george
Από το 1982, με μια μικρή διακοπή δυο χρονών, ο Γιάννης Καλέμπουμπας ασχολείται με τα διοικητικά του ΠΟΑ. Ο πρόεδρος της ομάδας του Ατσαλένιου έχει συνδέσει το όνομα του με την αναμόρφωση και την αγωνιστική-και όχι μόνο-καταξίωση του σωματείου στην Κρήτη, αλλά και σε όλη την Ελλάδα.
Συνέντευξη στον Αλέξη Χριστινάκη
Στα επιτεύγματα του πιστώνονται η άνοδος και η παραμονή του ΠΟΑ επί σειρά ετών στην Γ Εθνική, αλλά και οι αξιοζήλευτες πανελληνίως ακαδημίες του ΠΟΑ, που λειτουργούν σε ευρωπαϊκά πρότυπα και οι καρποί που θέρισε το προσφυγικό σωματείο από την άψογη λειτουργία τους δεν είναι λίγοι.
Δεκάδες είναι οι ποδοσφαιριστές που είχαν κάνει τα πρώτα τους ποδοσφαιρικά βήματα στο Ατσαλένιο και στην συνεχεία μεταπήδησαν σε ομάδες Α εθνικής, με τελευταία παραδείγματα αυτά των Γιώργο Γιακουμάκη που είναι πλέον ποδοσφαιριστής του Πλατανιά, αλλά και του Αργύρη Συνάνη που από το Ιανουάριο ανήκει στον ΟΦΗ. Ενώ και στο παρελθόν αυτή η ποδοσφαιρομάνα ομάδα ανέδειξε πολλούς παίκτες, που άλλος λιγότερο, άλλος περισσότερο έγραψαν την δική τους ιστορία στο Ελληνικό ποδόσφαιρο.
Ο Γιάννης Καλέμπουμπας, ο οποίος δεν είναι από τους παράγοντες που μιλούν συχνά-προφανώς το κάνουν μόνο όταν έχουν κάτι να πουν-σε μια συνέντευξη εφ όλης της ύλης στο MVP, κάνει μια πραγματική κατάθεση ψυχής, για όλα αυτά που τρεις δεκαετίες έχει ζήσει στο προσφυγικό σωματείο.
Μιλά, επίσης, για τα φοιτητικά του χρόνια στην Μπολόνια, την άνοδο του ΠΟΑ στην Γ Εθνική και τα σχέδια του για το μέλλον, αλλά και για την ιδιαίτερη σχέση του με τον επί είκοσι και πλέον έτη συνεργάτη του, Στράτο Γεωργιάδη ….
«Ο ΠΟΑ είναι το σπίτι μου, η γειτονιά μου»
Η συζήτηση με τον Γιάννη Καλέμπουμπα ξεκίνησε από που αλλού, από τον ΠΟΑ.
Για το τι σημαίνει ο ΠΟΑ για τον Γιάννη Καλέμπούμπα, ο ίδιος αναφέρει ότι «ο ΠΟΑ είναι το σπίτι μου είναι η γειτονία που μεγάλωσα. Μεγάλωσα δίπλα στο γήπεδο, είμαι συνδεδεμένος με την ομάδα, με την περιοχή και ότι σηματοδοτεί η περιοχή αυτή.
Υπάρχει ένα τεράστιο συναισθηματικό δέσιμο με την ομάδα, θυμάμαι αξέχαστα το γήπεδο σαν Γερμανικό νεκροταφείο, είναι ένα ιστορικό γήπεδο και έχει τεράστια συναισθηματική αξία.
Ο ΠΟΑ είναι η γειτονιά μου, είναι η ιστορία μου, του πατέρα μου, είναι η οικογένεια μου μαζεμένη γύρω από το τζάκι να ακούμε ιστορίες για την Μικρά Ασία.
Δεν θεωρώ τον εαυτό μου παράγοντα του ποδοσφαίρου. Αυτό που θα μου μείνει στο τέλος είναι η ικανοποίηση ότι έγινε γνώστη η περιοχή και η ομάδα. Αλλά και το γεγονός ότι έχουμε δημιουργήσει ένα πολύ καλό γήπεδο, αλλά και τις ακαδημίες που είναι ζηλευτές σε όλη την Ελλάδα και είναι κύτταρο πολιτισμού και αθλητισμού για την περιοχή μας.
