Your description goes here

Συνέντευξη στον Γιώργο Κορτσιδάκη

Στο ποδόσφαιρο υπάρχουν εκείνοι που κάνουν μεγάλη καριέρα κερδίζουν τίτλους και πρωταθλήματα και εκείνοι που βάζουν στόχο ζωής, να κάνουν μια αξιοπρεπή παρουσία και όταν αποφασίσουν να πουν αντίο, η πλειοψηφία να τους χειροκροτήσει για το ήθος και το χαρακτήρα που έδειξαν όλα αυτά τα χρόνια που ήταν στα γήπεδα.

Ο Μηνάς Πίτσος ένα παιδί γέννημα-θρέμμα του Ηρακλείου, ανήκει στη δεύτερη κατηγορία.

Παρ' ότι η καριέρα του δεν είναι αμελητέα, το σήμα κατατεθέν του, είναι το καθαρό του πρόσωπο, ο χαρακτήρας του και το γεγονός, ότι σε ένα ποδόσφαιρο που η «λάσπη» είναι εύκολη υπόθεση στην Ελλάδα, δεν θα βρείς κανένα (ή θα βρείς μια μικρή μειοψηφία), που θα έχει να πεί κάτι κακό για αυτόν.

Τον εκτιμούν και τον αγαπούν οι συμπαίκτες του και οι προπονητές του.

Για τον επαγγελματισμό, την ευγένεια και την καλοσύνη του.

Το τελευταίο δεν του βγήκε πάντα σε καλό.

Ακόμα και ο ίδιος στα 33 «φεύγα» που είναι σήμερα (γεννημένος 18/10/1980), το παραδέχεται αυτό. Οτι υπήρχαν στιγμές στην καριέρα του, που δεν διεκδίκησε αυτά που άξιζε. Που δεν είχε θράσος (με την καλή έννοια) και τσαμπουκά να επιβληθεί όταν θεωρούσε ότι ήταν αδικημένος.

Ποτέ δεν χτύπησε την πόρτα προπονητή. Ποτέ δεν έκανε καυγά στα αποδυτήρια. Ποτέ δεν εξέφρασε δυσαρέσκεια γιατί δεν ήταν στις επιλογές.

Παλιοί και τωρινού συμπαίκτες του κάνουν λόγο για ένα παιδί-διαμάντι.

Και για ένα παίκτη όμως, που θα μπορούσε να κάνει περισσότερα πράγματα στο ποδόσφαιρο.

Η καριέρα του Μηνά Πίτσου, για εκείνους που δεν γνωρίζουν, ή ξεχνούν εύκολα, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί «συνηθισμένη».

Για ένα παιδί το οποίο στα 24 του χρόνια είχε κάνει τρείς επεμβάσεις στους χιαστούς (!), αλλά κατάφερε μέχρι σήμερα, δέκα χρόνια αργότερα, να παραμένει σε υψηλό επίπεδο, το επίτευγμα δεν είναι εύκολη υπόθεση.

Ο Πίτσος πέρασε απο τον Παναθηναικό, έπαιξε Τσάμπιονς Λίγκ και δεν θα ξεχάσει ποτέ όπως λέει το παιχνίδι με την Μπαρτσελόνα στο Κάμπ Νόου.

Αλλά εκείνο που πολλοί δεν γνωρίζουν και μας αποκαλύπτει σε αυτήν την «προσωπογραφία» στο MVP, είναι ότι είχε δυο φορές στην καριέρα του προτάσεις για να κάνει το άλμα στο εξωτερικό, με μια μεταγραφή που ίσως του άνοιγε νέους ορίζοντες.

Μια απο την Τσεχία και μια απο την Τουρκία.

Ο Πίτσος μιλάει για πρώτη φορά για αυτό. Μιλάει για το πέρασμα του απο τον Παναθηναικό, την χαμένη αυτή ευκαιρία στην καριέρα του, για ένα 21 ετών τότε παιδί, που είχε την ποιότητα, αλλά όπως παραδέχεται και ο ίδιος σήμερα, δεν είχε το ποδοσφαιρικό θράσος, να κρατηθεί.

Στον ΟΦΗ πέρασε μια ολόκληρη ζωή. Απο τα 8-18 που έγινε επαγγελματίας. Απο το 1998-2001, που πήρε τη μεταγραφή στον Παναθηναικό. Και απο το 2003 που επέστρεψε στον ΟΦΗ μέχρι το 2012 (κάντε λογαριασμό).
Μια ολόκληρη ζωή με χαρές και πίκρες.

Εζησε το υποβιβασμό του ΟΦΗ στη Β' Εθνική, αλλά και την επιστροφή της ομάδας στην μεγάλη κατηγορία.

Αν δεν ήταν η υπόθεση της αδειοδότησης, ίσως να μην έφευγε ποτέ.

Ομως κάθε εμπόδιο για καλό, που λένε. Ο Εργοτέλης του πρόσφερε στέγη και ο ίδιος μιλάει με σεβασμό για αυτό που ζεί στους «κιτρινόμαυρους» στη δύση της καριέρας του.

Ο Μηνάς Πίτσος οικογενειάρχης σήμερα και πατέρας δυο παιδιών (αγοράκι-κοριτσάκι), αποκαλύπτει κάτι ακόμη στο MVP. Tην πρόθεση του να σταματήσει σύντομα το ποδόσφαιρο.
Θα είναι το προσεχές καλοκαίρι; Θα παίξει μια ακόμη χρονιά; Ο ίδιος βλέπει το τέλος να έρχεται και όπως λέει, θέλει να το κάνει με το κεφάλι ψηλά...

Η πρώτη ποδοσφαιρική απογοήτευση

Το ραντεβού με το Μηνά Πίτσο, δόθηκε στο Παγκρήτιο στάδιο, μετά απο κάποια προπόνηση του Εργοτέλη και ξεκινήσαμε την συζήτηση, απο το παρελθόν....

-Πότε ξεκίνησες το ποδόσφαιρο;
«Ξεκίνησα 8 ετών απο την ακαδημία του ΟΦΗ. Στα 14 πήγα στον Ερασιτέχνη. Στα 15 στον ΟΦΗ' 94. Εμεινα εκεί για τρία χρόνια. Στα 18 μου έγινα επαγγελματίας στην πρώτη ομάδα».
-Πέρασμα απο μικρές Εθνικές ομάδες;
«Βέβαια. Πέρασα απο όλες! Πάιδων, Νεων,Ελπίδων. Δεν κατάφερα να βρεθώ στην Ανδρών».
-Και απο το Αθλητικό σχολείο;
«Φυσικά. Με βοήθησε πολύ αυτό. Είχαμε μεγάλες διακρίσεις Πανελληνίως. Τότε είχα και την πρώτη μου μεγάλη ποδοσφαιρική απογοήτευση. Στα 15 μου χρόνια, έπαθα τον πρώτο μου χιαστό.
Εμεινα 8 μήνες έξω. Τότε είχαμε προκριθεί στο Παγκόσμιο σχολικό που έγινε στο Περού. Ημουν βασικό μέλος της ομάδας, αλλά λόγω του τραυματισμού, δεν κατάφερα να πάω. Ετσι έχασα τα μόρια. Τότε πολλά παιδιά μπήκαν σε Πανεπιστημιακές σχολές, μέσα απο αυτό».

Στα 18 στην πρώτη ομάδα του ΟΦΗ

Στα 18 του χρόνια ήρθε η πρώτη (μεγάλη) επιτυχία όμως. Επαγγελματικό συμβόλαιο, προώθηση στην πρώτη ομάδα και ντεμπούτο στην μεγάλη κατηγορία. Ο Μηνάς θυμάται...
«Η προώθηση έγινε με εισήγηση του Γκέραρντ. Ομως με βοήθησαν πολύ και ο Γιώργος Παρασύρης, που με ήξερε καλά απο το αθλητικό σχολείο, ενώ πρέπει να πώ ότι αυτός που με πίστεψε πολύ ήταν ο Αρης Βασιλείου. Ουσιαστικά ήταν εκείνος που με έβαλε στην ομάδα το 2000.
Επίσης πρέπει να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στον τότε πρόεδρο του ΟΦΗ'94 Μιχάλη Τζιράκη.

Βοήθησε πολλά παιδιά τότε. Οχι μόνο εμένα. Δυστυχώς αυτή η ομάδα διαλύθηκε. Κανείς δεν κατάλαβε το γιατί. Δεν είναι μόνο πόσα απο αυτά τα παιδιά έπαιξαν στον ΟΦΗ. Είναι και πόσα άλλα παιδιά πήγαν σε άλλες ομάδες της Κρήτης και όχι μόνο. Εγινε μεγάλη δουλειά εκεί. Κρίμα που διαλύθηκε η ομάδα αυτή. Επίσης θέλω να πώ ένα ευχαριστώ στον Δημήτρη Παπαδόπουλο, και τον Ζαχαρία Γραβιά, που ήταν οι προπονητές μου όταν ήμουν στις ακαδημίες του ΟΦΗ.
Ολοι οι άνθρωποι αυτοί έπαιξαν το ρόλο τους, για να μπορέσω εγώ να κάνω το άλμα, για την πρώτη ομάδα του ΟΦΗ».

