Με το «καλό» του αριστερό πόδι «σκότωσε» τον ΑΟΧανιά στο κρητικό ντέρμπι της Γ Εθνικής και χάρισε στον Κισσαμικό, μια σπουδαία και ιστορική νίκη (0-1) στα Περβόλια. Ο 34χρονος Γιάννης Ταραλίδης, ο οποίος μετά την πορεία του στον ΟΦΗ (2007-9), επέστρεψε στην Κρήτη για λογαριασμό του Κισσαμικού, μίλησε στον ΣΚΑΙ ΚΡΗΤΗΣ 92.1 και στον Γιώργο Κορτσιδάκη, για την επιστροφή του στο ελληνικό ποδόσφαιρο μετά από 2,5 χρόνια στην Κύπρο, αλλά και για τον ΟΦΗ της Γ Εθνικής, για τον οποίο εξέφρασε τη βεβαιότητα ότι θα επιστρέψει σύντομα στις μεγάλες κατηγορίες του Ελληνικού ποδοσφαίρου.
Αναλυτικά οι πιο σημαντικές αναφορές του Γιάννη Ταραλίδη στον ΣΚΑΙ ΚΡΗΤΗΣ και τους 92.1:
-Γιάννη το αριστερό (πόδι) πάει καλά έτσι;
«(Γέλια) Ναι, δόξα το Θεό. Πάει καλά. Προσπαθούμε. Όταν μπαίνει η μπάλα γκολ, όλα είναι καλά».
-Με δικό σου γκολ, ο Κισσαμικός πανηγύρισε μια ιστορική νίκη απέναντι στον ΑΟΧανιά…
«Ηταν ένα δύσκολο παιχνίδι και φαινόταν ότι θα κριθεί το γκολ. Εχω εντολή και λόγω ύψους, αλλά και λόγω του σουτ, να είμαι κοντά στην περιοχή. Ετσι έγινε. Μου ήρθε η μπάλα, σούταρα και πήγε στα δίχτυα».
-Θεωρείς δίκαιη τη νίκη του Κισσαμικού;
«Παλέψαμε το παιχνίδι και δικαιωθήκαμε με το αποτέλεσμα. Ο αντίπαλος είχε βέβαια τρία δοκάρια και ήμασταν τυχεροί. Είχαμε σε καλή μέρα και τον τερματοφύλακα μας, τον Λαζαρίδη.
Επαναπαυθήκαμε μετά το 1-0 και γυρίσαμε πίσω. Ευτυχώς δεν το πληρώσαμε».
-Τι σημαίνει για τον Κισσαμικό να κερδίζει τον ΑΟΧανιά;
«Σημαίνει πολλά για την τοπική κοινωνία. Ο Κισσαμικός είναι μια νέα ομάδα για τα Χανιά. Κερδίσαμε μια ιστορική ομάδα και μετά από αυτό το αποτέλεσμα θα πρέπει όλοι να είναι υπερήφανοι.
Μετά από αυτό το αποτέλεσμα πιστεύω ότι οι ομάδες θα μας βλέπουν διαφορετικά. Γιατί πριν αρχίσει το πρωτάθλημα, κάποιοι έλεγαν ότι είμαστε πρώτο φαβορί για να πέσουμε, αλλά βλέπουν τώρα ότι δεν είναι έτσι τα πράγματα. Το δείχνουμε στο γήπεδο, ότι είμαστε σκληρή ομάδα και δεν καταθέτουμε τα όπλα σε κανένα παιχνίδι. Εχουμε παίξει τρία παιχνίδια έξω και δεν χάσαμε σε κανένα. Μάλιστα και στα τρία αυτά παιχνίδια θα μπορούσαμε να κάνουμε και τρείς νίκες, αν είχαμε πιο καθαρό μυαλό στα παιχνίδια με Τρίκαλα και Ζάκυνθο, που είναι δυνατές ομάδες της κατηγορίας».