«Ο ΠΟΑ γνωστός σε όλη τη χώρα»
Για την πιο όμορφη και πιο άσχημη στιγμή στην παραγοντική του σταδιοδρομία τονίζει ότι «η πιο όμορφη στιγμή θεωρώ ότι είναι η χρονιά που βγήκαμε στην Γ’ Εθνική κατηγορία, μετά από την επίπονη διαδικασία των μπαράζ, όπου ανεβήκαμε πανηγυρικά. Το θυμάμαι σαν κάτι πολύ ευχάριστο, όπως και όλα τα χρονιά στην κατηγορία αυτή, καθώς έγινε η ομάδα γνωστή σε όλη την χώρα, όχι μόνο από την αγωνιστική παρουσία και τα αποτελέσματα, αλλά και από την καθαρότητα της, την τιμιότητα της και από το ήθος που εκπροσωπεί. Όλα αυτά τα στοιχειά έγιναν αποδεκτά από όλη την ποδοσφαιρική Ελλάδα.
Κακές στιγμές δεν νομίζω ότι έχω ζήσει, παρά μόνο μικροαπογοητεύσεις. Μια άσχημη εικόνα που μου έρχεται στο μυαλό είναι η στιγμή του υποβιβασμού του ΠΟΑ στο περιφερειακό. Αν και το γεγονός αυτό δεν ήταν και καταστροφή, καθώς είχαμε στεγνώσει οικονομικά και ο υποβιβασμός μας έβαλε να αναθεωρήσουμε τους στόχους μας. Στόχος ήταν να αναδιοργανωθούμε, να βρούμε τον εαυτό μας και να κάνουμε ένα νέο ξεκίνημα, όπως γίνεται αυτήν την στιγμή».
«Γιατί διαφωνήσαμε με το Στράτο»
Για την σχέση του με τον μακροχρόνια συνεργάτη του Στράτο Γεωργιάδη ανάφερε χαρακτηριστικά «θέλω να τονίσω ότι η σχέση μας δεν διαταράχθηκε, απλά είχαμε μια σημαντική διαφωνία όσον αφορά το μέλλον του σωματείου. Στα χρόνια που ήμασταν μαζί διαφωνήσαμε αρκετές φορές. Όμως αυτήν την φορά διαφωνήσαμε για κάτι ουσιαστικό. Εγώ την δεδομένη στιγμή θεωρούσα ότι δεν θα μπορούσαμε να στηρίξουμε την ομάδα σε επαγγελματικές κατηγορίες και σ’ αυτό διαφώνησε ο Στράτος.
Εκείνη την στιγμή λεχθήκαν πράγματα που δεν έπρεπε να ειπωθούν. Ο Στράτος είναι άνθρωπος που στα χρόνια του αναμορφώθηκε ο ΠΟΑ, γιατί, κακά τα ψέματα, άλλο επίπεδο έχει η ομάδα τώρα και άλλο τότε πριν αναλάβει ο Στράτος. Η βοήθεια του στην μεγάλη βελτίωση της εικόνας του σωματείου είναι τεράστια. Αν βγάλουμε τον ΟΦΗ και τον Εργοτέλη, είμαστε εμείς η πιο επιτυχημένη και με διάρκεια ομάδα στο Ηράκλειο. H απώλεια του για το σύλλογο μας ήταν τεράστια, αλλά πιστεύω ότι θα χαίρεται απο εκει ψηλά βλέποντας ξανά την ομάδα μας στη Γ Εθνικη».
«Στόχος μια ομάδα που θα παράγει ποδοσφαιριστές και θα έχει οικονομική αυτάρκεια»
Για το ποιος είναι σήμερα ο στόχος του ΠΟΑ, ο Γιάννης Καλέμπουμπας τονίζει ότι «ο στόχος ο δικός μας, αλλά και αυτός που πρέπει να είναι στόχος όλων των παραγόντων στις δύσκολες εποχές που ζούμε, είναι να δημιουργήσουμε ομάδες που να είναι οικονομικά αυτάρκεις και να μην χρειάζονται οικονομικές θυσίες από τους ανθρώπους κάθε ομάδας, καθώς η κρίση έχει επηρεάσει και τους πιο εύρωστους οικονομικά παράγοντες.