Η μεταγραφή στον ΠΑΟ και η έλλειψη ποδοσφαιρικού θράσους

-Ακολουθεί η καθιέρωση στον ΟΦΗ και μετά η μεταγραφή στον ΠΑΟ. Τι θυμάσαι απο όλα αυτά;
«Ολα έγιναν πολύ γρήγορα. Παίξαμε ένα παιχνίδι με το Αιγάλεω στη Λεωφόρο με τον ΟΦΗ. Ηταν τιμωρημένο το Αιγάλεω. Με είδαν και επικοινώνησαν μαζί μου.
Είπα ότι ενδιαφέρομαι και απο εκεί και πέρα όλα πήραν το δρόμο τους».
-Ησουν επιλογή Κυράστα;
«Ναι. Μετά ήρθε στον Παναθηναικό ο Μαρκαριάν. Αργότερα ήρθε ο Σάντος. Δυστυχώς για μένα έφυγε πάνω που έδειχνε να με υπολογίζει και μου το είχε πεί. Ξαναγύρισε ο Μαρκαριάν».
Τι δεν πήγε για σένα καλά στον Παναθηναικό;
«Είμαι της άποψης ότι όταν σου δίνεται η ευκαιρία πρέπει να την αρπάζεις.
Ο Παναθηναικός είναι μεγάλο κλάμπ. Κέρδισα εμπειρίες.
Εκανα περίπου 18 συμμετοχές. Επαιξα Τσάμπιονς Λίγκ και ΟΥΕΦΑ.
Ποτέ δεν δημιουργώ προβλήματα στις ομάδες. Εχω όμως και εγώ ένα μειονέκτημα. Δεν διεκδικώ πολλές φορές πράγματα που μου ανήκουν.
Αυτό με έφερε πίσω στον Παναθηναικό. Βέβαια στη θέση μου τότε, υπήρχε ο Τάκης Φύσσας, ένας πολύ αξιόλογος ποδοσφαιριστής.
Στον Παναθηναικό δεν πιέστηκα πολύ. Ημουν νέος, δεν διεκδίκησα. Δεν είχα θράσος. Ποδοσφαιρικό θράσος. Αφέθηκα. Είχα υπογράψει πενταετία στον ΠΑΟ. Επρεπε να πιεστώ περισσότερο. Θα μπορούσα να τα καταφέρω. Επέλεξα να γυρίσω στον ΟΦΗ. Ηταν δική μου επιλογή αυτό, για να παίξω. Στον ΠΑΟ δεν ήθελα να φύγω για κάποιο άλλο λόγο. Ο μοναδικός ήταν ότι δεν έπαιζα και ήθελα να παίζω. Ημουν 23 ετών. Ποτέ δεν μου είπε κανείς απο τον ΠΑΟ να φύγω. Γύρισα στον ΟΦΗ με την προοπτική να βάλω παιχνίδια στα πόδια μου».

Μεγάλες στιγμές με τον Παναθηναικό

Ο Μηνάς Πίτσος στα δυο χρόνια που έπαιξε στον Παναθηναικό, δεν κατάφερε να κατακτήσει κάποιο τίτλο. Και αυτό είναι κάτι που του έχει μείνει απωθημένο, όπως λέει. Εζησε όμως μεγάλες Ευρωπαικές στιγμές με τους πράσινους. Οπως λέει «με τον Παναθηναικό, είχα μεγάλες εμπειρίες.
Επαιξα Τσάμπιονς Λίγκ και έκανα ένα όνειρο μου πραγματικότητα. Ηταν μεγάλη στιγμή για μένα αυτή.
Επαιξα δίπλα σε σπουδαίους παίκτες, όπως ο μεγάλος Ρενέ Χένρικσεν. Τεράστια προσωπικότητα.
Επίσης οι Καραγκούνης-Μπασινάς. Ο Βλάοβιτς. Με τον Παναθηναικό είχαμε τρομερή ομάδα και είχαμε φτάσει στους «8» του Τσάμπιονς Λίγκ.
Στο πρωτάθλημα παλέψαμε τον τίτλο μέσα στο Καραισκάκη, αλλά τον χάσαμε.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ επίσης το παιχνίδι στο Κάμπ Νόου με την Μπαρτσελόνα. Το 3-1. Με σήκωσε ο προπονητής (Μαρκαριάν) για ζέσταμα απο το 20', αλλά δεν μπήκα ποτέ (γέλια). Η εμπειρία ήταν μεγάλη όμως. Είναι κάποια παιχνίδια που σε σημαδεύουν. Ηθελα να παίξω. Ακόμα όμως και αν δεν έπαιξα, δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτές τις στιγμές που έζησα στο παιχνίδι».

Οι δυο προτάσεις απο το εξωτερικό

-Αληθεύει ότι είχες προτάσεις απο το εξωτερικό κατά καιρούς;
«Ναί και αυτό το λέω για πρώτη φορά. Οταν έφυγα απο τον Παναθηναικό, είχα μια σοβαρή πρόταση απο τη Σπάρτα Πράγας. Μια σημαντική Ευρωπαική ομάδα, που έπαιζε κάθε χρόνο στο Τσάμπιονς Λίγκ. Με είχαν δεί στον Παναθηναικό και με ήθελαν. Ηταν μια καλή ευκαιρία για μένα.
Γιατί η Σπάρτα είναι μεγάλο κλάμπ. Δεν σκέφθηκα ώριμα. Είπα όχι. Σήμερα βλέπω ότι ήταν λάθος.

Επίσης το 2007 μου είχαν πεί και πάλι για μια καλή πρόταση απο το εξωτερικό. Απλά έπρεπε να δοκιμαστώ. Προερχόμουν απο τραυματισμό και δεν το είδα με καλό μάτι.
Ηταν μια καλή πρόταση απο την Τουρκία. Δεν την είδα ζεστά όμως.
Θα ήταν ένα ρίσκο. Μπορούσε να βγεί, μπορούσε όχι. Τελικά είπα όχι και σε αυτό.
Αυτές ήταν οι δυο ευκαιρίες που είχα για να παίξω στο εξωτερικό».

Ο Κάκος και η χαμένη ευκαιρία για ένα τίτλο με τον ΟΦΗ

Ο Μηνάς Πίτσος, μιλάει με παράπονο και για το γεγονός, ότι εκτός τον ΠΑΟ, δεν κατάφερε να πάρει ένα τίτλο ούτε με τον ΟΦΗ, παρότι έτυχε σε κάποιες περιόδους, σε ομάδες, που πέτυχαν Ευρωπαικές εξόδους, αλλά και διεκδίκησαν διάκριση στο Κύπελλο. Οπως λέει «δεν ξεχνάω ποτέ εκείνο το παιχνίδι ΟΦΗ-Ατρόμητος στο Παγκρήτιο στάδιο, με διαιτητή τον Κάκο.
Είχαμε φτάσει στους «8» του Κυπέλλου και μπορούσαμε να πάμε τελικό τότε.
Ηταν το μοναδικό ματς που ακόμα και εγώ, που είμαι ήρεμος, βγήκα εκτός εαυτού.
Ημουν ο παίκτης στον οποίο ο διαιτητής χρέωσε το φάουλ, απο το οποίο μπήκε το γκόλ του Λουτσιάνο. Δεν υπήρχε ούτε καν επαφή. Δεν ήταν φάουλ και έδωσε επανάλληψη αν θυμάστε για να μπεί το γκόλ».