-Εχετε ένα πρόβλημα με το γηπεδικό, πάντως…
«Ναι αυτό υπάρχει. Όλα τα παιχνίδια τα αισθανόμαστε εκτός έδρας. Δεν παίζουμε στο γήπεδο μας. Αυτό είναι πρόβλημα. Το γήπεδο του Κισσαμικού έχει πλαστικό τάπητα και δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην Β’ Εθνική. Οι προπονήσεις μας γίνονται σε πλαστικό και αυτό είναι μια μεγάλη επιβάρυνση για τους παίκτες. Περιμένουμε να φτιαχτεί το βοηθητικό για να λύσουμε το πρόβλημα. Αλλάζουμε συνθήκες στα παιχνίδια, από το πλαστικό στο φυσικό χόρτο και για αυτό και μας βγαίνει μια κόπωση σαν ομάδα μετά το 60’-70’ κάθε αγώνα».
-Ποιος είναι ο στόχος του Κισσαμικού…
«Ο στόχος είναι η παραμονή. Δεν μιλάμε για τίποτε άλλο. Μακάρι να έρθει κάτι περισσότερο, αλλά είναι πολύ νωρίς. Ο Κισσαμικός είναι μια νέα ομάδα και έχει αλλάξει κατά πολύ το ρόστερ της. Πρέπει να είμαστε ικανοποιημένοι από αυτό που έχει καταφέρει μέχρι τώρα η ομάδα. Εχουμε καλό κλίμα και αυτό βγαίνει στο γήπεδο».
-Από την Α’ κατηγορία Κύπρου, στην Β’ Εθνική Ελλάδος. Τι συνθήκες βρήκες στον Κισσαμικό…
«Αν εξαιρέσουμε κάποιες μεγάλες ομάδες της Σούπερ Λίγκ, δεν υπάρχουν μεγάλες διαφορές. Ο διαφορές είναι στα προπονητικά κέντρα και στα συμβόλαια. Να δείτε ότι κάποιες ομάδες της Β’ Εθνικής θα κοντράρουν ομάδες της Σούπερ Λίγκ στο Κύπελλο».
-Ησουν 2, 5 χρόνια στην Κύπρο. Γιατί έφυγες;
«Θα μπορούσα να μείνω και άλλο, αλλά συνέβησαν κάποια πράγματα στην προηγούμενη ομάδα, που με ανάγκασαν να φύγω. Είχα ένα χρόνο ακόμη συμβόλαιο, αλλά τελικά αποφάσισα με την οικογένεια να δεχθώ την πρόταση του Κισσαμικού. Με τον Ερμή στην Κύπρο, πήγαμε Ευρώπη και τελικό Κυπέλλου, αλλά το φινάλε ήταν κακό. Η ομάδα άλλαξε 36 ποδοσφαιριστές. Πρέπει να είναι ρεκόρ αυτό».
-Την πορεία του ΟΦΗ στην Γ Εθνική, την παρακολουθείς;
“Φυσικά. Πάντα παρακολουθώ τον ΟΦΗ. Είναι δυσάρεστο να βλέπεις μια τόσο μεγάλη ομάδα, να βρίσκεται εκεί. Είμαι βέβαιος όμως, ότι ο ΟΦΗ θα επανέλθει. Το δείχνει τώρα με την αγωνιστική του παρουσία και νομίζω ότι αργά ή γρήγορα θα επανέλθει στα σαλόνια.
Θα προσπαθήσω, εφ όσον μου το επιτρέψουν οι αγωνιστικές μου υποχρεώσεις με τον Κισσαμικό να βρεθώ στο Γεντί Κουλέ για να δω κάποιο παιχνίδι».