Οι καιροί αλλάζουν και η δομή και ο τρόπος λειτουργίας των ομάδων πρέπει να αλλάξουν αν θέλουν να επιβιώσουν, διαφορετικά πιστεύω το μέλλον είναι προδιαγεγραμμένο προς την εξαφάνιση των ομάδων αυτών.
Εμείς στο ΠΟΑ προσπαθούμε να δημιουργήσουμε μια κατάσταση ώστε ο ΠΟΑ να μην χρειάζεται μεγάλη οικονομική βοήθεια».
Για το πως θα επιτευχθεί αυτός ο στόχος τόνισε ότι «αυτό μπορεί να γίνει με τις υποδομές και με την παράγωγη ποδοσφαιριστών. Εμάς φέτος το μεγαλύτερο ποσοστό των εξόδων μας καλύφθηκε από την πώληση ποδοσφαιριστών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι αυτό του Γιώργου Γιακουμάκη που πήγε στον Πλατανιά και του Αργύρη Συνάνη που πήγε στον ΟΦΗ.
Σημαντική είναι και η συνεισφορά των ακαδημιών που πέρα από το οικονομικό κομμάτι συνηγορούν στη διάδοση του ονόματος του ΠΟΑ. Ένας τρίτος πυρήνας εσόδων είναι οι Ατσαλενιώτες, με τις μικρές οικονομικές συνεισφορές τους. Στην εποχή που ζούμε πιο εύκολα βρίσκεις χίλια άτομα από τα οποία να πάρεις δέκα ευρώ παρά ένα άτομο να βάλει δέκα χιλιάδες ευρώ».
«Περίπου 300 παιδιά στις ακαδημίες»
Ο Γιάννης Καλέμπουμπας επιμένει ιδιαίτερα στο θέμα της λειτουργίας των ακαδημιών. Όπως τονίζει «ο αριθμός των παιδιών που βρίσκονται αυτήν την στιγμή στις ακαδημίες μας κινείται γύρω στα 300. Εμείς φροντίζουμε για τα πάντα, καθώς παρέχουμε πέρα από τους επτά προπονητές, φροντιστή, γιατρό. Η ομάδα των ανθρώπων που ασχολούνται με το τμήμα των ακαδημιών είναι γύρω στα δώδεκα άτομα. Εμείς σ’ αυτό το κομμάτι δίνουμε τεράστια σημασία, καθώς για μας προέχει η εύρυθμη λειτουργία των ακαδημιών.
Από τις ακαδημίες εξαρτώνται και δουλεύουν όλα. Ακόμα και το μέλλον τις ομάδας, καθώς ο στόχος είναι η παραγωγή και η πώληση παικτών, αν αυτό το σχέδιο δεν βγει η ομάδα δύσκολα θα προχωρήσει και θα έχει μέλλον ο σύλλογος».
«Γ’ Εθνική και Πατεμτζής»
Για την άνοδο του ΠΟΑ στην Γ’ Εθνική και το σχεδιασμό της ομάδας, ο πρόεδρος του ΠΟΑ τονίζει ότι «το οικοδόμημα αυτό που έχουμε κτίσει στηρίζεται σε αυτήν την άνοδο, γιατί όλο αυτό που έχει δημιουργηθεί γέννησε προσδοκίες σε εμάς, τους γονείς, αλλά το βασικότερο στα παιδιά.
Από την αρχή είχαμε θέση στόχο την άνοδο και νομίζω το πετύχαμε, όπως θα πετύχουμε να πάρουμε και το πρωτάθλημα, καθώς είμαστε η πιο πλήρης ομάδα του περιφερειακού. Προς θεού, δεν λέω η καλύτερη, αλλά σίγουρα η πιο πλήρης και μια από τις πιο οργανωμένες σε όλη την Ελλάδα. Το βήμα στην παραπάνω κατηγορία είναι απλά ένα φυσικό επακόλουθο τις άριστης δουλειάς που γίνεται σε όλα τα επίπεδα».