4 σοβαροί τραυματισμοί

Ο Μηνάς Πίτσος, είχε στην καριέρα του 4 σοβαρούς τραυματισμούς. 4 χειρουργεία! Τρείς χιαστούς και μια επέμβαση στον χόνδρο. Το πρώτο χειρουργείο ήταν σε ηλικία 15 ετών όταν ήταν στον ΟΦΗ' 94. Το δεύτερο στα 23 του χρόνια όταν επέστρεψε στον ΟΦΗ, απο τον Παναθηναικό. Το τρίτο στα 24 του, πάλι με τον ΟΦΗ. Και το τέταρτο στα 28 με τον ΟΦΗ, όταν χρειάστηκε να κάνει επέμβαση στον χόνδρο. Ο Μηνάς Πίτσος, λέει ότι «είχα σοβαρούς τραυματισμούς, που με ακολούθησαν. Στα 15, στα 23, στα 24 και στα 28. Ο τελευταίος ήταν τη χρονιά που έπεσε ο ΟΦΗ και εγώ δεν μπορούσα να βοηθήσω την ομάδα. Δεν μπορώ να το ξεχάσω αυτό. Συνολικά έχασα 4 χρόνια της καριέρας μου απο τους τραυματισμούς. Αν δεν τους είχα, πιστεύω ότι θα μπορούσα να έχω καταφέρει περισσότερα πράγματα. Πάντως ακόμα και έτσι, θέλω να πω ότι «δικαίωσα τον εαυτό μου και επανήλθα σε υψηλό επίπεδο, μετά τους τραυματισμούς. Είναι για μένα μεγάλη υπόθεση αυτό μετά απο όλα αυτά που έχω περάσει. Στα 24 μου χρόνια να έχω κάνει 3 χιαστούς.
Είμαι ικανοποιημένος αυτά που έχω κάνει. Τα έχω καλά με τη συνείδηση μου...».

Σαμαράς και ...Αναστόπουλος

Ο Μηνάς Πίτσος μιλάει για τους προπονητές που συνεργάστηκε. Και ξεχωρίζει μεταξύ αυτών «το Γιάννη Σαμαρά. Ο πρώτος προπονητής για μένα που είχε ξεφύγει απο τα Ελληνικά δεδομένα.
Διαβασμένος και προχωρημένος ποδοσφαιρικά».
Για τη σχέση του με τους προπονητές, αναφέρει ότι «ποτέ δεν πήγα να πήγα στον προπονητή, να διαμαρτυρηθώ ή να απαιτήσω. Δεν χτύπησα ποτέ την πόρτα κανενός προπονητή.
Αν με φωνάξει γιατί θέλει τη γνώμη καλώς. Θα πάω. Απο μόνος μου δεν το έκανα ποτέ αυτό».
Ο Πίτσος αναφέρεται με ιδαίτερα λόγια για τη συνεργασία που είχε με το Νίκο Αναστόπουλο.
Οπως λέει «ήταν κάτι διαφορετικό. Μόνο με τον Αναστόπουλο, είχα μια καλύτερη επαφή μπορώ να πώ. Αλλά το είχε επιδιώξει ο ίδιος αυτό. Ηθελε τη γνώμη μας. Είχα πολύ καλή σχέση με τον Αναστόπουλο. Αν δεν ήταν αυτός, ο ΟΦΗ θα είχε διαλύσει. Οι εποχές εκείνες ήταν απίστευτα τραγικές για την ομάδα. Υπήρχαν παιδιά στα αποδυτήρια, που μαζί με τον προπονητή, κρατήσαμε την ομάδα».

ΟΦΗ, Εργοτέλης και ισχυρές στιγμές

Για το πέρασμα του απο τον ΟΦΗ ο Πίτσος, λέει ότι «έπαιξα στην ομάδα που αγαπούσα απο μικρός. Αυτό τα λέει όλα». Υπήρχαν στιγμές που δέχθηκε αποδοκιμασίες απο την κερκίδα. Οπως λέει «δεν με άγγιξαν.Ελεγα μέσα μου γιατί, αλλά συνέχιζα. Κοιτούσα μπροστά.
Το να είσαι πολλά χρόνια σε μια ομάδα πολλές φορές κουράζεις.
Κρατάω όμως την συνολική αγάπη του κόσμου. Οταν έπεσε η ομάδα δεν έπαιζα και αυτό ήταν το χειρότερο μου γιατί δεν μπορούσα να βοηθήσω. Αν δεν ήταν η αδειοδότηση δεν θα έφευγα απο την ομάδα».

Για τις πιο ισχυρές στιγμές που πέρασε στον ΟΦΗ, τονίζει πως «καλές στιγμές είχα πολλές στον ΟΦΗ. Η πρώτη μου έξοδος στο ΟΥΕΦΑ με τον ΟΦΗ το 1999. Γενικά όλες οι ευρωπαικές στιγμές με τον ΟΦΗ. Η πρώτη μου συμμετοχή στο πρωτάθλημα με τον ΟΦΗ. Στο Παγκρήτιο, με 30 χιλιάδες κόσμο με τον Λεβαδειακό, που η ομάδα έμεινε κατηγορία.
Επίσης η άνοδος της ομάδας απο την Β' Εθνική στην Σούπερ Λίγκ ξανά.
Στον ΟΦΗ επίσης είχα την τύχη να παίξω με μεγάλους παίκτες. Θυμάμαι το Νιόπλα, τον Κολιτσιδάκη, τον Αδάμο. Μεγάλες προσωπικότητες, μέσα και έξω απο τα αποδυτήρια. Επαιξα με τον Γκόραν Ντρούλιτς. Τεράστιος παίκτης. Ανετα στεκόταν σε μεγάλες ομάδες στην Ελλάδα.».

Στις επίλεκτες στιγμές της καριέρας του ο Μηνάς Πίτσος, ξεχωρίσει την εμπειρία στον Εργοτέλη.
Οπως λέει «ήταν σημαντική για μένα και η άνοδος με τον Εργοτέλη στην Σούπερ Λίγκ.
Ηταν μια μεγάλη και δύσκολη επιτυχία. Το ποδόσφαιρο όμως έχει και μικρές χαρές. Μετά απο κάποια νίκη. Και αυτές τις στγμές δεν τις ξεχνάς ποτέ.
Το ναρκωτικό του ποδοσφαιριστή είναι η νίκη. Οταν κερδίζεις είσαι Βασιλιάς» λέει.

Εργοτέλης...άνοδος και Γκόγκιτς

Το κεφάλαιο Εργοτέλης, για τον Μηνά Πίτσο είναι επίσης σημαντικό. Είναι η ομάδα που του έδωσε στέγη μετά την απαγόρευση της αδειοδότησης του ΟΦΗ. Ο ίδιος έπαιξε Β' Εθ νική και πανηγύρισε την άνοδο με τον Εργοτέλη. Η χρονιά αυτή, αλλά και οι άνθρωποι της ομάδας, τον άγγιξαν. Οπως λέει «ο Εργοτέλης ήτα ότι καλύτερο μπορούσε να μου συμβεί μετά τον ΟΦΗ. Δεν υπήρχε και περίπτωση να φύγω απο τον Εργοτέλη, πρέπει να πω, για κάποια πράγματα που ακούστηκαν κατά καιρούς. Και μόνο η εμπιστοσύνη που μου έδειξαν οι άνθρωποι αυτοί είναι για μένα κάτι μεγάλο. Ποτέ δεν θα τους πρόδιδα. Εχω δεθεί πολύ με την ομάδα. Περάσαμε και εδώ δυσκολίες και δέθηκα. Βρήκα ηρεμία στον Εργοτέλη. Πέρσι είχαμε μεγάλες δυσκολίες στα οικονομικά. Υπήρχε όμως μια ηρεμία, που δεν την είχα ποτέ στον ΟΦΗ. Είναι έτσι το κλίμα της ομάδας. Ακόμα και σε μια ήττα, τα συναισθήματα είναι διαφορετικά.
Πάμε για το επόμενο. Δεν υπήρχε περίπτωση να φύγω απο τον Εργοτέλη και ούτε το συζήτησα ποτέ. Η περσινή χρονιά ήταν μεγάλη δικαίωση για όλους.
Η ομάδα ανέβηκε κατηγορία, ενώ ανέδειξε και πολλούς παίκτες.
Ο Εργοτέλης στηρίζει τα παιδιά του και καλά κάνει.
Αυτό είναι το μέλλον. Υπάρχουν και άλλα παιδιά που έρχονται απο πίσω, που μπορούν να κάνουν πράγματα και σιγά-σιγά θα αναδειχθούν. Και πέρσι έλεγαν ότι είμαστε ο αδύναμος κρίκος. Και φέτος το καλοκαίρι έλεγαν το ίδιο.
Αυτό είναι καλό για μας. Πέρσι η ομάδα ανέβηκε κατηγορία. Φέτος έχει κάνει μια πολύ καλη πορεία».

Ο Πίτσος αναφέρεται και στον Σίνισα Γκόγκιτς, ο οποίος είχε συμβολή στην περσινή άνοδο της ομάδας. Οπως λέει «είχαμε δίπλα μας ένα προπονητή που ήταν δίπλα μας. Ο Σίνισα πρόσφερε πολλά. Είχε 4-5 έμπειρα παιδιά και κάποιους νέους που για πρώτη φορά έπαιζαν την κατηγορία. Τους δίδαξε πολλά. Δούλεψε πολύ με τα μικρά παιδιά. Τους έμαθε πως να παίζουν. Μετά απο μια κοιλιά που κάναμε με 9 παιχνίδια χωρίς νίκη πλήρωσε το μάρμαρο.
Αυτή είναι η μοίρα των προπονητών. Ηταν τυχερός ο Εργοτέλης, που είχε ένα τέτοιο προπονητή.
Το στοίχημα το κερδίσαμε. Βγήκαμε κατηγορία και αναδείχθηκαν νέα παιδιά στην ομάδα».