-Πέρασες και εσύ κάποια στιγμή από τη Γ Εθνική. Ποιες πιστεύεις ότι είναι οι μεγαλύτερες δυσκολίες που θα βρεί ο ΟΦΗ;
“Nαι, έχω παίξει Γ Εθνική με τη Γλυφάδα. Ο ΟΦΗ το μόνο που πρέπει να φοβηθεί είναι ο κακός του εαυτός. Είναι δύσκολη κατηγορία που στηρίζεται στη δύναμη. Δεν υπάρχουν συστήματα. Παίζει ρόλο το πάθος και η δύναμη. Το ίδιο ισχύει και στη Β Εθνική βέβαια. Εύχομαι στον ΟΦΗ να τα καταφέρει».
Γράφει ο Γιώργος Κορτσιδάκης
ΟΦΗ-ΠΑΟΚρουσώνα 4-1: Ο ΟΦΗ με «σβηστές μηχανές» πανηγύρισε το τρίτο συνεχόμενο τρίποντο και συνεχίζει την πορεία του για την κορυφή της Γ Εθνικής. Το παιχνίδι δεν χρειάζεται ιδιαίτερη ανάλυση. Οταν οι παίκτες του ΟΦΗ ...αποφάσισαν να σοβαρευτούν, ο αντίπαλος περιορίστηκε σε ρόλο κομπάρσου.
Στο πρώτο ημίχρονο, ο ΟΦΗ ήταν νωχελικός και οι «αποστάσεις» της μεσαία γραμμης με την επίθεση ήταν πολυ μεγάλες. Στο δεύτερο ημίχρονο, η ομάδα ανέβασε ρυθμό και ήρθαν τα γκολ και μια ικανοποιητική εικόνα στο δεύτερο 45λεπτο που έφερε το τελικό 4-1.
Αυτό θα είναι το σκηνικό, στα περισσότερα παιχνίδια που θα δώσει ο ΟΦΗ στο Γεντί Κουλέ, με τις μικρομεσαίες ομάδες της κατηγορίας. Ολα θα εξαρτώνται απο αυτόν. Αν είναι σοβαρός, θα «γράφει» τεσσάρες και πεντάρες, αν όχι τότε θα αγκομαχεί για να πάρει τη νίκη και το τρίποντο.
Η εμφάνιση του ΟΦΗ, με τον αδύναμο ΠΑΟΚρουσώνα δεν ήταν κάτι ιδιαίτερο, αλλά σε αυτά τα παιχνίδια μετράει και η διαφορά δυναμικότητας με τον αντίπαλο. Το ενδιαφέρον του αγώνα. Ακόμα και αυτός ο μέτριος ΟΦΗ έβαλε άλλα 4 γκολ, μετά τα τρία στη Γλυφάδα και δείχνει ότι τουλάχιστον στο θέμα αυτό (σκοράρισμα), τα πράγματα βελτιώνονται συνεχώς προς το καλύτερο.
Η ομάδα «βλέπει» δίχτυα, κάτι που στα πρώτα παιχνίδια έμοιαζε πολύ δύσκολο. Ενώ εκτός απο τον Πόποβιτς και τον Περογαμβράκη, που είναι οι κλασικοί σκόρερ του ΟΦΗ, τη μπάλα στο πλεχτό στέλνουν και άλλοι παίκτες, όπως ο Φαμπίνιο, ο Φραγκουλάκης, ο Ραπτάκης και ο Κώτσιος.
Επι ημερών Γκουλή, ο ΟΦΗ δεν έχει εντυπωσιάσει, αλλά τουλάχιστον έχει την ουσία και με 3Χ3 νίκες (με Κηφισιά, Γλυφάδα, ΠΑΟΚρουσώνα), 8-1 γκολ σε τρία ματς και διαστήματα καλού ποδοσφαίρου, δείχνει να συνέρχεται απο την αγωνιστική κρίση των δυο πρώτων αγωνιστικών και τους 5 χαμένους βαθμούς στα δυο πρώτα εκτός έδρας παιχνίδια με Εθνικό (ήττα με 2-0 στο Μοσχάτο) και Ηράκλειο (0-0 στον Πράσινο Λόφο).
