσω τις κακές στιγμές».
-Στον Γιούχτα έκανες καλές χρονιές
«Σίγουρα. Είχα την υγεία μου -ένα αυτό- και κατάφερε  η ομάδα να πραγματοποιήσει τους στόχους της. «Διοικητικά σίγουρα θέλω να ευχαριστήσω τον Σταύρο Αρναουτάκη ο οποίος μ’ έχει βοηθήσει πολύ. Έχουμε μια ιδιαίτερη σχέση με τον Σταύρο και με τους υπόλοιπους παράγοντες. Τώρα από ποδοσφαιριστές, ο Μάκης Λουλιάδης είναι παιδικός μου φίλος, αλλά και με τους υπόλοιπους, τον Άγγελο Κασσωτάκη, τον Μιχάλη Πετράκη, τον Αντώνη Αποστολάκη και τον Νίκο Σουτζή είχαμε κάνει μια πολύ καλή παρέα και αυτό βγήκε στο γήπεδο .Η διοίκηση έκανε  μια μεγάλη προσπάθεια, να έχει η ομάδα ό,τι της είναι απαραίτητο και θέλει τον κόσμο κοντά. Οι Αρχάνες είναι ιστορικό χωριό και μια ομάδα στο Περιφερειακό αποτελεί την καλύτερη διαφήμιση για το χωριό τους».
 

Ποδόσφαιρο και… δουλειά
 
Συνδυάζεις το ίδιο καλά τις επαγγελματικές σου υποχρεώσεις με το ποδόσφαιρο. Πόσο δύσκολο είναι για σένα αυτό;
«Συνδυάζονται γιατί ασχολούμαι ερασιτεχνικά με το ποδόσφαιρο. Παρ’ όλα αυτά αν έχεις όρεξη και θέληση τα καταφέρνεις μια χαρά. Εύχομαι να συνεχίσω έτσι, να τα συνδυάζω εξίσου καλά πάντα με γνώμονα την υγεία. Αν έχεις υγεία όλα τα’ άλλα έρχονται με όρεξη και δουλειά».
-Αν έπρεπε να επιλέξεις μεταξύ των δύο θα επέλεγες το επάγγελμα μ’ αυτά που μου λες…
«Σίγουρα».
-Γιατί;
«Την δεδομένη χρονική στιγμή το επάγγελμα... Ίσως τα παλιότερα χρόνια όταν ήμουν νεότερος, να επέλεγα το ποδόσφαιρο. Τώρα όμως δεν θα ρισκάρω κάτι γιατί στο ποδόσφαιρο ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος».
-Οι δραστηριότητες με τις οποίες ασχολείσαι επαγγελματικά ήταν αυτές που ήθελες να κάνεις από μικρός;
«Όχι δεν ήταν αυτά που ήθελα να κάνω, αλλά στην Ελλάδα σχεδόν ποτέ αυτός που εκπαιδεύεται σε κάτι, δεν ασχολείται μ’ αυτό. Έτσι κι εμένα μου προέκυψαν στην πορεία αυτά αλλά από κει και πέρα και τα δύο μου επαγγέλματα τ’ αγαπώ πάρα πολύ».
-Μικρός με τι ήθελες ν’ ασχοληθείς;
«Μικρός δεν είχα συγκεκριμένο στόχο. Ήθελα να γίνω ποδοσφαιριστής, αλλά μετά όσο ωρίμαζα έβλεπα τα πράγματα διαφορετικά. Εντάξει, προέκυψε αυτό».
 