Ποδόσφαιρο και ...χρήματα

Για το αν έχει καταφέρει να βγάλει χρήματα απο το ποδόσφαιρο, ο Πίτσος αναφέρει σχεδόν γελώντας πως «δεν έχω βγάλει πολλά χρήματα. Είχα πάντα μικρά συμβόλαια. Δεν είμαι απο αυτούς που λένε ότι μπορούν να ζήσουν απο το ποδόσφαιρο. Ομως δεν έχω παράπονο. Εχω ζήσει μια καλή ζωή μέχρι τώρα. Ισως θα μπορούσα να διεκδικήσω περισσότερα. Δεν είμαι τέτοιος χαρακτήρας όμως.
Αν θυμηθώ τις συζητήσεις για τις ανανεώσεις συμβολαίων, τι να πώ. Με ρίχνουν πολύ εύκολα» (γέλια).

Κολλητοί φίλοι

Οι μεγάλες φιλίες που έχει κάνει στο ποδόσφαιρο, είναι αυτή με τον Μανόλη Ρουμπάκη, που κρατάει μέχρι σήμερα. Με Τον Τάσο Τριανταφύλλου, με τον οποίο επίσης έπαιξε στον ΟΦΗ.
Αλλά και με τον Κώστα Αργέντη, με τον οποίο δεν υπήρξε ποτέ συμπαίκτης. Οπως λέει
«με τον Ρουμπάκη είμαστε απο μικροί μαζί. Είμαστε πολλά χρόνια στον ΟΦΗ. Αυτός τα έχει ακούσει πιο πολύ απο μένα (γέλια). Κακώς όμως. Ο Μανόλης μπορούσε να κάνει πολύ περισσότερα πράγματα στην καριέρα του.Τον έριχνε η κερκίδα. Ειχε πολλά προσόντα.
Είμαστε φίλοι και κολλητοί απο παλιά. Δωμάτιο μαζί. Σε όλα μαζί.
Και με Τάσο Τριανταφύλλου πολύ καλοί φίλοι. Παίξαμε μαζί και στον ΟΦΗ.
Με τον Κώστα Αργέντη επίσης. Αν και δεν παίξαμε ποτέ μαζί».
Στον Εργοτελη,με τον Αθανασίου και Ρομάνο, είμαστε πιο κοντά.
Ο Ντιέγκο είναι απο τους μεγαλύτερους συμπαίκτες που είχα. Μεγάλη προσωπικότητα και αξιόλογο παιδί. Μπορεί να παίξει σε μια μεγάλη ομάδα.
Είναι όμως και αυτός άνθρωπος που δεν προδίδει εύκολα ανθρώπους».

Οικογένεια και ποδόσφαιρο

Ο Μηνάς Πίτσος, έχει δημιουργήσει μια όμορφη οικογένεια. Με δυο παιδιά (αγοράκι-κοριτσάκι). Ο ίδιος λέει πως «μια οικογένεια κατασταλάζει τον ποδοσφαιριστή. Τα βλέπεις διαφορετικά τα πράγματα. Σοβαρεύεις. Πρώτα να έχεις την υγεία σου και μετά να χαίρεσαι την κάθε μέρα.
Οι ποδοσφαιριστές κάναμε το χόμπι μας επάγγελμα. Η οικογένεια σε ηρεμεί όμως. Βέβαια με τα δυο παιδιά θέλει τρέξιμο».

«Δεν θα παίζω μπάλα μέχρι τα 40»

Ο Μηνάς Πίτσος δεν το κρύβει ότι σκέφτεται το τέλος. Το πότε θα είναι αυτό; Ο ίδιος αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο να είναι και στο τέλος της φετινής χρονιάς. Ο ίδιος λέει ότι «είμαι 33 ετών και θα είμαι ψεύτης αν πώ ότι δεν το σκέφτομαι. Οταν δώ ότι με προδίδουν τα γόνατα μου θα σταματήσω.Θέλω να σταματήσω σε υψηλό επίπεδο.
Κάθε χρόνο λέω ότι ίσως είναι η τελευταία χρονιά. Το ίδιο λέω και φέτος. Θα δούμε. Υπάρχουν και οι τραυματισμοί. Θέλω να σταματήσω με ψηλά το κεφάλι.Δεν θα παίζω μπάλα μέχρι τα 40. Ούτε θα παίξω μπάλα σε χαμηλές κατηγορίες. Οχι γιατί το υποτιμώ, αλλά γιατί δεν μπορώ να το κάνω. Ειδικά να παίζω, σε πλαστικά γήπεδα. Δεν με πειράζει η Β' Εθνική. Την έπαιξα και με ΟΦΗ και με Εργοτέλη. Αλλά τώρα είναι αλλιώς». Για το μέλλον του μετά το ποδόσφαιρο, τονίζει ότι «θέλω να βγάλω δίπλωμα προπονητή. Και βλέπουμε. Δεν έχω σκεφτεί το μέλλον μετά το ποδόσφαιρο. Οσο φτάνουμε προς το τέλος προβληματιζόμαστε. Θα το δούμε. Οτι είναι να έρθει, θα έρθει».

Συνέντευξη στον Γιώργο Κορτσιδάκη

Μια συνέντευξη με τον «ισχυρό άνδρα» του Ελληνικού μπάσκετ ήταν πάντα στο μυαλό μου.
Στις συχνές του επισκέψεις στο Ηράκλειο, όπου ο ίδιος παραδέχεται ότι «έχω πολλούς και καλούς φίλους» δεν είχε δοθεί η ευκαιρία.

Ομως στο περιθώριο του πρόσφατου τελικού του Κυπέλλου μπάσκετ που φιλοξενήθηκε στα Δυο Αοράκια, ανάμεσα στον Παναθηναικό και το Αρη δεν άφησα την ευκαιρία να πάει χαμένη.

Ο Γιώργος Βασιλακόπουλος, πρόεδρος της ΕΟΚ, πρόεδρος της FIBA EUROPE, πρώην Γενικός Γραμματέας Αθλητισμού και συνολικά ένας απο τους μεγαλύτερους στυλοβάτες του μπάσκετ στην Ελλάδα, τις τελευταίες δεκαετίες, είναι ένα πρόσωπο μαγνήτης.

Στα 75 του χρόνια (γεννημένος το 1939), έχει ένα τρομερό δυναμισμό και ένα πάθος στα λεγόμενα του, που μοιάζει με έφηβο.
Πρόσωπο πολιτικοποιημένο (απο το βαθύ ΠΑΣΟΚ) και σταθερό στις απόψεις του, σε καθηλώνει στην συζήτηση.
Το είχα ακούσει και απο άλλους, αλλά το διαπίστωσα και ο ίδιος στην συνάντηση μας στο ξενοδοχείο GALAXY για αυτήν την συνέντευξη στο MVP.

Με τον Γιώργο Βασιλακόπουλο, μπορείς να μιλήσεις για όλα. Για την πολιτική, για την κοινωνία, για την οικονομική κρίση. Ασφαλώς και για το μπάσκετ.
Δεν έχει σημασία, αν συμφωνείς ή διαφωνείς με αυτά που λέει.
Εκείνο που μεταδίδει είναι ο πειστικός τρόπος που υποστηρίζει τις απόψεις του.
Η συνέντευξη με τον «πρόεδρο» μπορώ να πω ότι κλείστηκε με ευκολία και δεν το περίμενα, καθώς μιλάμε για τον Γιώργο Βασιλακόπουλο.
Ο ίδιος όμως αποδέχθηκε αμέσως με χαρά την πρόταση που του έγινε να μιλήσει για το μπάσκετ στην Κρήτη, την αγάπη του για το νησί, την δυνατότητα που δίνουν στην περιοχή μας οι αθλητικές εγκαταστάσεις που έχει και ειδικά το κλειστό γυμναστήριο στα Δυο Αοράκια. Να μιλήσει για τις μεγάλες διοργανώσεις που έρχονται, για το Πανευρωπαικό Νέων που θα γίνει στην Κρήτη το καλοκαίρι του 2014, αλλά και το Παγκόσμιο Εφήβων που θα φιλοξενηθεί στο νησί το καλοκαίρι του 2015.