Αυτά τα δυο κακά αποτελέσματα στο ξεκίνημα του ΟΦΗ στην Γ Εθνική, τον «κυνηγούν» και θα τον «κυνηγούν» για καιρό ακόμα, έχρι να τα «ρεφάρει» με κάποιες μεγάλες νίκες εκτός έδρας, κόντρα σε αντιπάλους τοπ-κλας της κατηγορίας.

Ενας απο αυτούς, φαίνεται να είναι και ο Ιαλυσός Ρόδου, τον οποίο ο ΟΦΗ αντιμετωπίζει την Κυριακή στο Σμαραγδένιο Νησί.
Σε μια περιοχή όπου ο ΟΦΗ έχει να θυμάται εκείνο το αλησμόνητο μπαράζ με τον ΠΑΣ Γιάννινα, που χάρισε την παραμονή του ΟΦΗ στην μεγάλη κατηγορία το 2001 (που να περιμένει κανείς τότε, το τι θα επακολουθούσε για τον χιλιοταλαιπωρημένο ΟΦΗ), η κρητική ομάδα θα επιδιώξει, να φύγει αλώβητη απο το πρώτο εκτός έδρας ντέρμπι απέναντι σε ένα αντίπαλο, που έχει μέχρι τώρα να επιδείξει το 5Χ5 και μάλιστα χωρίς να δεχθεί γκόλ!
Η ομάδα του Πέτρου Μίχου, δεν έχει τα ονόματα και το υλικό που θα σε εντυπωσιάσει, έχει βγάλει με επιτυχία ένα καλό πρόγραμμα με τρία παιχνίδια μέσα και δυο έξω, δείχνει να την ακολουθει μια... συμπάθεια απο τη διαιτησία- προφανώς- λόγω του προπονητή της, ενώ με τις νίκες της, έχει χτίσει μια καλή ψυχολογία, η οποία σε αυτές τις περιπτώσεις είναι σημαντική, για την γενικότερη πορεία μιας ομάδας.
Για τον ΟΦΗ, ο ...δρόμος είναι ξεκάθαρος. Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια. Αν θέλει να επιβεβαιώσει τον τίτλο του φαβορί στην κατηγορία, πρέπει σε αυτά τα παιχνίδια να κάνει τη...διαφορά. Και αυτό θα πρέπει να το έχουν στο μυαλό τους οι ποδοσφαιριστές, που πρέπει να δώσουν στο γήπεδο και την ψυχή τους, για να πάρουν ένα αποτέλεσμα, που θα στείλει μήνυμα σε όλους ότι ο ΟΦΗ είναι εδώ, υπάρχει, είναι δυνατός και όσοι επεξεργάζονται σχέδια ανατροπής του, δεν θα πρέπει να έχουν τις αφορμές για να είναι και τόσο αισιόδοξοι.
Ολα τα υπόλοιπα, είναι για λαική κατανάλωση...
Ο Μανώλης Στεφανουδάκης με βολή στα 28 μέτρα και 45 εκατοστά, κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στον ακοντισμό κατηγορίας F54 του παγκοσμίου πρωταθλήματος στίβου ΑμεΑ και είναι πρώτος σε όλο το κόσμο.
Ο«χάλκινος» παραολυμπιονίκης του Λονδίνου, με καταγωγή από τις Μοίρες Ηρακλείου, είναι κάτοχος του παγκοσμίου ρεκόρ στο συγκεκριμένοαγώνισμα με 29.75μ.
Η μόνη στιγμή που καρδιοχτύπησε ήταν στην τελευταία βολή του Βραζιλιάνου Χοσέ Ροντρίγκες που τελικά όμως μετρήθηκε 28.33 μ.
Ο Στεφανουδάκης, ο οποίος κατέκτησε το πρώτο του χρυσό μετάλλιο σε παγκόσμιο πρωτάθλημα, είχε μόνο έγκυρες βολές και συγκεκρι-μένα 26.28μ., 28.19μ., 27.40μ.,25.70μ., 28.45μ. και 26.57μ.