Για την συνεργασία με τον Μανώλη Πατεμτζή, ο Γιάννης Καλέμπουμπας επισημαίνει ότι «ο Μανώλης Πατμετζής είναι για μένα η ιδανικότερη λύση για τον πάγκο του ΠΟΑ. Για την επιλογή και την στήριξη στο πρόσωπο του Μανώλη είχα και έχω γίνει δέκτης σκληρής κρητικής, αλλά το λέω ακόμα μια φορά ότι ο συγκεκριμένος προπονητής είναι η ιδανικότερη λύση για τον τρόπο λειτουργίας και για την φιλοσοφία που θέλω να έχει η ομάδα μου. Κατά την προσωπική μου πάντα άποψή, δεν υπάρχει αυτήν την στιγμή καλύτερός προπονητής σε τοπικό επίπεδο.
Δεν το κρύβω ότι όσο είμαι εγώ στην διοίκηση της ομάδας του Ατσαλένιου ο Μανώλης θα είναι μόνιμος προπονητής. Έκτος αν ο ίδιος επιθυμεί να δουλέψει σε υψηλότερο επίπεδο από αυτό του ΠΟΑ, που σίγουρα έχει τις ικανότητες να το κάνει. Εκτός, βέβαια, από εξαιρετικός προπονητής, είναι ένας αξιολογότατος άνθρωπος, με ήθος, αξιοπρέπεια και με στιβαρή προσωπικότητα».
«Δεν είμαι παράγοντας, είμαι εργάτης του Ατσαλένιου»
Παρότι είναι τρεις δεκαετίες στο χώρο του ποδοσφαίρου, ο ίδιος δεν αποδέχεται τον τίτλο του παράγοντα. Προτιμάει τον χαρακτηρισμό εργάτης του Ατσαλένιου. Όπως αναφέρει «δεν θεωρώ το εαυτό μου παράγοντα του ποδοσφαίρου, αλλά απλά εργάτη του Ατσαλένιου και της ομάδας της περιοχής μου. Δεν θα σταθώ σε τοπικό επίπεδο, καθώς θεωρώ ότι γενικά το επίπεδο των παραγόντων δεν είναι και το πλέον υψηλό. Στην Ιταλία το να είσαι πρόεδρος σε μια ομάδα είναι τίτλος τιμής, ενώ στην Ελλάδα περισσότερο σε συνδέουν με άνθρωπο του υπόκοσμου.
Θέλω, βέβαια, σε αυτό το σημείο να τονίσω ότι κατά την θητεία μου σαν πρόεδρος του ΠΟΑ γνώρισα εξαιρετικούς παράγοντες, με τους οποίους ακόμα και τώρα με συνδέει μια στενή φιλιά, αυτό είναι ένα κομμάτι που κρατάω από την μακροχρόνια διαδρομή μου με τα κοινά του ΠΟΑ».
«Υποστηρίζω τον ΟΦΗ-Αγαπάω την Μπολόνια-Η ΑΕΚ της προσφυγιάς»
Ο Γιάννης Καλάμπουμπας δεν το κρύβει ότι «η ομάδα που υποστηρίζω είναι ο ΟΦΗ και αυτό είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τις πολύ δυνατές φιλίες που είχα από τα νεανικά μου χρόνια με ποδοσφαιριστές της μεγαλύτερης ομάδας του νησιού. Υπήρξα και είμαι φίλος με τον Ανδρεανίδη, τον Τσινό, τον Μύρο Σηφάκη και πολλούς άλλους. Δέθηκα και έγινα ένα μ’ αυτήν την ομάδα χάρη αυτών των παιδιών. Βέβαια, η μεγάλη μου αγάπη και το μεγάλο μου πάθος είναι η ομάδα της Μπολόνια, που παρά το γεγονός ότι έχουν περάσει 40 χρόνια από τότε που ήμουν φοιτητής (έντονη συγκίνηση) συνεχίζω να την υποστηρίζω με την ίδια θέρμη όπως τότε, γιατί μου θυμίζει κάτι από τα πιο όμορφα χρόνια που πέρασα στην Ιταλία.