Να μιλήσει για την καλή συνεργασία που έχει με την ΕΚΑΣΚ, αλλά και για την διαχρονική του φιλία με τον δήμαρχο Ηρακλείου Γιάννη Κουράκη, με τον οποίο συνδέεται απο το ΠΑΣΟΚ και για τον οποίο λέει ότι ήταν «ο πιο πετυχημένος Υφυπουργός αθλητισμού».
Μου έκανε εντύπωση ακόμη, η ενημέρωση του για το κρητικό μπάσκετ και τις ομάδες του νησιού.
Ο σεβασμός που μίλησε για τον αείμνηστο Παύλο Βαρζακιάν «την μεγαλύτερη μπασκετική προσωπικότητα της Κρήτης» όπως μου είπε.
Αλλά το πιο ενδιαφέρον κομμάτι ήταν τα «καρφιά» του, για παράγοντες και ομάδες του κρητικού μπάσκετ. Αλλα και την έλλειψη ανάπτυξης και παραγωγής ταλέντων.

«Οι ομάδες προτίμησαν τα ετοιματζίδικα πράγματα» είπε ο πρόεδρος. Ενώ είπε ακόμη ότι «οι ομάδες που διακρίθηκαν ήταν αποτέλεσμα της φιλοδοξίας και των ονείρων κάποιων παραγόντων, που ήθελαν να αναδειχθούν και οι ίδιοι».
Και εξέφρασε την ευχή «η Κρήτη να προσφέρει περισσότερο στην ανάπτυξη και στην παραγωγή στο Ελληνικό μπάσκετ. Εκτός απο την παρουσία των ομάδων σε υψηλό επίπεδο, πρέπει να παράγει και αθλητές. Να δούμε κάποιους κρητικούς παίκτες, να παίζουν σε υψηλό επίπεδο».
Μεγάλες αλήθειες, απο ένα άνθρωπο που γνωρίζει πρόσωπα και καταστάσεις.
«Παρακολούθησα φέτος και την πορεία του ΟΦΗ στην Α2. Καλά πήγε. Καλύτερα απο ότι περίμενα» είπε ο πρόεδρος της ΕΟΚ, δείχνοντας ότι παρακολουθεί τα πάντα.
Και επ' αυτού δεν δέχεται και κουβέντα. «Είμαι υποχρεωμένος να παρακολουθώ. Για τα θέματα τα Παγκόσμια, τα Ευρωπαικά, αλλά και τα Ελληνικά» λέει ο πρόεδρος, σε μια συνέντευξη που πιστεύω ότι έχει μεγάλο ενδιαφέρον....

«Ελα, έχει φροντιστήριο!»

Οπως προανέφερα, η συνάντηση μου με τον Γιώργο Βασιλακόπουλο, έγινε στο φιλόξενο ξενοδοχείο GALAXY. Tον βρήκα-όπως συνηθίζει- να αγορεύει σε μια μπασκετική παρέα, στην οποία συμμετείχε ακόμη ο Γενικός Γραμματέας της ΕΟΚ Τάκης Τσαγκρώνης, ο πρόεδρος της ΕΚΑΣΚ Μπάμπης Μαρκάκης και 3-4 ακόμη άνθρωποι του μπάσκετ απο την Ομοσπονδία.
Αφού περίμενα μερικά λεπτά να τελειώσει την ομιλία του, οι παρευρισκόμενοι που με αναγνώρισαν, με κάλεσαν στο τραπέζι. «Ελα, έχει φροντιστήριο!» μου είπαν.
Και πράγματι! Δεν είχαν άδικο. Υπάρχουν στιγμές σε μια συζήτηση με τον Γιώργο Βασιλακόπουλο, που μοιάζουν με... σχολείο.

Αμέσως με καλωσόρισε στην παρέα και μετά απο λίγα λεπτά μετακομίσαμε σε ένα τραπέζι λίγο πιο μακριά για τις ανάγκες της συζήτησης.
Η πρώτη κουβέντα του Γιώργου Βασιλακόπουλου ήταν για τα Μέσα Ενημέρωσης του Ηρακλείου. Για το «πως πάνε οι εφημερίδες και τα περιοδικά», αλλά και για την καταιγίδα των «σάιτ» (ίντερνετ) για τα οποία απο ότι κατάλαβα δεν είναι και μεγάλος θαυμαστής. Λόγω εποχής και ηλικίας, παραμένει φίλος της εφημερίδας, όπως λέει. Προφανώς και της δημοσιογραφίας της εφημερίδας. «Απο εκεί , απο τις εφημερίδες ξεκινήσαμε όλοι και κάποιες εποχές τις νοσταλγούμε, αλλά...» του είπα και κατάλαβε. Κούνησε καταφατικά το κεφάλι του, είπε μερικές κουβέντες για την κοινωνία του σήμερα, την έλλειψη κοινωνικού σεβασμού όπως λέει, την Βουλή των Ελλήνων, τα ξυρισμένα κεφάλια και ξεκινήσαμε για το μπάσκετ....

«Δεν κάνουμε καμία χάρη στο Ηράκλειο. Το Ηράκλειο κάνει χάρη...»

Η Κρήτη, το Ηράκλειο, το κλειστό στα Δυο Αοράκια και οι διοργανώσεις που ήδη έχει φιλοξενήσει με τελευταία αυτή του τελικού του Κυπέλλου Ελλάδος, βρίσκεται στο επίκεντρο. Με τις ευλογίες της ΕΟΚ θα γίνουν στο Ηράκλειο δυο μεγάλες διοργανώσεις στο επόμενο διάστημα.
Το Πανευρωπαικό πρωτάθλημα των K20 το καλοκαίρι του 2014, αλλά και το Παγκόσμιο Εφήβων το καλοκαίρι του 2015. Ο Γιώργος Βασιλακόπουλος εξηγεί ότι «η Κρήτη έχει πλέον τις υποδομές για να διεκδικεί μεγάλες διοργανώσεις. Δεν κάνουμε καμία χάρη στο Ηράκλειο. Το Ηράκλειο κάνει χάρη σε εμάς και αυτό μας ικανοποιεί. Το κρητικό έχει αποδείξει ότι αγκαλιάζει αυτές τις διοργανώσεις που του έχουμε αναθέσει , ενώ και ο φίλος μου ο Γιάννης Κουράκης, είναι πάντα πρόθυμος να βοηθήσει » λέει ο Γιώργος Βασιλακόπουλος και αναφέρεται στο κλειστό γυμναστήριο στα Δυο Αοράκια. «Είναι γήπεδο διεθνών προδιαγραφών. Εχει φτιαχτεί με κέφι και εξυπηρετεί σύγχρονες απαιτήσεις. Είναι ένα αθλητικό στολίδι για το Ηράκλειο, για την Κρήτη, αλλά και την Ελλάδα. Το γήπεδο αυτό δίνει τη δυνατότητα στον κρητικό λαό και τον Ηρακλειώτη, να απολαμβάνει μεγάλες διεθνείς διοργανώσεις. Είναι ένα γήπεδο που εξυπηρετεί τις σύγχρονες ανάγκες. Ο εμπνευστής και ο κατασκευαστής του αξίζουν συγχαρητήρια. Θα βοηθήσει πολύ και την Κρήτη και τον αθλητισμό» λέει ο πρόεδρος της ΕΟΚ.

«Μετάλλιο στην Κρήτη σε Πανευρωπαικό και Παγκόσμιο!»

Ο Γιώργος Βασιλακόπουλος αναφέρεται με ιδιαίτερη έμφαση, σε αυτές τις δυο διοργανώσεις. Στο Πανευρωπαικό και το Παγκόσμιο που θα γίνουν στην Κρήτη. Οπως λέει «το Πανευρωπαικό πρωτάθλημα Νέων είναι μεγάλη διοργάνωση. Ολη η σύγχρονη μπασκετική πραγματικότητα της Ευρώπης και όλα τα μεγάλα ταλέντα, οι σημερινοί και οι αυριανοί πρωταγωνιστές θα είναι εδώ. Σε κάποιες στιγμές αυτό το Πανευρωπαικό Κ20 είναι καλύτερο και απο των Ανδρών. Τον επόμενο χρόνο το καλοκαίρι (2015) θα έχουμε το Παγκόσμιο Εφήβων στην Κρήτη. Επίσης πολύ μεγάλη διοργάνωση».

Για την ΕΟΚ αυτές οι δυο μεγάλες διοργανώσεις, έχουν πολύ μεγάλη σημασία. Οι Εθνικές ομάδες θα έχουν πρωταγωνιστικούς στόχους. Οπως λέει ο Γιώργος Βασιλακόπουλος
«δεν θα παίξουμε για να έχουμε μια τουριστική παρουσία, αλλά θα πάμε δυνατά και στις δυο διοργανώσεις. Εχουμε καλή φουρνιά, καλές ομάδες και θα έχουμε πρωταγωνιστικό ρόλο.
Μαζί με την κρητική φιλοξενία, τον αέρα της Κρήτης, τον κόσμο που πάντα στηρίζει τις Εθνικές ομάδες, θα γίνουν ωραίες διοργανώσεις και πιστεύω ότι και στις δυο θα πάμε για θέσεις στο βάθρο».

