Your description goes here

Του Γιώργου Κορτσιδάκη

Στην Ιταλία γράφουν ότι το παιχνίδι της 19ης Φεβρουαρίου Αταλάντα-Βαλένθια 4-1 για το Τσάμπιονς Λίγκ, αποτέλεσε μια «υγειονομική» βόμβα, για όλο το Μπέργκαμο, αλλά και την Ιταλία συνολικά.
Η ιστορική πρόκριση, στους 8 του Τσάμπιονς Λίγκ, πανηγυρίστηκε έξαλλα απο χιλιάδες οπαδούς της Αταλάντα, αλλά μερικά 24ωρα αργότερα, τα νοσοκομεία του Μπέργκαμο, γέμισαν απο αρρώστους, με βαριά πνευμονία και ασθενείς που είχαν προσβληθεί απο τον κορωνοϊο.
Ενας ποδοσφαιρικός παράδεισος,  για τους φίλους της Αταλάντα, έγινε μια επίγεια κόλαση, στο Μπέργκαμο της Ιταλίας.
Τα συνθήματα για την ιστορική πρόκριση της Αταλάντα, έγιναν πολύ σύντομα, ένα πένθιμο εμβατήριο.
Οι χαρές και τα πανηγύρια, έδωσαν τη θέση τους, στον πόνο και τον θάνατο.
Και αναρωτιέμαι: Πόσο τυχεροί, ήμασταν εδώ στην Ελλάδα!
Αφ’ ενός μεν γιατί, η πανδημία μας χτύπησε με μια μικρή καθυστέρηση σε σχέση με τους Ιταλούς και μπορέσαμε να αγοράσουμε χρόνο, αλλά και να «ταρακουνηθούμε» απο τα όσα συνέβαιναν στους γείτονες μας, βλέποντας τόσο μακάβριες εικόνες, τόσο κοντά μας.
Αφ’ ετέρου, είχαμε την ευκαιρία, αρχικά να αποφασίσουμε για αγώνες κεκλεισμένων των θυρών στα πλέι-οφ και εν συνεχεία να τα  αναβάλλουμε μπροστά στον κίνδυνο.
Δεν θέλω καν να σκέφτομαι το ποια θα ήταν η εξέλιξη με γεμάτα γήπεδα σε παιχνίδια όπως το ΠΑΟΚ-Ολυμπιακός, το ΑΕΚ-Παναθηναικός, το Αρης-ΟΦΗ στα μεγάλα αστικά κέντρα της χώρας (Αθήνα-Θεσσαλονίκη), που είχαν προγραμματιστεί να γίνουν στις 14-15/3 (πρώτη αγωνιστική) και έπεται συνέχεια στις υπόλοιπες.
Ποια θα μπορούσε να είναι η εξάπλωση του ιού στη χώρα μας, με τη συνύπαρξη χιλιάδων φιλάθλων στις εξέδρες, με ότι αυτό συνεπάγεται.
Για καλή μας τύχη, καθώς οι ημερομηνίες μας βοήθησαν (αν τα πλέι-οφ γινόταν 15 μέρες νωρίτερα, ποιος ξέρει ποια θα ήταν η εξάπλωση του ιού και στη χώρα μας)  μπορέσαμε έγκαιρα, να διαχειριστούμε μια «βόμβα» που θα μπορούσε κάλλιστα να σκάσει στα χέρια μας, με ανυπολόγιστες συνέπειες.