Τέλος, υποστηρίζω την ομάδα της ΑΕΚ, λόγω του ότι είναι ομάδα της προσφυγιάς και εγώ είμαι ένας από αυτούς. Ελπίζω και εύχομαι να βρει το δρόμο της».
Από το 1982, με μια μικρή διακοπή δυο χρονών, ο Γιάννης Καλέμπουμπας ασχολείται με τα διοικητικά του ΠΟΑ. Ο πρόεδρος της ομάδας του Ατσαλένιου έχει συνδέσει το όνομα του με την αναμόρφωση και την αγωνιστική-και όχι μόνο-καταξίωση του σωματείου στην Κρήτη, αλλά και σε όλη την Ελλάδα.
Είναι ο αχώριστος συνεργάτης του Παύλου Δερμιτζάκη. Μαζί στον ΠΟΑ, μαζί στην Τρίπολη, μαζί στον ΟΦΗ.«Ο Γιάννης είναι τα μάτια μου…» είχε πει ο Παύλος Δερμιτζάκης αναφερόμενος στον Γιάννη Ταουσιάνη που τον είχε ποδοσφαιριστή και συνεργάτη για πέντε χρόνια στον Ατσαλένιο, αργότερα τον είχε επιλέξει ξανά για βοηθό του στον Αστέρα Τρίπολης, μετά στην Κομοτηνή και τον Πανθρακικό και τώρα στον ΟΦΗ.
Συνέντευξη στον Μάνο Χρυσό
Λίγο πρίν αναλάβουν την τεχνική ηγεσία της κρητικής ομάδας, το MVP συνάντησε στην Αθήνα τον Ηρακλειώτη τεχνικό και μίλησε μαζί του για την συνεργασία με τον Παύλο Δερμιτζάκη, και την πρόκληση να εργάζεται της Σούπερ Λιγκ.
-Από την Τρίπολη στην Γέργερη, μετά στην Κομοτηνή, μετά ξανά στην Κρήτη, μοιάζετε σαν «γυρολόγοι» οι προπονητές...
Υπάρχουν περίοδοι στην καριέρα κάθε προπονητή που το συναντάμε αυτό, αλλά σίγουρα δεν είναι αυτό που θέλουμε. Το ζητούμενο είναι εκεί που θα πάς να υπάρχουν οι προοπτικές να κάνεις κάτι καλό>.
Σε αυτό συντελεί και η παρουσία του Παύλου Δερμιτζάκη;
«Αυτό δεν χρειάζεται καν να το ρωτήσεις. Με τον Παύλο έχουμε την απόλυτη συνεργασία!!! Άλλωστε κρατάει χρόνια αυτή η κολόνια. Η συνεργασία μας έχει περάσει από διάφορα επίπεδα και έχει δομηθεί σωστά. Είναι τιμή μου, αλλά πρωτίστως χαρά να δουλεύουμε μαζί».
Στον Πανθρακικό πως ήταν τα πράγματα;
«Τα θετικά αποτελέσματα βοήθησαν να βγουν στο γήπεδο τόσο η δουλειά που έγινε,οσο και οι ικανότητες και οι αρετές που είχαν αυτά τα παιδιά. Η ομάδα παρουσίασε ένα πολύ καλό πρόσωπο γενικά, αλλά μετά από κάποια καλά αποτελέσματα κολλήσαμε βαθμολογικά. Είχαμε όμως παίκτες πάλεψαν ο ένας για τον άλλο, παίκτες επαγγελματίες και πολύ καλούς χαρακτήρες και βρήκαμε τον δρόμο μας. Το πρωτάθλημα ήταν πολύ δύσκολο, την μία στιγμή αισθάνεσαι μια ασφάλεια και μετά από λίγο κινδυνεύεις, ο δρόμος είναι μακρύς και χρειάζεται επαγρύπνηση μέχρι το τέλος. Ηταν πολύ σημαντική η βοήθεια του κόσμου της Κομοτηνής, ήταν στο πλευρό μας χωρίς να μας δημιουργεί πίεση, με την κακή έννοια του όρου. Είναι αγνός και αγαπάει την ομάδα. Γενικά όλο το «κλίμα» αποπνέει υγεία και υπάρχουν όλα τα συστατικά εκείνα που θα καθιερώσουν την ομάδα στην κατηγορία, ώστε να υπάρξουν οι προϋποθέσεις και σε πιο υψηλό επίπεδο στην συνέχεια. ».