Καλή συνεργασία με ΕΚΑΣΚ και φορείς

Ο πρόεδρος της ΕΟΚ, επισημαίνει ότι τίποτα απο όλα αυτά δεν θα γινόταν αν δεν υπήρχε η καλή συνεργασία με τους πολιτικούς και αθλητικούς φορείς της Κρήτης. Ο Γιώργος Βασιλακόπουλος μιλάει με θερμά λόγια για τον πρόεδρο της ΕΚΑΣΚ Μπάμπη Μαρκάκη, τον «Μπάμπη» όπως λέει.
Είναι σαφές ότι η συνεργασία της ΕΟΚ με την τοπική Ενωση είναι σε υψηλό επίπεδο. Αλλά και με τους πολιτικούς φορείς. «Σε συνεργασία με την ΕΚΑΣΚ και την επίμονη προσπάθεια του προέδρου του Μπάμπη Μαρκάκη, αλλά και την συμπαράσταση την μεγάλη του φίλου Γιάννη Κουράκη, το Ηράκλειο εξελίσσεται σε ένα κέντρο μεγάλων διοργανώσεων. Σε αυτό βοηθούν και τα γήπεδα αλλά και οι εγκαταστάσεις. Ομως μετράει πολύ και η συμπαράσταση που έχουμε απο τους φορείς για αυτό» λέει με νόημα ο πρόεδρος της ΕΟΚ.

«Ο Κουράκης ήταν ο καλύτερος Υφυπουργός αθλητισμού»

Η φιλία του Γιώργου Βασιλακόπουλου με τον Γιάννη Κουράκη είναι γνωστή και παλιά.
Τους ενώνουν κοινοί αγώνες με το ΠΑΣΟΚ όπως λέει, αλλά και συνεργασίες σε επίπεδο αθλητισμού. Ειδικά την εποχή που ο Γιάννης Κουράκης ήταν Υφυπουργός αθλητισμού.
«Αν και η θητεία του ήταν γρήγορη, μπορώ να πώ ότι ήταν ο καλύτερος Υφυπουργός αθλητισμού» λέει για τον Γιάννη Κουράκη, ο πρόεδρος της ΕΟΚ. Μάλιστα δεν διστάζει να του πλέξει το εγκώμιο. Οπως λέει «δεν έκανε ποτέ τον έξυπνο. Επαιρνε όμως γρήγορες αποφάσεις και αυτό ήταν ένα απο τα μεγάλα πλεονεκτήματα του. Οποιος είναι στη δημόσια ζωή και δεν παίρνει αποφάσεις, αλλά αφήνει το πρόβλημα να διαιωνίζεται οδηγεί και το θέμα και τον εαυτό του σε αδιέξοδο. Αυτό δεν το επέτρεπε ο Γιάννης. Ηταν άμεσος».
Για την φιλία τους επισημαίνει ότι «με τον Γιάννη Κουράκη είμαστε φίλοι εδώ και πολλά χρόνια. Μας ενώνει το ΠΑΣΟΚ. Είμαστε απο τον ίδιο πολιτικό χώρο. Οταν ήμουν Γενικός Γραμματέας αθλητισμού, είχαμε στενή επαφή. Εκείνος ήταν βουλευτής τότε. Είχαμε καλή συνεργασία. Οπως και όταν ήταν εκείνος Υφυπουργός αθλητισμού».

Ο Βαρζακιάν και οι αιχμές για τους παράγοντες του κρητικού μπάσκετ

Ο Γιώργος Βασιλακόπουλος αποφεύγει να μιλήσει για πρόσωπα του μπάσκετ στην Κρήτη. Με μια εξαίρεση. Στον αείμνηστο Παύλο Βαρζακιάν, για τον οποίο λέει ότι «ήταν η μεγαλύτερη προσωπικότητα που γνώρισα στο κρητικό μπάσκετ. Τον εκτιμούσα πολύ και γνωρίζω την μεγάλη του προσφορά στο άθλημα».

Αντίθετα με τον Βαρζακιάν, ο Γιώργος Βασιλακόπουλος, δεν έδειξε να συμφωνεί με πρακτικές που ακολούθησαν και ακολουθούν παράγοντες του χθες και του σήμερα στο κρητικό μπάσκετ. Οπως λέει «δεν έχω καλή εικόνα για το κρητικό μπάσκετ. Δυστυχώς δεν δούλεψαν οι ομάδες. Προτίμησαν τα ετοιματζίδικα πράγματα. Και αυτό ήταν κατάλοιπο απο την περίοδο που το Ηράκλειο, μεσουρανούσε στην Κρήτη. Είχαμε παίκτες γυρολόγους, όλα έτοιμα. Οι ομάδες που διακρίθηκαν στο Ηράκλειο, πιο πολύ ήταν αποτέλεσμα της φιλοδοξίας και των ονείρων κάποιων παραγόντων, που ήθελαν να αναδειχθούν και οι ίδιοι. Και όχι τόσο στην παραγωγική διαδικασία.
Δεν μου έχει μείνει κάτι στο παραγωγικό κομμάτι και αυτό είναι στενάχωρο. Το Ηράκλειο παλαιότερα και τώρα το Ρέθυμνο το ίδιο. Κάποια συγκεκριμένα στελέχη προσπαθούν.
Εύχομαι οι ομάδες στην Κρήτη, να μπορέσουν να αναδείξουν κάποια ταλέντα που υπάρχουν και γιατί όχι να βασιστούν στην ντόπια παραγωγή. Και όχι στους ξένους και αμφιβόλου αξίας, γυρολόγους. Αν πέσεις σε καλό ξένο θα πας καλά. Αν δεν πέσεις σε καλό ξένο δεν πας καλά. Δεν είναι αυτό αθλητισμός. Τώρα τελευταία βλέπουμε να γίνεται μια παραγωγή σιγά-σιγά και βλέπουμε κάποια παιδιά στις μικρές Εθνικές ομάδες. Η Κρήτη πρέπει να προσφέρει περισσότερο στην ανάπτυξη και στην παραγωγή στο Ελληνικό μπάσκετ. Εκτός απο την παρουσία των ομάδων σε υψηλό επίπεδο, πρέπει να παράγει και αθλητές. Να δούμε κάποιους κρητικούς παίκτες, να παίζουν σε υψηλό επίπεδο».

Συνέντευξη στον Γιώργο Κορτσιδάκη

Τον Σωτήρη Μασούρη τον γνώρισα ως πρόεδρο του Θρασύβουλου.
Την άλλοτε κραταιά ομάδα του Δήμου Φυλής, η οποία δυστυχώς σήμερα έχει επιστρέψει στα τοπικά πρωταθλήματα, λόγω έλλειψης χρημάτων και διαφοράς φιλοσοφίας της δημοτικής αρχής, απο αυτήν που υπήρχε τα προηγούμενα χρόνια. Οταν ο Θρασύβουλος ανέβηκε τρένο τις κατηγορίες, φτάνοντας μέχρι και την Α' Εθνική.
Για να πάρει όμως αργότερα ο δρόμο της επιστροφής απο εκεί που ξεκίνησε. Στο τοπικό.
Το πως και το γιατί θα το διαβάσετε παρακάτω για μια ομάδα με καλές και κακές στιγμές, με καλό αλλά και κακό κατά καιρούς όνομα, αλλά και πολυ χρήμα απο το Δήμο, να στηρίζει την προσπάθεια. Οταν έκλεισε η κάνουλα, ήρθε το τέλος.

Οταν ο ΟΦΗ αγωνιζόταν στην ζούγκλα της Β' Εθνικής, όσοι ασχοληθήκαμε με το ρεπορτάζ της κρητικής ομάδας, είχαμε να λέμε για τον «φιλοκρητικό πρόεδρο» του Θρασύβουλου, ο οποίος φιλοξενία και υποδοχή στους επισκέπτες του, έμοιαζε κάτι με άνθρωπο απο τα...μέρη μας.

Στις κερκίδες της Φυλής μοίραζε ρακή και ...λουκουμάδες.

Η αγάπη του για το Ηράκλειο και την Κρήτη, φανερώθηκε όταν μας εξήγησε ότι η σύζυγος του έχει καταγωγή απο το Ηράκλειο και ειδικότερα απο το Σκαλάνι.
Περιοχή, που και ο ίδιος ο Σωτήρης Μασούρης την υπεραγαπά, την επισκέπτεται αρκετές φορές το χρόνο και έχει ταυτιστεί με τους ανθρώπους της.
Είναι χαρακτηριστικό, ότι όποτε κατέβαινε με τον Θρασύβουλο στο Ηράκλειο για τα παιχνίδια είτε με τον ΟΦΗ, είτε με τον Εργοτέλη, ένα μεγάλο τραπέζι περίμενε κάθε φορά την ομάδα και τους παίκτες στην πλατεία του Σκαλανίου.
Εκεί, τον συναντήσαμε και εμείς σε μια απο τις καθόδους του στο Ηράκλειο και είχαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε για πολλά.

