Του Γιώργου Κορτσιδάκη Πέρασαν κι' όλας, περίπου 6 μήνες απο εκείνο το πένθιμο πρωινό του Αυγούστου, όταν η άσχημη είδηση του χαμού του 45χρονου Γιώργου Μαραζάκη, ενός φίλου γεμάτου ζωή, μαύρισε τη μέρα, όλων μας, που έτυχε να τον γνωρίζουμε. Ο Γιώργος, καλός φίλος και συμμαθητής απο το Καπετανάκειο, είχε ένα πολύ απροσδόκητο και σοκαριστικό, ραντεβού με το θάνατο. Ετσι ξαφνικά και ενώ είχε αναχωρήσει οδικώς με την σύζυγο και τα παιδιά του, για ένα Σαββατοκύριακο ξεκούρασης, έφυγε, τη στιγμή που είχε σταματήσει το αυτοκίνητο του, για να πετάξει τα σκουπίδια, στον κάδο απορριμάτων. Η άσχημη είδηση, ταξίδεψε πολύ γρήγορα, στην κοινωνία του Ηρακλείου, όπου ο Γιώργος ήταν γνωστός και πολύ αγαπητός. Ακόμα και σήμερα, κανείς μας δεν μπορεί να πιστέψει ότι ο Γιώργος "έφυγε". Και κυρίως με τον τρόπο που έφυγε. Τόσο βιαστικά, τόσο γρήγορα, τόσο άδικα. Οι φίλοι του, οι συμπαίκτες του, οι συνάδελφοι του, διοργάνωσαν ένα τουρνουά…