Το ίδιο ισχύει και για τον ΟΦΗ;
«Η δυναμική του ΟΦΗ είναι διαφορετική, αφού έχει πιο βαριά φανέλα. Στα όπλα του είναι και η πολύ δυνατή του έδρα, το «Γεντί Κουλέ» είναι σημαντικός παράγοντας στην εξέλιξη ενός παιχνιδιού, με τον κόσμο να δίνει ώθηση στην ομάδα. Φάνηκε αυτό, άλλωστε, στα τελευταία παιχνίδια του περσινού πρωταθλήματος όπου εκμεταλλεύτηκε κατά τον καλύτερο τρόπο την έδρα του. Σημαντικό ρόλο, βέβαια, σε αυτό έπαιξε και η παρουσία του Γιάννη Πετράκη στον πάγκο της ομάδας».
Ο κόσμος σου επιφύλαξε καλή υποδοχή όταν βρέθηκες στο Ηράκλειο αντίπαλος του ΟΦΗ
«Σίγουρα ήταν μία πολύ ξεχωριστή στιγμή όταν μπήκα στο γήπεδο και από την αντίδραση του κόσμου κατάλαβα ότι έχω κερδίσει τον σεβασμό και την εκτίμηση ενός κοινού που ξέρει από ποδόσφαιρο. Ήταν πολύ όμορφα, ένιωσα ότι βαδίζω στον σωστό δρόμο…».
-Πολλές ομάδες πέρσι χρησιμοποίησαν νέους ποδοσφαιριστές. Πόσο επηρεασε αυτό την ποιότητα του πρωταθλήματος;
«Καλό θα ήταν αυτό να μη γίνεται αναγκαστικά, αλλά να είναι προϊόν της φιλοσοφίας των ομάδων, πιστεύω όμως ότι μέσα απ' αυτό μπορεί να βγει κάτι καλό, αφού είναι θετικό να παίζουν νέα παιδιά στις ομάδες. Όσο αφορά την εικόνα, στην αρχή γενικά υπήρχε ένα μούδιασμα, ας μην ξεχνάμε ότι πολλά από αυτά τα παιδιά τα έριξαν με τη μία στα βαθιά. Χρειάστηκε χρόνος να προσαρμοσθούν, αλλά τελευταία είδαμε το θέαμα να ανεβαίνει και τα αποτελέσματα να έρχονται. Αυτό ήταν το κέρδος του ελληνικού ποδοσφαίρου από την κρίση…».
-Ας επιστρέψουμε στην Κρήτη και στην μεγάλη σου-ποδοσφαιρική-αγάπη, τον Π.Ο.Α.
«Όταν μιλάμε για τον Π.Ο.Α. δεν αναφερόμαστε απλά σε μία προηγούμενη ομάδα. Μιλάμε για δεκαπέντε χρόνια έντονης συγκινησιακής φόρτισης, χρόνια γεμάτα εικόνες, αναμνήσεις σημαντικών στιγμών, πρώτα σαν παίκτης και μετά σαν προπονητής, που με κάνουν να την αισθάνομαι σαν την οικογένεια μου. Έτσι αισθάνομαι και για δύο ανθρώπους της ομάδας, τον Στράτο Γεωργιάδη και τον Γιάννη Καλέμπουμπα. Ελπίζω να είναι δυναμικά στην Γ’ Εθνική».
Πώς είδες τον Εργοτέλη;
«Ο Εργοτέλης πιστεύω πως δίκαια ανέβηκε μέσα απο ένα τόσο δύσκολο και ανταγωνιστικό πρωτάθλημα. Αυτό έγινε γιατί εξαργύρωσε την πολύ καλή δουλειά που έγινε τα προηγούμενα χρόνια. Έτσι τώρα έχει δικά του παιδιά και την δυνατότητα να ανταπεξέλθει στις δυσκολίες παραμένοντας σε υψηλό αγωνιστικό επίπεδο».
Νεότερα Άρθρα