Για το χθες, το σήμερα και το αύριο του Θρασύβουλου, για την αγάπη του για τον ΟΦΗ, την Κρήτη και το σκαλάνι, μέχρι και τα πολιτικά καθώς ο Αρβανίτης στην καταγωγή Σωτήρης Μασούρης, είναι ένα πρόσωπο έντονα πολιτικοποιημένο, με δράση στη Νέα Δημοκρατία.

Αυτήν του την ιδιότητα (την πολιτική) δεν την έχει απαρνηθεί ποτέ, όπως και την αθλητική, καθώς η ενασχόληση του με το ποδόσφαιρο τον έκανε να «φάει» την ένεση του παράγοντα, με ότι αυτό συνεπάγεται.
Το μικρόβιο του ποδοσφαίρου, δύσκολα βρίσκει γιατρειά...

Τον Σωτήρη Μασούρη τον είχα πρωτογνωρίσει σε ένα παιχνίδι του ΟΦΗ με το Θρασύβουλο στο Γεντί Κουλέ, στα δύσκολα χρόνια της Β' Εθνικής. Μετά τη λήξη του αγώνα, συγκίνησε στα αποδυτήρια του γηπέδου του ΟΦΗ, όταν μίλησε με πάθος και αγάπη για τον ΟΦΗ, ευχόμενος να ανέβει στην Α' Εθνική, σε μια χρονιά που ο ΟΦΗ είχε περισσότερους εχθρούς απο φίλους στη συγκεκριμένη κατηγορία.

Αργότερα τον είχα συναντήσει στα μπαράζ ανόδου του ΟΦΗ στην Αθήνα, όταν πρόσφερε το γήπεδο του Θρασύβουλου, για να παίξει ο ΟΦΗ κάποια απο τα παιχνίδια που τον επανέφεραν στην φυσική του θέση.

Το φιλοκρητικό του ύφος, αλλά και το Σκαλάνι, που είναι και για μένα-όπως και για αυτόν- ένας τόπος με δυνατούς φίλους, έμοιαζε ο ιδανικός τόπος για τη συνέντευξη.

«Καλώς τον πρόεδρο...»

Το ραντεβού δόθηκε -που αλλού- στην πλατεία του χωριού. Στην καφετέρεια, όπου μόλις ο Σωτήρης Μασούρης εμφανίστηκε οι Σκαλανιώτες τον υποδέχθηκαν με την φράση «καλώς τον πρόεδρο» και το παραδοσιακό «κέρασε τον με την παρέα του».

Σε μια γωνιά και σε ένα τραπέζι με καλή ρακή και μεζέδες, το χτύπημα των πλήκτρων του υπολογιστή, έμοιαζε τόσο ξένο και άχαρο με το περιβάλλον, αλλά αναγκαίο.

Στη συζήτηση μπήκαμε αμέσως στο ψητό. Ξεκινήσαμε με τον Θρασύβουλο. Το χθες, το σήμερα, το αύριο, μιας ομάδας που έκανε την υπέρβαση της, αλλά δεν άντεξε, γιατί δεν είχε βάσεις.

«Η άνοδος και η πτώση του Θρασύβουλου»

Ο Σωτήρης Μασούρης λέει ότι «τον Ιούλιο του 2010, χωρίς να έχω επαφή με το ποδόσφαιρο, μου έγινε μια επαφή απο τους μετοχους του Θρασύβουλου, να αναλάβω την ομάδα. Ημουν 8 χρόνια δημοτικός σύμβουλος στο Δήμο Φυλής. Απο το 1999 μέχρι το 2006. Ο Δήμος Φυλής άλλαξε χαρακτηριστικά με τη διαδικασία του Καλλικράτη. Απο ένα μικρός δήμος σχεδόν πενταπλασίασε τον πληθυσμό του. Ο νέος Δήμος Φυλής με έδρα τα Ανω Λιόσια, αναζητούσε ένα αποκούμπι έκφρασης, του δυναμισμού, των αρετών και του κοινού σημείου αναφοράς, στη νέα αυτή προσπάθεια. Στην δημιουργία της νέας αυτής μεγάλης πόλης. Το ποδόσφαιρο με τη δυναμική του θα μπορούσε να εκφράσει όλα τα παραπάνω.
Τότε ο Θρασύβουλος ήταν Β' Εθνική. Αναλάβαμε αρχές Σεπτεμβρίου 2010. Δεν είχα καμία εξειδίκευση με το ποδόσφαιρο. Εμπιστεύθηκα τους ανθρώπους της ομάδας.
Τους μετόχους. Ολοι είχαν μια εμπειρία με την άνοδο της ομάδας στην Σούπερ Λίγκ το 2007-8.

Εμεινα τρία χρόνια. Απο το 2010 μέχρι το 2013. Τότε η ομάδα υποβιβάστηκε στη Γ Εθνική.
Δεν κατέβηκε ποτέ Γ' Εθνική. Πάρθηκε απόφαση για τοπικό».

Για το ιδιοκτησιακό του Θρασύβουλου, ο ίδιος λέει ότι «υπήρχε πολυμετοχικότητα. Εμείς κάναμε την διαχείριση μιας πολυμετχικότητας. Εκλειγμένοι απο Γενική Συνέλευση, με τον Δήμο Φυλής αρωγό της προσπάθειας αυτής. Η ομάδα είχε ιστορία. Αρχισε να ακούγεται απο τις αρχές της δεκαετίας του '90. Τότε ο μακαρίτης δήμαρχος Νίκος Λιάκος, επένδυσε στην ομάδα. Γιατί πίστευε ότι μέσα απο το ποδόσφαιρο, θα γινόταν γνωστό το όνομα του Δήμου, αλλά και του Θρασύβουλου. Ο Θρασύβουλος στην ιστορία αποκατέστησε την δημοκρατία το 403 π.χ διώχνοντας τους τριάκοντα τυράννους και ανοίγοντας το δρόμο για την ολοκλήρωση της Αθηναικής Δημοκρατίας και του Χρυσού αιώνα. Υπ ' αυτήν την έννοια για μένα αποτελούσε πάντα μια έξυπνη πολιτιστική επένδυση. Με τον τότε δήμαρχο συνδέθηκα περισσότερο γιατί πολιτεύτηκα με τον συνδιασμό του το 1998, όπου και εκλέχθηκα πρώτος δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο.

Η δημοτική αρχή που προέκυψε το 1998, ενώ αρχικά είχε εκφράσει επιφυλάξεις για την κατηγορία της ομάδας, επεγγελματικά ή ερασιτεχνικά, έδωσε νέα ώθηση και δυναμική.

Την βρήκαν στην τέταρτη κατηγορία και την ανέβασαν στα σαλόνια της Σούπερ Λίγκ το 2007-8.

Οι δυσκολίες που δημιουργήθηκαν μετά τη συγχώνευση των δημοτικών διαμερισμάτων αλλά και η κρίση η οποία κυριάρχησε και κυριαρχεί σε όλες τις εκφράσεις της ζωής μας, αφαίρεσε τη δυνατότητα στήριξης του εγχειρήματος της ομάδας μας.

Αυτό που πρώτα ενδιέφερε ήταν άμεσα η ομάδα να καταγράφει επιτυχίες για να ενισχύσει το δυναμισμό της. Και να δημιουργήσει ένα όνομα τέτοιο που θα γίνει πόλος έλξης και αναφοράς για τους νέους της περιοχής.

Δεν προβλέφθηκε να δημιουργηθεί μια ομάδα σε υγιείς βάσεις που θα έχει αναφορά τον δυναμισμό των νέων παιδιών.

Την αύρα του δυναμισμού. Αυτός ήταν ίσως ο σημαντικότερος λόγος αποδυνάμωσης αγωνιστικής στα δύσκολα χρόνια της ομάδας μας».

Για τη δική του στάση στο θέμα του υποβιβασμού της ομάδας στο τοπικό (Α' Αθηνών) ο Σωτήρης Μασούρης λέει ότι «πίστευα και πιστεύω ότι τα προβλήματα έχουν πάντα λύσεις.

Η πρώτη μου διαφωνία ήταν στην έναρξη της περιόδου 2010-11. Παρ' όλα αυτά δεν έγινε καμία αλλαγή πλεύσης, με αποτέλεσμα απο τότε να μετράμε και μαθηματικά μέρες. Οι οποίες λιγόστευαν όχι μόνο λόγω οικονομικής ασφυξίας, αλλά λόγω της έκφρασης των αδυναμιών στο μέγιστο βαθμό, των παραγόντων, που είχαν τιμηθεί απο την ομάδα μας.