Ποδοσφαιρική οικογένεια
 
-Δεν ασχολείσαι μόνο εσύ με το ποδόσφαιρο αλλά και τ’ αδέρφια σου. Έτσι δεν είναι;
«Έχω τρία αδέρφια, μία αδερφή, την Αγγελική με την οποία τελειώσαμε μαζί στο Πανεπιστήμιο Ρεθύμνου, δουλεύει στην Νομαρχία και δεν ασχολείται καθόλου με το ποδόσφαιρο και δύο αδερφούς. Ο ένας μου αδερφός, ο Δημήτρης είναι 20 χρονών, και αγωνίζεται στην Γαρίπα ως αριστερό εξτρέμ. Ο άλλος, ο Μανόλης βρίσκεται με τον Δημήτρη τον Παπαδόπουλο στο Λίντο, είναι 16 χρονών και είναι δεξί εξτρέμ».
-Πώς βλέπεις τ’ αδέρφια σου; Θεωρείς ότι έχουν διαδρομή στο ποδόσφαιρο, θα κάνουν καριέρα;
«Έχουν πολύ καλά στοιχεία, τώρα είναι θέμα δικό τους το τι αποφάσεις θα πάρουν, τι τύχη θα έχουν. Εγώ πάντως τους εύχομαι το καλύτερο».
-Τους συμβουλεύεις;
«Προσπαθώ να δίνω τις καλύτερες συμβουλές, από κει και πέρα ελπίζω να παίρνουνε τα καλά, τα θετικά απ’ αυτά που τους λέω. Εντάξει, εύχομαι ό,τι καλύτερο στ’ αδέρφια μου».
-Θεωρείς ότι κάποιο από τα δύο αδέρφια σου που ασχολούνται με το ποδόσφαιρο έχουν στοιχεία δικά σου;
«O κ. Πατεμτζής μου είχε πει ότι και οι δύο έχουν το ίδιο ακριβώς στυλ με το δικό μου. Πιστεύω ότι καθένας έχει κάτι διαφορετικό, έχουμε ένα έτσι παρόμοιο στυλάκι, αλλά ο καθένας έχει διαφορετικά στοιχεία σίγουρα. Εύχομαι κάποια στιγμή ν’ αγωνιστούμε στην ίδια ομάδα και οι τρεις».
-Το θέλεις αυτό κάποια στιγμή να γίνει;
«Κάποια στιγμή θα το ήθελα, πριν σταματήσω το ποδόσφαιρο θα ήθελα ν’ αγωνιστούμε κάπου και οι τρεις μαζί».
-Υπάρχει κάποιο όνειρο πάντα όσον αφορά στο ποδόσφαιρο για τον Κώστα Τσαφαντάκη το οποίο δεν έχει πραγματοποιηθεί και θα ήθελε να υλοποιηθεί;
«Είχα όνειρα, πλέον ηλικιακά δεν με παίρνει να τα πραγματοποιήσω».
 
 

«Όνειρό μου ήταν να παίξω στον ΟΦΗ»
 
-Το μεγάλο σου όνειρο ποιο ήταν;
«Το μεγάλο μου όνειρο ήταν να πάω στον ΟΦΗ. Από κει και πέρα θα προσπαθώ στην ομάδα που αγωνίζομαι κάθε χρόνο να δίνω τον καλύτερό μου εαυτό για να πραγματοποιώ τους στόχους μου με την ομάδα».
-Το μετά στο ποδόσφαιρο το σκέφτεσαι, όταν θα σταματήσεις την καριέρα σου μέσα στους αγωνιστικούς χώρους;
«Δεν θέλω να το σκέφτομαι γιατί δεν μπορώ να το φανταστώ. Το ποδόσφαιρο είναι ένα κομμάτι από την ζωή μου, ασχολούμαι αρκετή ώρα την μέρα μ’ αυτό και δεν μπορώ να φανταστώ από τώρα το τι θα γίνει όταν θα σταματήσω. Δεν θέλω καθόλου να το σκέφτομαι».
-Την μέρα που θα σταματήσεις την μπάλα θα ήθελε να μείνεις στο χώρο του ποδοσφαίρου, ακολουθώντας κάποιο άλλο πόστο;
«Σίγουρα θα ήθελα να μείνω, τώρα από ποιο πόστο δεν το γνωρίζω. Είναι νωρίς».