Του Γιώργου Κορτσιδάκη Η τρικυμία των προηγούμενων ημερών, στον ΟΦΗ, οι ανακοινώσεις και τα τελεσίγραφα προπονητή και παικτών, αλλά (κυρίως) ο φόβος η ομάδα να χάσει και φέτος το τρένο πολύ νωρίς, (γεγονός που αν συνέβαινε ίσως σηματοδοτούσε και πάλι μια νέα εποχή σε ότι αφορά την υπόσταση της, μετά την προσπάθεια που ξεκίνησε πριν από δυο χρόνια), αποτέλεσε την αφορμή ή στην σπίθα αν θέλετε, για την πρόκληση εξελίξεων, για τις οποίες-ωστόσο- ακόμη δεν μπορούμε να προσδιορίσουμε την έκταση τους. Πάντα –ιστορικά-οι «αλλαγές» έγιναν με δυναμικές αποφάσεις και έτσι φαίνεται ότι χρειάστηκε να γίνει και αυτή τη φορά, για να αντιληφθούν όλες οι εμπλεκόμενες πλευρές, το μέγεθος της ευθύνης που τους αναλογεί. Η «αλλαγή» στον ΟΦΗ, σε κάθε τι που τον εκφράζει, αλλά κυρίως η οικονομική και διοικητική του ενδυνάμωση, η «συσπείρωση» μετόχων και διοίκησης, φώναζαν εδώ και καιρό ότι είναι αναγκαίες, προκειμένου αυτή η ομάδα, να προχωρήσει και να…