Υπήρχαν αδιάλλακτοι ποδοσφαιριστές , που δεν είχαν δέσει καν τα παπούτσια τους και με προσφυγές ζητούσαν τριπλά και τετραπλά χρήματα.
Κυρίως όμως ήταν οι δικές μας αδυναμίας.

Η ευθύνη είναι δική μας και δική μου και λιγότερο όλων των υπολοίπων».
Για την απόφαση να υποβιβαστεί ο Θρασύβουλος στο τοπικό Αθηνών, ο Σωτήρης Μασούρης λέει ότι «δεν συμφωνώ και δεν συμφώνησα αλλά αυτό έχει λίγη σημασία».

«Ο Θρασύβουλος έπεφτε και εγώ κέρναγα ρακές και λουκουμάδες»

Για την ενασχόληση του με το ποδόσφαιρο, ο Σωτήρης Μασούρης λέει πως «έχω ακόμη τις επαφές μου με το χώρο του ποδοσφαίρου.
Βλέπω περισσότερο την οικογένεια μου. Ολη μέρα ασχολούμασταν με την ομάδα και υπήρχε ένα κόσμος σε αυτό. Κάθε άνθρωπος πληρώνει την επιλογή του. Στην τριετία μου, αναδειχθήκαμε ομάδα του ευ αγωνίζεσθαι στη Β' Εθνική και ομάδα με καλύτερη φιλοξενία. Ηταν μια τιμητική διάκριση για μας.
Η καλύτερη στιγμή ήταν όταν μας δόθηκε η δυνατότητα να φιλοξενήσουμε παιχνίδια Εθνικών ομάδων γυναικών, υψηλού κινδύνου, λόγω των χωρών που έπαιζαν.
Η χαρά μου ήταν να φιλοξενώ τους ανθρώπους που ταξίδευαν απο μακριά για να δουν την ομάδα τους, στο γήπεδο μας, αλλά και τους ανθρώπους που τις συνόδευαν. Ηθελα να τους παρέχω τα καλύτερα. Ο Θρασύβουλος έπεφτε και εγώ κέρναγα ρακές και λουκουμάδες τους φιλοξενούμενους.
Δυο εδέσματα που έχουν σημασία. Ο λουκουμάς είναι αρβανίτικο πατροπαράδοτο έδεσμα και η ρακή που είναι το ποτό της ανοιχτής καρδιάς των πιο φιλόξενων ανθρώπων και της δεύτερης μου πατρίδας.

Ο Σωτήρης Μασούρης ώς άνθρωπος που ζεί κάποιο διάστημα του χρόνου στην Κρήτη, αντιλαμβάνεται το μέγεθος του ΟΦΗ. Οπως λέει η αδυναμία του είναι το Γεντί Κουλέ

«Δεν θα ξεχάσω που οι φίλαθλοι του ΟΦΗ ήθελαν να μου ανταποδώσουν την φιλοξενία του 2010 στη Φυλή. Ερχόμενος στο Γεντί Κουλέ, ένοιωσα ωραία που οι φίλαθλοι της Θύρας 4 με χειροκρότησαν και φώναξαν το όνομα μου. Ηταν συγκλονιστική στιγμή για μένα».

Για τη φιλοξενία του ΟΦΗ στα μπαράζ-ανόδου 2010-2011, λέει ότι «τότε παραχώρησα το γήπεδο μας. Μου το ζήτησε ο Καλογιάννης και το έκανα με μεγάλη χαρά. Για να διεξαχθούν οι αγώνες των πλέι-όφ του 2010-11. Είχα τη χαρά να φιλοξενήσω τον ΟΦΗ ως γηπεδούχο ομάδα, ανταποκρίθηκα στο προσκλητήριο των φιλάθλων του ΟΦΗ στη Νέα Σμύρνη με το Λεβαδειακό και χάρηκα για την άνοδο του στην Σούπερ Λίγκ. Είχα μια συμπάθεια στην Κρήτη, αλλά μέσα απο αυτές τις διαδικασίες, οι σχέσεις και οι δεσμοί έγιναν πιο δυνατοί».

«Ο ΟΦΗ πρέπει να προσφέρει άρωμα Κρήτης στην Ευρώπη»

Για τον ΟΦΗ του σήμερα ο Σωτήρης Μασούρης λέει ότι «πίστευα και πιστεύω ότι η Κρήτη είναι ένα απο τα δυναμικότερα τμήματα της Ελληνικής κοινωνίας. Θα πρέπει ποδοσφαιρικά να εκφράζεται σε υψηλότερο επίπεδο γιατί το δικαιούται.
Για μένα ΟΦΗ πρέπει να είναι μόνιμα σε ρόλο πρωταγωνιστή σε Εθνικό επίπεδο, προσφέροντας και άρωμα Κρήτης στην Ευρώπη. Η ατμόσφαιρα στο Γεντί Κουλέ είναι το κάτι άλλο. Είναι ένα απο τα πιο μαγευτικά σε ατμόσφαιρα γήπεδα της Ελλάδος. Οι φίλαθλοι του ΟΦΗ πρέπει να συνεχίζουν να στηρίζουν και να αγαπάνε την ομάδα τους».

«Ο Εργοτέλης και ο Πλατανιάς»

Συνολικά για την παρουσία των τριών κρητικών ομάδων στην μεγάλη κατηγορία, ο Σωτήρης Μασούρης αναφέρει ότι «δεν είναι μόνο η ύπαρξη τριών ομάδων στο νησί, του ΟΦΗ, του Εργοτέλη και του Πλατανιά με την συμμετοχή τους στη Σούπερ Λίγκ. Είναι ότι η αγάπη των ανθρώπων που συνοδεύουν τις ομάδες αυτές και ιδιαίτερα τη μεγαλύτερη απο τις τρείς, στην απήχηση, της αγάπης, της περήφανης και λεβέντικης κρητικής ψυχής.

Δεν υπάρχουν πολλές ομάδες που να έχουν την πολυτέλεια αυτού του δυναμισμού που διαθέτει κυρίαρχα ο ΟΦΗ, ο Εργοτέλης στρατηγικά, έχει επενδύσει στο ποδοσφαιρικό πολιτισμό και είναι κάτι που προσθέτει μια διάσταση,πολιτιστικής έκφρασης, του κρητικού ψυχισμού.

Ο Πλατανιάς απο την πρώτη στιγμή που είδα την αγάπη των ανθρώπων που ηγούνται είχα πεί πριν τρία χρόνια ότι το ποδόσφαιρο βρήκε ένα πρωταγωνιστή και όχι απλά ένα αρωγό. Και επιβεβαιώθηκα».

«Κορυφαίος παράγοντας ο Καλογιάννης»

Για τον κορυφαίο παράγοντα που γνώρισε στο ποδόσφαιρο, λέει πως «ο Καλογιάννης είναι ο κορυφαίος παράγοντας που υπάρχει. Αν δεν ήταν αυτός δεν θα υπήρχε πρωτάθλημα football league και Football league 2. Αυτό είδα και αυτό γνωρίζω. Ο τρόπος που χειρίστηκε κρίσεις πρωτόγνωρες, όπως ήταν και η διαδικασία οργάνωσης και διεξαγωγής των πλει-όφ που έγιναν μήνα Αύγουστο, επιβεβαιώνουν τον έξυπνο τρόπο αντίληψης και λειτουργίας του συγκεκριμένου ανθρώπου».

Η συνέντευξη ολοκληρώθηκε με προσωπικές ερωτήσεις. Για το Σκαλάνι, την Ηρακλιώτισα σύζυγο του (Πέπη Μαραζάκη), αλλά και για τα επιχειρηματικά του σχέδια στην Κρήτη.
Ο Σωτήρης Μασούρης λέει για το Σκαλάνι ότι « είναι η γενέτειρα τοιυ ανθρώπου που μοιράζομαι μαζί του, τη ζωή μου. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο, όπως το δικό μου. Οχι μόνο γιατί το αισθάνομαι,αλλά είναι συγκινητικό να βλέπεις τον τρόπο με τον οποίο εκφράζουν την αγάπη τους στο πρόσωπο μου, οι Σκαλανιώτες». Για τα επιχειρηματικά του σχέδια ο Σωτήρης Μασούρης, πέρα απο τις κτηματομεσιτικές επιχειρήσεις που έχει στην Αθήνα, αναφέρει ότι «η σκέψη μου είναι να κάνω μια επένδυση σε αυτό που να έχει αναφορά στην Κρήτη. Λάδι, κρασί, ρακή και τουρισμό. Πάνω σε αυτά δουλεύουμε αυτήν την εποχή και ελπίζω να τα καταφέρουμε».